اخراج حسین موسویان در دانشگاه پرینستون؛ بررسی دلایل و حواشی
دانشگاه پرینستون آمریکا از پایان فعالیت حسین موسویان، سفیر سابق حکومت ایران در آلمان، خبر داد. اطلاعیه دانشگاه پرینستون در مورد بازنشستگان جدید منتشر شد. در این اطلاعیه آمده است که فعالیت موسویان در «برنامه علوم و امنیت جهانی» پایان یافته است. این متخصص «امور امنیت خاورمیانه و سیاست هستهای» از اول ژوئن ۲۰۲۵ در پرینستون حضور ندارد.
مدت فعالیت موسویان در این دانشگاه ۱۵ سال بود. تا این لحظه، وی هیچ توضیحی نداده است و دانشگاه پرینستون نیز سکوت کرده است.
در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، سناتور تد کروز و ۱۲ عضو جمهوریخواه مجلس نمایندگان، نامهای ارسال کردند. این نامه به رئیس دانشگاه پرینستون ارسال شده بود. در آن نامه، اطلاعاتی درباره موسویان خواسته شد.
این اطلاعات شامل نقش، منابع مالی و ارتباطات موسویان با مقامات حکومت ایران بود. همچنین خواهان توضیح درباره دروس تدریسی و حضور موسویان در سمپوزیوم ۲۰۲۳ فرماندهی استراتژیک آمریکا بودند.
سازمان «اتحاد علیه مهرههای حکومت ایران» در ۱۸ مرداد ۱۴۰۴ بیانیهای صادر کرد. این سازمان اعلام کرد موسویان، دیپلمات پیشین ملایان، از پرینستون کنار گذاشته شده است.
دانشگاه پرینستون دلیل این تصمیم را «بازنشستگی» موسویان عنوان کرد. موسویان، سفیر سابق حکومت ایران در آلمان بود. او همچنین عضو سابق تیم مذاکرهکننده هستهای حکومت ایران بود. او به عنوان کارشناس امنیت خاورمیانه و سیاست هستهای فعالیت داشت.
مخالفتهای بسیار با حضور موسویان در دانشگاه پرینستون
حضور موسویان در دانشگاه با اعتراضات زیادی روبرو بود. این اعتراضات از سوی فعالان، دانشجویان و سازمانهای حقوق بشری بود. آنها موسویان را متهم به همراهی با سیاستهای ملایان میکردند. همچنین او را به داشتن نقش در پروندههای ترور و نقض حقوق بشر متهم میکردند.
سازمان «اتحاد علیه مهرههای حکومت ایران» پایان همکاری با موسویان را «موفقیت تلاش هماهنگ» نامید. آنها تاکید کردند این فقط نخستین گام است. به گفته این سازمان، مبارزه برای عدالت ادامه خواهد داشت. آنها هدف بعدی را اخراج و محاکمه موسویان میدانند. کشاندن مسئولان ترورها به دادگاه نیز از اهداف آنها است.
در دادگاه «میکونوس» برلین، سفارت حکومت ایران به عنوان پایگاه ترور شناخته شد. این ترور در سال ۱۹۹۲ و زمان سفارت موسویان اتفاق افتاد.
موسویان از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷، در اوج ترورهای حکومت ایران، سفیر بود. او هرگونه اطلاع از این ترورها را رد کرده است.
در این دوره، موسویان از فتوای خمینی علیه سلمان رشدی دفاع کرد. او به مجله اشپیگل گفت «از سلمان رشدی متنفرم».
موسویان سمتهای مهم دیگری هم داشت. او از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۵ ریاست کمیته روابط خارجی شورای عالی امنیت ملی ملایان را بر عهده داشت.
همچنین از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ سخنگوی تیم مذاکرهکننده هستهای حکومت ایران با اروپا بود. موسویان پیش از این در عربستان سعودی و وزارت خارجه حکومت ایران فعالیت داشت.
موسویان در سال ۲۰۰۷ به اتهام جاسوسی بازداشت شد. این بازداشت در دوران ریاستجمهوری محمود احمدینژاد انجام گرفت. او به حبس تعلیقی و ممنوعیت از سمتهای دیپلماتیک محکوم شد.
سرانجام اخراج با لیبل بازنشستگی!
در ۲۰۰۹، موسویان به دانشگاه پرینستون پیوست. او طی ۱۵ سال در این دانشگاه فعال بود. فعالان حقوق بشر او را متهم به همدستی در ترورهای اروپا میکردند. آنها موسویان را به ترویج تبلیغات ضداسرائیلی و یهودستیزانه متهم میکردند.
محمدجواد ظریف در سال ۲۰۱۶ گفت که موسویان «همچنان برای ایران سخت کار میکند». ظریف افزود که او «کاملاً به نظام جمهوری اسلامی وابسته است».
حضور موسویان در پرینستون نگرانیهایی ایجاد کرد. حضور او در سمپوزیوم بازدارندگی آمریکا نیز بر این نگرانیها افزود.
موسویان همواره از برنامه هستهای حکومت ایران دفاع کرده است. او خواستار بهرسمیت شناختن حقوق هستهای ملایان بوده است.
در ژانویه ۲۰۲۰، موسویان در مراسم تشییع قاسم سلیمانی شرکت کرد. تلویزیون حکومت ایران بخشی از سخنان او را پخش کرد.
با وجود فشار فعالان و کنگره، موسویان تا ماه مه ۲۰۲۵ در پرینستون باقی ماند. دولت دونالد ترامپ بودجه دانشگاههایی را محدود کرد. این دانشگاهها به گفته کاخ سفید، در برابر یهودستیزی مماشات میکردند. دانشگاه پرینستون در چهارم ژوئن اعلام کرد حسین موسویان بازنشسته شده است.
در نامه سال ۲۰۲۳ کنگره، از این افراد به عنوان تهدیدی جدی یاد شده بود. در آن نامه آمده بود «این افراد تهدیدی جدی برای امنیت ملی آمریکا هستند. زمان افشای فساد و نفوذ سیاسی که رایج شده، فرا رسیده است».
سرانجام عدالت و فشارها با موفقیت همراه شد و دانشگاه پرینستون موسویان را به نام بازنشستگی اخراج کرد!
[اتحاد علیه ایران هستهای؛ حسین موسویان را از دانشگاه پرینستون اخراج کنید]
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.