شاهو حسینی
در این نوشتار تلاش میشود تا با رویکردی تحلیلی-فلسفی، فرآیند فروپاشی و احتضار ناسیونالیسم ایرانی مورد واکاوی قرار گیرد؛ ایدئولوژیی که اگرچه در مقاطع مختلف تاریخی بهویژه در دورههای بحرانی، ادعای بدیل بودن در برابر استبداد، عقبماندگی و فقدان انسجام اجتماعی را داشت، اما در کنشهای واقعی و تجربههای تاریخی، عملا بازتولیدگر همان مناسبات سلطهمحور و انحصارطلبی مرکزگرا بوده است؛ وضعیتی که در مواجهه با جنگ ۱۲ روزه اسرائیل و ایران و همسویی بسیاری از ملیگرایان ایرانی با ایدئولوژی بنیادگرایانە جمهوری اسلامی، به شکلی عیان و بدون پوشش رخ نمود و نشان داد این ناسیونالیسم نه تنها دیگر توانایی اخلاقی و ارزشی برای بسیج مردمان ندارد، بلکه از درون دچار مرگی تدریجی و نوعی احتضار معرفتی شده است.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.