صندلی عریض در عمق و پهنا برای سران نظام و ریاضتکشی برای مردم!
مصطفی هاشمیطبا از مهرههای جناح مغلوب حاکمیت در مطلبی تحت عنوان «حکمرانی و ریاضت» عملکرد و دعوت دولت پزشکیان و در مقیاس عامتر سران حاکمیت به ریاضتکشی را زیر علامت سوال برده است.
هاشمیطبا با این گزاره شروع میکند که پزشکیان اعلام کرده آب نداریم و مردم مقداری ریاضت بکشند! اما بلافاصله میافزاید که تمایل صدرنشینان حاکمیتی به ریاضت کشیدن مردم است.
سپس مثالی از کارگزاران حکومتی را به طعنه یادآور میشود که مردم ایران باید مانند حوثیهای یمنی با دمپایی و کلاشنیکف به جنگ دشمن بروند! در حالی که فرزندان وی در ترکیه در به ریاضتکشی! مشغولند.
هاشمیطبا سپس با کنایه میافزاید که در سالنهای کنفرانس صندلیهای ردیف اول را که مخصوص سران نظام است را عریضتر و بزرگتر میسازند چون هم پهنا و هم عرض و هم عمقبدنشان بیشتر از مردم ریاضتکشیده در صندلیهای عقب است.
هاشمیطبا سپس این گزینه را روی میز میگذارد که بالفرض مردم سیاست ریاضت را پیشه کنند دولت میخواهد در قبال این کار مردم چه انجام دهد؟ چه کار سختی را دولت میخواهد انجام دهد که به موازات ریاضتکشی مردم باشد؟
هاشمیطبا سپس سریالی از سوالات را که مصداق کار سخت و ریاضت برای دولت هستند را روی کاغذ میریزد؛ آیا دولت میتواند از قاچاق ۳۰ میلیون لیتر سوخت جلوگیری یا از قاچاق سالانه ۳۰ میلیارد نخ سیگار و دیگر کالاهای قاچاق جلوگیری کند؟ در مورد پسماندهای تولید اقتصادی، فاضلابها، خشکنشدن دریاچه ها و تالابها و لایروبی سدها چطور؟
در مورد جلوگیری از فرونشست زمین در شهرها و دشتها، هدررفت انرژی، خروج سرمایه از کشور، از بین بردن فاصله طبقاتی، از بین بردن فساد مسئولان و آقازادهها، مقابله با سپاهیان استخراجکننده رمزارزو بر باد دهنده برق مردم چطور؟ آیا دولت میتواند کاری کند؟ یا در مورد تهدید و سایه جنگ بر سر مردم چه کار؟
فساد حداکثری حاکمیتی و دعوت مردم به ریاضت!!!
هاشمیطبا سپس میافزاید نمیشود که مردم را با ریاضت فراخواند و خود هیچ کار نکرد! مردم آمادگی ریاضتکشیدن را دارند اما زمانی که در دولت برنامهای برای نتیجهگرفتن در قبال آن ببینند.
وی سپس مثالی از ژنرال جیاپ ویتنام میزند که در بازدید از مقر یکی از گروههای انقلابی کشورهای دیگر گفته بود که انقلاب شما هرگز پیروز نخواهد شد چرا که شما در شرایط بسیار مطلوبی زندگی میکنید! و جدا از مردمتان هستید.
هاشمیطبا سپس از دولت پزشکیان میپرسد به راستی برنامه حال و آینده استراتژیک شما چیست؟ چه راه حلی برای ابربحرانهای انبوه کشور دارید؟ تا چه زمانی این برنامهها به نتیجه خواهد رسید؟ آن وقت هم مردم ریاضتپیشگی را قبول خواهند کرد.
اما در جایی که هر روز فساد به ارقامی بالغ میشود که بیان رقم آن نیز مشکل است چطور میشود مردم را به ریاضتکشیدن فراخواند؟!
وی سپس مثال بنزین و مالیات را میزند که دولت و حاکمیت در همه دولتهای رنگی آن از این باند و آن باند، از سبز و بنفش، تا سیاه و «زرد» همگی دست در جیب مردم دارند و یا مالیات را افزایش میدهند یا قیمت بنزین را یا با دخالت در نرخ ارز، جبران کسری بودجه میکنند و آن وقت مردم را به ریاضتکشی فرا میخوانند!
اینها البته تنها برخی از گزارههایی هستند که دولت پزشکیان و حاکمیت ملایان باید به پاسخ دهند و هاشمیطبا بر روی میز میگذارد.
اما سوالات بسیار فراتر از اینها هستند؟ ۲ تریلیون دلاری که خرج بمبسازی هستهای شود و هوا رفت چه؟ هزینههای میلیادری که خرج گروههای نیابتی و تروریسم میشود چه؟ برنامه موشکی غیرضروری با هزینه گزاف چه؟
بر این سیاهه بسیار میتوان افزود اما سخن به گزافه میرود و حوصله از سر. کوتاه سخن؛ تا وقتی که سران حاکمیت به قول جیاپ، فسادپیشهاند، نمیشوند از مردم انتظار قناعت و ریاضت داشت.
تجربه نیز نشان داده ماهیت حاکمیت هرگز تغییر نخواهد کرد. لاجرم چارهای جز تغییر حاکمیت باقی نمیماند.
[الاغ بوریدان و اقتصاد ایران: بنبست تصمیمگیری]
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.