کنترل از راه دور مغز انسان، فناوریهای کنترل جمعیت. سیستمهای هوش مصنوعی پرخطر. آیا میتوانیم دموکراسی و حقوق بشر را حفظ کنیم؟ نویسنده: موجمیر باباچک
ویرایش: مهندس شاهین میر حسینی؛ قربانی این تکنولوژی توسط جمهوری اسلامی به دلایل و انگیزه های سیاسی
در سال ۲۰۰۰، هیئت ارزیابی گزینههای علمی و فناوری پارلمان اروپا مطالعهای با عنوان «فناوریهای کنترل جمعیت» منتشر کرد که در آن نوشته شده بود:
“در اکتبر ۱۹۹۹ ناتو سیاست جدیدی درباره سلاحهای غیرکشنده و جایگاه آنها در زرادخانههای متفقین اعلام کرد… جنجالیترین فناوریهای غیرکشنده کنترل جمعیت و ضدِ تجهیزات که توسط ایالات متحده پیشنهاد شدهاند، آن چه به اصطلاح سلاحهای فرکانس رادیویی یا سلاحهای انرژی هدایت شده خوانده میشوند، هستند که ادعا میشود میتوانند رفتار انسان را به روشهای گوناگون و غیرمعمول دستکاری کنند… بزرگترین نگرانی مربوط به سامانههایی است که میتوانند مستقیماً با دستگاه عصبی انسان تعامل داشته باشند… پژوهشهایی که تاکنون هم در آمریکا و هم در روسیه انجام شدهاند را میتوان به دو حوزه مرتبط تقسیم کرد: (۱) کنترل ذهن فردی و (۲) کنترل جمعیت.”
سامانهٔ انرژی هدایت شونده در پیوست فنی این گونه تعریف شده بود: «سامانهٔ سلاح انرژی هدایت شونده برای تطبیق منبع فرکانس رادیویی به منظور ایجاد تداخل در فعالیتهای مغز انسان در سطح سیناپس طراحی شده است»، با این توضیح:
«برنامهای فوقالعاده محرمانه است و دسترسی به دادههای مستند دشوار است»
در دههٔ ۱۹۹۰ ایالات متحده در حال ساخت سامانهٔ راداری هارپ بود که بنا بر کتاب نیک بگیچ و جین مانینگ «فرشتگان در هارپ بازی نمیکنند»؛ می تواند برای کنترل فعالیت مغز انسان ها در مناطق وسیعی از کره زمین استفاده شود.
پس از انتشار کتاب، پارلمان اروپا جلسه استماع ویژهای برگزار کرد که در آن نیک بگیچ، یکی از نویسندگان کتاب، شهادت داد. در نتیجه شهادت او پارلمان اروپا قطعنامهای تصویب کرد که در آن «برای برگزاری یک کنوانسیون بینالمللی به منظور وضع ممنوعیت جهانی بر تمامی توسعهها و استقرارِ سلاحهایی که ممکن است هرگونه دستکاری انسانها را ممکن سازند» (بند ۳۰) درخواست شده بود. برخلاف انتظار، رسانههای اروپایی این درخواست را منتشر نکرده و توضیح ندادند. دلیل آشکار آن این بود که سامانههای تسلیحاتی «طراحی شده برای تطبیق با منبع فرکانس رادیویی به منظور ایجاد تداخل در فعالیتهای مغز انسان در سطح سیناپس» «فوقالعاده طبقهبندیشده» بودند، یا به عبارت دیگر به عنوان اطلاعات مربوط به دفاع ملی طبقهبندی شدهاند.
در ۹ دسامبر ۲۰۲۳، ۲۳ سال پس از انتشار این خبر، دفتر مطبوعاتی پارلمان اروپا از «توافق سیاسی با شورای اروپا بر سر طرحی برای اطمینان از اینکه هوش مصنوعی در اروپا ایمن باشد، به حقوق بنیادی بشر احترام بگذارد، و در عین حال امکان رشد و گسترش برای کسب و کارها فراهم شود» اطلاع داد. در بیانیه آمده بود:
با درک تهدید بالقوهای که برخی کاربردهای هوش مصنوعی برای حقوق شهروندان و دموکراسی ایجاد میکنند، قانونگذاران مشترک توافق کردند که موارد زیر را ممنوع کنند: … سامانههای هوش مصنوعی که رفتار انسان را دستکاری میکنند تا ارادهٔ آزاد آنها را دور بزنند.
همچنین اعلام شد:
برای سیستمهای هوش مصنوعی که به عنوان پرخطر طبقه بندی شدهاند (به دلیل احتمال آسیب قابل توجه آنها به سلامت، ایمنی، حقوق اساسی، محیط زیست، دموکراسی و حاکمیت قانون)، تعهدات روشنی مورد توافق قرار گرفته است.
با این حال تا کنون اتحادیه اروپا این واقعیت را منتشر نکرده است که دستکاری جمعی فعالیتهای مغزی انسانها از راه دور عملاً امکان پذیر است. همچنین استفاده از سلاحهای انرژی هدایتشونده یا سلاحهای فرکانس رادیویی برای دستکاری از راه دور فعالیتهای دستگاه عصبی افراد یا جمعیتهای عظیم را ممنوع نکرده است.
در این میان رقابت بین ایالات متحده، روسیه و اخیراً چین برای کنترل فعالیت مغزی جمعیت جهان به وسیلهٔ این سلاحها ادامه یافته است. در ژوئن ۲۰۲۳ واشنگتن تایمز نوشت:
“ارتش آزادی بخش خلق چین در حال توسعهٔ سلاحهای پیشرفتهای است که برای اخلال در عملکردهای مغز و تحتتأثیر قرار دادن رهبران دولتی یا کل جمعیت طراحی شدهاند، طبق گزارشی از سه تحلیلگر اطلاعات متنباز. این سلاحها میتوانند برای حملهٔ مستقیم به مغز یا کنترل آن با استفاده از مایکروویو یا سایر سلاحهای انرژی هدایتشده در قالب تفنگهای دستی یا سلاحهای بزرگتر که پرتوهای الکترومغناطیسی شلیک میکنند به کار گرفته شوند، و در گزارش افزوده شده است که خطر سلاحهای جنگ مغزی چین پیش از یا در جریان یک درگیری دیگر نظری نیست.”
همینطور، در سال ۱۹۹۷ مؤسسهٔ مطالعات راهبردی در کالج جنگ ارتش ایالات متحده نوشت:
«حامیان بالقوه یا احتمالی شورش در سراسر جهان با استفاده از پایگاه داده جامع یکپارچه بین سازمانی شناسایی شدند. این افراد به عنوان «بالقوه» یا «فعال» طبقهبندی شدند و از شبیهسازیهای شخصیتی پیشرفته برای توسعه، تنظیم و تمرکز کمپینهای روانی برای هر یک استفاده شد.»
در این متن، فناوری «شبیهسازی شخصیت» فاش نشده است، اما از متن پیداست که قرار است از انرژی هدایتشده یا سلاحهای فرکانس رادیویی استفاده شود. آیا این نشریه، استقرار ایالات متحده آمریکا را به عنوان یک ابرقدرت تمامیتخواه جدید پیشنهاد نمیکند که شکست دادن آن به سختی امکانپذیر خواهد بود؟
فرمانده کورنلیس فان در کلاآو از نیروی دریایی سلطنتی هلند و کارشناس ارتباطات راهبردی و عملیات اطلاعاتی در مرکز جنگهای مشترک ناتو در مقالهای در ۲۰۲۳ نوشت:
«دلیل اینکه حملات شناختی توسط افراد مورد هدفشان نادیده گرفته میشوند این است که فعالیتهای شناختی ذهن خودآگاه را دور میزنند و مستقیماً ناخودآگاه فرد را هدف قرار میدهند… بیشتر تصمیمات ما توسط ناخودآگاه ما گرفته میشود… حملات شناختی با هدف سوءاستفاده از احساسات ریشهدار در ناخودآگاه ما و دور زدن ذهن خودآگاه منطقی ما انجام میشوند.»
در نتیجه، ما در جهانی زندگی میکنیم که در آن کشورهای دموکراتیک ایدئولوژی خود را بر اساس سیاست دفاع از حقوق بشر بنا میکنند، اما در عین حال سلاحهایی را که میتوانند برای از بین بردن حقوق بشر و حتی لغو حق آزادی اندیشه و در نتیجه خود دموکراسی استفاده شوند، مخفی نگه میدارند، زیرا رفتار رأیدهندگان میتواند توسط دولتها در زمان انتخابات کنترل شود. تا زمانی که این سلاحها از طبقهبندی خارج نشوند، هیچ تضمینی وجود نخواهد داشت که علیه شهروندان استفاده نشوند و دموکراسی به عنوان یک نظام سیاسی حاکم در جهان غرب باقی بماند.
فناوریهای عصبی مدرن از دهه ۱۹۹۰ بر روی افراد اعمال شدهاند. پیش از این در سال ۱۹۹۹، سیاستمدار روسی، ولادیمیر لوپاتین، در کتاب «سلاح روانگردان و امنیت روسیه» نوشت که جنگ روانگردان «در واقع بدون اعلام جنگ در حال وقوع است.
در ماه مه ۲۰۲۴، کمیته امنیت داخلی مجلس نمایندگان ایالات متحده جلسهای با عنوان «سلاحهای خاموش: بررسی حوادث غیرعادی سلامت خارجی که آمریکاییها را در میهن هدف قرار میدهند» برگزار کرد که در آن طبقهبندی این سلاحها و استفاده از آنها علیه دیپلماتها، مأموران امنیتی و شهروندان عادی ایالات متحده (سندرم هاوانا) مورد بحث قرار گرفت.
رسانههای جهانی به طور کامل عموم مردم را در مورد این جلسه مطلع نکردند. به این ترتیب، آنها همچنان از موضوع سوءاستفاده از حقوق اساسی بشر و آزادیهای انسانی توسط فناوریهای عصبی مدرن طفره میروند و در نابودی آن ارزشهای دموکراتیک در آینده این تمدن همکاری میکنند.
موجمیر باباچک (نویسنده این مقاله) در سال ۱۹۴۷ در پراگ، جمهوری چک به دنیا آمد. در سال ۱۹۷۲ از دانشگاه چارلز پراگ در رشته فلسفه و اقتصاد سیاسی فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۷۸ سند دفاع از حقوق بشر در چکسلواکی کمونیستی «چارتر ۷۷» را امضا کرد. از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۸ در آمریکا در تبعید زندگی کرد. از سال ۱۹۹۶ مقالاتی درباره موضوعات مختلف عمدتاً در رسانههای آلترناتیو چک و رسانههای بینالمللی منتشر کرده است.
در سال ۲۰۱۰ کتابی درباره حملات ۱۱ سپتامبر به زبان چکی منتشر کرد. از دهه ۱۹۹۰ تلاش کرده است تا به ممنوعیت بینالمللی کنترل از راه دور فعالیتهای دستگاه عصبی انسان و ذهن انسان با استفاده از فناوریهای عصبی کمک کند.
لینک منبع مقاله:
globalresearch.ca
اطلاعات و مقالات بیشتر در سایت:
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.