از «حرم دور» تا خیابانهای تهران، بسیج خیابانی ملایان چه معنایی دارد؟
در حالی که جامعه امروز ایران با مشکلات مختلف و متفاوت معیشتی، اقتصادی، فقر تورم، بیکاری و انواع اقسام مشکلات که پیش از جنگ بوده و پس از جنگ اخیر بیشتر شده، روبرو است حکومت ایران همچنان مشغول سرکوب، اعدام و ارعاب است و همه کردار و رفتارش را بر مقابله با مردمی گذاشته است که آنان را دشمن خود میپندارد.
در روزهایی که از آتشبس جنگ اخیر میگذرد حکومت ملایان با حربه بسیج خیابانی نیروهایش و نمایش کذایی قدرت نشان داده که دشمن اصلیاش را مردم ایران میداند همان طور که مردم ایران از سالها پیش شعار میدادند که «دشمن ما همینجاست دروغ میگن آمریکاست»
از همین رو است که پس از جنگ ۴۰ روزه، به جای حل مشائل و مشکلات مردم جنگزده، از همان روز اول تاکنون روز و شب بسیج خیابانی راه انداخته است. امروز شاهد آن هستیم که بسیج خیابانی حکومت به ابزاری برای فشار و سرکوب و ارعاب علیه مردم ایران تبدیل شده است.
در همین حال خامنهای پسر در خفای قطع کامل اینترنت، زندانیان سیاسی مخالف خود از جمله اعضاء و هواداران سازمان مجاهدین خلق، جنبش مقاومت ایران و معترضن دستگیرشده در اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ را به چوبههای دار میسپارد.
خامنهای پسر و مزدبگیرانش تصور میکنند اگر سایه جنگ خارجی از سر آنها برداشته شود، تضاد اصلی یعنی رویارویی مردم ایران با آنها مانند آنچه در دی ۱۴۰۴ رخ داد بروز مینماید و میرود تا بود نظام را به نبود تبدیل کند. از این رو اقدام به بسیج خیابانی مزدوران داخلی و نیابتیهای خارجی در شهرهای ایران کردهاند.
از کودکان خردسال و نوجوان دختر و پسر گرفته تا زنان و دخترانی که آنها را سوار بر خودروهای نظامی و پشت سلاحهای نیمهسنگین، به بسیج خیابانی فرستاده، مضاف بر نیروهای نیابتیاش که از عراق و افغانستان و پاکستان و… به شهرهای ایران گسیل داشته است.
پشت پرده هراس ملایان و بسیج خیابانی آنها
این بسیج خیابانی قطع یقین نه برای «دشمن خارجی» ملایان، که قطع یقین برای مقابله با مردم ایران است.
اما پشت پرده این بسیج خیابانی چیست؟ خامنهای پدر و دیگر سران معدوم و حاضر نظام از سالها پیش دخالتهای منطقهای و تروریسم خود در کشورهای خاور میانه از جمله عراق، سوریه، یمن، فلسطین، لبنان و… را این طور تئوریزه میکردند که اگر در این کشورها سد نبندند و در آنجا نجنگند باید در خیابانهای شهرهای ایران سد ببندند و بجنگند.
هر ناظر بیطرف و آشنا به مسائل ایران، قطعا خوب ادراک میکند که وقتی صحبت از جنگیدن در خیابانهای ایران به میان میآید منظور از دشمن نه کشورهای دیگر، بلکه صحبت از مردم ایران است که طی سالهای ۹۶ تا ۱۴۰۴ چهار قیام بزرگ را علیه ملایان رقم زدند که سرنگونی ملایان را فریاد میزند.
در ۹ خرداد ۱۳۹۷ در نمایش شعرهایی که علی خامنهای به راه میانداخت یک شاعر از گروههای نیابتی خامنهای از افغانستان در حضور وی چنین شعر میخواند که «دفاع از حرم یعنی قرار جنگ اگر باشد زمین کارزار ما تلآویو است» خامنهای بالافاصله با خوشحالی گفت: «تهران نه». شاعر نیابتی افغانستانی خامنهای نیز بلافاصله گفت: «تهران نه» و مورد «آفرین آفرین آفرین» خامنهای قرار گرفت.
حالا اما بسیج خیابانی خامنهای پسر با پدری بیقبر و تابوت و مانورهای نیابتیها و مردهریگهای شوم پدرش در خیابانهای شهرهای ایران نشان میدهد که «زمین کارزار جنگ و دفاع از حرم» در خارج از مرزهای ایران به بیت خامنهای پسر رسیده است و بسیج خیابانیها نیز زمین کارزار را، تهران نشان میدهد. کارزاری که بین ملایان و بسیج خیابانی آنان با مردم ایران در جریان است و سرانجام آن از پیش روشن با بروز جنگ باندهای قدرت در رأس حاکمیت.
[نیروهای نیابتی در ایران؛ نمایش قدرت برای سرکوب یا نشانه بحران؟]
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.