فرجام برنامه اتمی، ۲ تریلیون دلار از ثروت مردم ایران دود شد و به هوا رفت

ایجاد مرکز فرماندهی زیرزمینی در منطقه عباس‌آباد

۲۲ اسفند ۱۳۸۴ (۱۳ مارس ۲۰۰۶): سازمان مجاهدین خلق ایران فاش ساخت که حکومت ایران اقدام به ساختن یک مرکز زیرزمینی فرماندهی اضطراری در جنوب منطقه عباس‌آباد واقع در شمال تهران کرده است. این مجتمع که ساخت آن به تازگی تکمیل شده است، از طریق تونل‌هایی به دیگر پادگان‌های دولتی نزدیک مصلی تهران وصل شده است. این ساخت و سازها نیز در راستای پروژه اتمی بود.

۲ شهریور ۱۳۸۵ (۲۴ اوت ۲۰۰۶): سازمان مجاهدین خلق ایران مراکز مونتاژ سانتریفوژهای P۲ را افشا کرد. حداقل ۱۵ سانتریفوژ P۲ مونتاژ شده و در حال حاضر زیر آزمایش هستند. این نشان‌دهنده پیشرفت در پروژه اتمی بود.

۲۴ شهریور ۱۳۸۵ (۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶): سازمان مجاهدین خلق ایران جزئیات جدیدی از فعالیت مخفی غنی‌سازی لیزری توسط حکومت ایران را فاش کرد. آن‌ها اسامی محل‌های غنی‌سازی و ۲۸ تن از دست‌اندرکاران آن را اعلام نمودند. این اطلاعات، بخش‌های پنهانی از پروژه اتمی را روشن کرد.

۱ اسفند ۱۳۸۶ (۲۰ فوریه ۲۰۰۸): سازمان مجاهدین خلق ایران دو بخش افشانشده از فعالیت‌های اتمی حکومت ایران برای دستیابی به بمب اتمی را، افشا کرد. این دو بخش شامل مرکز فرماندهی مدیریت ساخت و محل مرکزی تحقیقات اتمی نظامی حکومت ایران است. همچنین پروژه اتمی ساخت کلاهک اتمی نیز افشا شد. حکومت ایران از آوریل ۲۰۰۷ پروژه‌های اتمی خود را وارد مرحله جدیدی کرده است. برای اولین بار، یک مرکز فرماندهی و مدیریت واحد برای تکمیل پروژه اتمی ساخت بمب اتمی به نام «حوزه توسعه کاربرد فن‌آوری‌های پیشرفته» تأسیس کرده است. این مرکز فرماندهی در همان محل سایت لویزان ۲ تشکیل شده است و تکامل‌یافته و گسترش‌یافته، مرکزی است که از سال ۲۰۰۴ در آنجا وجود دارد. این مرکز فرماندهی، یک ارگان مستقل در وزارت دفاع است و معاونت‌ها و زیرمجموعه‌های خودش را دارد. این مرکز که به سایت مژده معروف است، تحت ریاست محسن فخری‌زاده مهابادی می‌باشد.

افشاء پروژه ساخت کلاهک‌های هسته‌ای

۲ مهر ۱۳۸۸ (۱۵ اکتبر ۲۰۱۷): سازمان مجاهدین خلق ایران یک مرکز و یک سایت فعال در پروژه اتمی ساخت کلاهک‌های هسته‌ای حکومت را افشا کرد. این مرکز و سایت به طور مشترک، در زمینه آزمایش و ساخت مواد انفجاری بسیار قوی در ارتباط با سلاح‌های هسته‌ای فعالیت می‌کنند.

۱۷ آبان ۱۳۹۰ (۸ نوامبر ۲۰۱۱): سازمان مجاهدین خلق ایران فاش ساخت که حکومت ایران در پی دستیابی به سلاح اتمی است. این پروژه به امضای محسن فخری‌زاده و در مرکزی به نام «آماد» است. مرکز آماد یا سایت مژده همان مرکزی است که از مارس ۲۰۱۱ (فروردین ۱۳۹۰) به بعد زیر عنوان «سپند» (سازمان پژوهش‌های نوین دفاعی) نامگذاری شده است. این سازمان تحت نظارت سپاه پاسداران فعالیت می‌کند. این اطلاعات، ارتباط مستقیم سپاه با پروژه اتمی را نشان داد.

۲۰ تیر ۱۳۹۲ (۱۱ ژوئیه ۲۰۱۳): سازمان مجاهدین خلق ایران یک سایت جدید اتمی حکومت ایران با اسم رمز «معدن شرق» را افشا کرد. این سایت در درون رشته تونل‌ها در زیر کوهی در حوالی شهر دماوند واقع در شمال تهران قرار دارد. این سایت تحت نظر محسن فخری‌زاده می‌باشد. این یک سایت پنهان دیگر در پروژه اتمی بود.

۱۸ مهر ۱۳۹۲ (۱۱ اکتبر ۲۰۱۳): سازمان مجاهدین خلق ایران جابه‌جایی سایت اتمی پژوهش نوین دفاعی، «سپند»، از سوی حکومت ایران را فاش کرد. این اقدام برای اغفال جامعه جهانی و رد گم کردن در مقابل هر بازدید احتمالی بود. سازمان پژوهش نوین دفاعی به نام «سپند»، که مرکز تحقیقات و طراحی بخش بمب‌سازی پروژه اتمی آخوندهاست، به خیابان پاسداران، میدان نوبنیاد، خیابان حسین لنگری (اقدسیه)، خیابان صنایع روبه‌روی بیمارستان چمران وابسته به وزارت دفاع حکومت، منتقل شده است.

استفاده از سایت‌های نظامی برای مخفی‌کاری برنامه هسته‌ای

۲۷ آبان ۱۳۹۲ (۱۸ نوامبر ۲۰۱۳): سازمان مجاهدین خلق ایران وجود یک سایت اتمی اعلام نشده دیگر را فاش کرد. این سایت با نام کد شده «۰۱۲» در ۱۰ کیلومتری شهر مبارکه، در مرکز استان مرکزی ایران قرار دارد. کار این سایت در سال ۲۰۰۵ شروع شده و در نهایت مخفی‌کاری ساخته شده است. این سایت در یک منطقه بزرگ نظامی استتار شده بود. این نشان از تداوم پنهان‌کاری در پروژه اتمی داشت.

۱۶ آبان ۱۳۹۳ (۷ نوامبر ۲۰۱۴): سازمان مجاهدین خلق ایران جزئیات جدیدی از پنهان‌کاری‌های هسته‌ای حکومت ایران را در تأسیسات نظامی سایت پارچین پرده برداشت. آن‌ها نصب مخفیانه مخازن انفجاری در این تأسیسات را فاش کردند. دو مخزن انفجاری در پارچین وجود دارد. این مخازن توسط شرکت آذرآب، از شرکت‌های قرارگاه خاتم‌الانبیاء سپاه پاسداران، ساخته شده‌اند. سعید برجی از فرماندهان سپاه پاسداران بر این پروژه اتمی کنترل دارد. اسامی تعدادی دیگر از دست‌اندرکاران پروژه مخفی پارچین نیز فاش شد. این اسامی شامل هاشم نظام‌آبادی (مدیرعامل شرکت معدنی کاوه پارس)، محمد شریف سلطانی، غلامحسین کاتوزیان، سیدمحمدرضا سجادی و سیدحسن امامی بودند. همچنین، دفتر همکاری‌های فن‌آوری و نوآوری ریاست‌جمهوری حکومت، که درگیر دور زدن تحریم‌ها و کسب اطلاعات غیرقانونی در زمینه سلاح‌های کشتار جمعی از جمله سلاح اتمی است، در جذب و به‌کارگیری متخصصان از روسیه، روسیه سفید و اوکراین فعال شده است.

۵ اسفند ۱۳۹۳ (۲۴ فوریه ۲۰۱۵): سازمان مجاهدین خلق ایران جزئیات سایت کاملاً سری اتمی زیرزمینی لویزان ۳ را افشا کرد. این سایت برای تحقیق و توسعه و نیز غنی‌سازی اورانیوم بود. این نشان‌دهنده عمق پنهان‌کاری در پروژه اتمی بود.

همکاری با کره شمالی برای تسریع در دستیابی به بمب اتمی

۷ خرداد ۱۳۹۴ (۲۸ مه ۲۰۱۵): سازمان مجاهدین خلق ایران ابعاد تازه‌ای از همکاری‌های گسترده میان حکومت ایران با حکومت کره شمالی را فاش کرد. این همکاری‌ها در زمینه تسلیحات هسته‌ای، کلاهک هسته‌ای و موشک‌های بالستیک بود. تبادلات گسترده حکومت تهران با حکومت کره شمالی، از جمله اعزام هیئت‌های متخصص، تا اواخر آوریل ۲۰۱۵ در جریان بوده است. این همکاری‌ها، نشان از ابعاد بین‌المللی پروژه اتمی داشت.

۱۳ شهریور ۱۳۹۴ (۴ سپتامبر ۲۰۱۵): سازمان مجاهدین خلق ایران فاش ساخت که حکومت تهران با کارشناسان کره شمالی همکاری می‌کند. این همکاری برای فریب دادن بازرسان اتمی سازمان ملل در بازدید از سایت‌های مظنون ایران بود. تعدادی از مقامات کره شمالی در تهران کارگاهی دایر کرده‌اند. آن‌ها حتی بعد از امضای توافقنامه اتمی در آنجا باقی مانده‌اند. این نشان‌دهنده تداوم پنهان‌کاری در پروژه اتمی بود.

۱ اردیبهشت ۱۳۹۶ (۲۱ آوریل ۲۰۱۷): سازمان مجاهدین خلق ایران ادامه فعالیت‌های «سازمان پژوهش‌های نوین دفاعی» حکومت (سپند) را تشریح کرد. این سازمان، ارگان مهندسی سلاح اتمی حکومت آخوندی است. آن‌ها یک مرکز جدید این پروژه به نام «متفاض» (مرکز تحقیقات فن‌آوری انفجار و ضربه) در پژوهشکده سایت پارچین را افشا کردند. این افشاگری، نشان از تداوم پروژه اتمی داشت.

۲۹ آذر ۱۴۰۳: سازمان مجاهدین خلق ایران اقدامات پنهانی حکومت را برای تشدید و گسترش فعالیت‌ها فاش کرد. این فعالیت‌ها با هدف ساخت چاشنی انفجاری برای سلاح اتمی بود. حکومت ایران مخفیانه در حال کار روی وجه تسلیحاتی پروژه اتمی برای ساختن کلاهک اتمی است. آن‌ها عملاً با فریبکاری زمینه را برای راستی‌آزمایی بسته‌اند. یکی از وجوه این موضوع، تمرکز روی ساخت چاشنی انفجاری است. فعالیت‌های متفاض تحت پوشش یک شرکت وابسته به وزارت دفاع و سپاه، به اسم «شرکت آروین کیمیا ابزار»، انجام می‌شود. این شرکت ظاهراً در حوزه نفت و استخراج نفت فعالیت می‌کند.

افشاء مجتمع متفاض و مشکات و طرح کویر

فعالیت‌های تحقیقاتی مربوط به ساخت چاشنی سلاح اتمی توسط متفاض در سایت سنجریان انجام شده است. این سایت اکنون در مراودات داخلی حکومت به عنوان سایت مشکات نامگذاری شده است. تولید آن در طرح ۶ داخل سایت پارچین دنبال می‌شود. اسامی و مشخصات ۲۶ نفر از مدیران و متخصصان متفاض مشخص شده است. دو نفر که در این پروژه اتمی نقش کلیدی دارند و در شرکت آروین کیمیا ابزار مناصب ریاستی دارند، عبارتند از: سعید برجی (رئیس هیأت‌مدیره) و اکبر مطلبی‌زاده (مدیرعامل شرکت آروین کیمیا ابزار). برای شتاب‌دادن به فعالیت‌ها در زمینه آزمایشات انفجاری، شرکت آروین کیمیا ابزار، که از سال ۲۰۱۸ کار خود را شروع کرده است، از آوریل ۲۰۲۴ به طور رسمی به نزدیکی روستای سنجریان منتقل شده است. نام محل حفاظت‌شده این شرکت با نام جدید «مجتمع مشکات» است و محل آن به این اسم شناسایی می‌شود.

۲۰ خرداد ۱۴۰۴: سازمان مجاهدین خلق ایران اطلاعات جدیدی از پروژه اتمی سری ساخت سلاح اتمی حکومت ایران با اسم رمز «طرح کویر» را با جزئیات افشا کرد. مجموعه‌ای از پروژه‌های توسعه سلاح‌های اتمی که حکومت از سال ۲۰۰۹ دنبال می‌کند، با نام «طرح کویر» شناخته می‌شود. این پروژه اتمی جدید ساخت سلاح اتمی در سال ۲۰۰۹ با دستور مستقیم خامنه‌ای آغاز شد. بر اساس این اطلاعات، «طرح کویر» جایگزین «طرح آماد» شده است. حکومت تا دهه اول قرن بیست و یکم آن را دنبال می‌کرد. از دسامبر ۲۰۲۴، سازمان مجاهدین خلق ایران چهار سایت مرتبط با «طرح کویر» را فاش کرده است: سایت ایوانکی، سایت راداری نورالدین آباد گرمسار، سایت موشکی شاهرود و گسترش سایت موشکی سمنان.

طرح‌های کلیدی در پروژه اتمی حکومت ایران

طرح آماد (۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳): این طرح برای ساخت ۵ کلاهک اتمی روی موشک شهاب ۳ بود. بخش‌های مهم این طرح شامل اجزای زیر بود:

سایت شیان لویزان: فرماندهی ساخت سلاح اتمی.

سایت گچین (بندرعباس): استخراج اورانیوم و تولید کیک زرد.

سایت ورامین (موسوم به سایت تهران): مراحل فرآوری اورانیوم.

سایت فردو (موسوم به الغدیر): غنی‌سازی اورانیوم با سانتریفوژ P۲.

سایت سنجریان (موسوم به نورآباد): توسعه ژنراتورهای موج ضربه‌ای برای انفجار همزمان در یک سلاح اتمی.

سایت آباده (موسوم به مریوان): آزمایشات نوترونی انفجار مقدماتی سلاح اتمی.

سایت محلاتی (در صنایع مکانیک هوافضا): ساخت نیم‌کره فلزی سلاح اتمی.

پروژه میدان (در کویر سمنان و کرمان): آزمایش انفجار زیرزمینی.

سایت بروجردی (واقع در سایت پارچین): مونتاژ نهایی سلاح اتمی.

سایت صنایع موشکی همت (در منطقه خجیر): ساخت کلاهک اتمی روی موشک شهاب ۳.

طرح کویر (۲۰۰۹ تا ۲۰۲۵): این طرح برای ساخت کلاهک اتمی با قدرت بالاتر روی موشک‌هایی با برد بیش از ۳ هزار کیلومتر است. وجوهی از «طرح کویر» که تاکنون توسط سازمان مجاهدین خلق ایران شناسایی شده است به این قرار است:

سازمان سپند (مستقر در ساختمان نور در تهران): فرماندهی ساخت سلاح اتمی.

سایت شاهرود: کار روی ساخت کلاهک اتمی روی موشک قائم ۱۰۰ با سوخت جامد.

سایت سمنان: کار روی ساخت کلاهک اتمی روی موشک سیمرغ با سوخت مایع و سایر آزمایش‌ها.

سایت ایوانکی: بخش‌های مختلف مورد نیاز سلاح اتمی.

سایت سنجریان: کار روی ساخت چاشنی سلاح اتمی.

سایت سرخه حصار: آزمایش‌های زیرزمینی و ژئوفیزیک سلاح اتمی.

سایت پارچین (طرح ۶): تولید مواد انفجاری و آزمایش‌های مرتبط با سلاح اتمی.

ابعاد دیگر پروژه اتمی و پنهان‌کاری‌ها.

[افشاگری بزرگ مقاومت ایران؛ طرح کویر گام بلند آخوندها برای رسیدن به سلاح اتمی!]

افشاء ابعاد دیگری از پروژه بمب‌سازی ملایان

سازمان مجاهدین خلق ایران موارد دیگری از ابعاد پروژه اتمی ملایان را طی ۳ دهه اخیر فاش ساخته است:

افشای خرید کلاهک‌های هسته‌ای از قزاقستان در سال ۱۳۷۱: فشارهای بین‌المللی متعاقباً مانع از حمل آن‌ها به ایران و رسیدنشان به دست حکومت شد.

افشای مستمر استخدام متخصصان و کارشناسان چین، روسیه و کره شمالی: مسافرت تیم‌های اتمی حکومت به این کشورها در سال‌های بعد در ده‌ها نوبت صورت گرفت. این نیز بخشی از پروژه اتمی بود.

افشای مهم‌ترین شرکت‌های دست‌اندرکار تولید و واردات تجهیزات و مواد ضروری: در بهمن ۱۳۸۱ و مرداد و شهریور ۱۳۸۲ افشا شدند. از جمله این شرکت‌ها، «کالا الکتریک» در آبعلی بود. این شرکت به عنوان کارخانه ساعت‌سازی ثبت شده بود. اما مرکز مونتاژ و تست سانتریفیوژها بود. در بازدید بازرسان آژانس، ذرات بسیار غنی‌شده اورانیوم در آن کشف گردید.

افشای مرکز لویزان شیان در اردیبهشت سال ۱۳۸۲: یک مرکز بسیار حساس اتمی حکومت که بلافاصله به تخریب و حتی تعویض خاک آن مبادرت کرد. این نشان از پنهان‌کاری در پروژه اتمی داشت.

افشای سایت لشکرآباد و شرکت پوششی آن در خرداد ۱۳۸۲ و همچنین در آبان ۱۳۸۳: در بازدید آژانس معلوم شد این یک مرکز غنی‌سازی با تکنولوژی لیزری است.

افشای مرکز لویزان ۲ در آبان ۱۳۸۳: بسیاری از تأسیسات اتمی از لویزان شیان به آن منتقل شده بود. این جابجایی‌ها نیز در راستای پنهان‌کاری پروژه اتمی بود.

افشای صنایع موشکی همت در ارتباط با ساختن کلاهک‌های اتمی و شیمیایی در آذر ۱۳۸۳.

افشای واردات و تولید فولاد بسیار سخت موسوم به «ماراجینگ» در تیر ۱۳۸۴

افشای طرح و برنامه حکومت برای قاچاق تریتیوم از کره جنوبی در شهریور ۱۳۸۴: هدف، بالا بردن قدرت انفجار هسته‌ای بود.

افشای واردات دستگاه‌های پرس بسیار سنگین در بهمن ۱۳۸۴: این دستگاه‌ها برای شکل دادن اورانیوم غنی‌شده در بمب استفاده می‌شوند.

اذعان بین‌المللی به افشاگری‌های سازمان مجاهدین خلق ایران درباره پروژه اتمی

طی دهه‌ها و به دنبال بیش از ۱۰۰ افشاگری سازمان مجاهیدن خلق ایران، بارها مقامات بین‌المللی به نقش سازمان مجاهدین خلق ایران در افشای پروژه اتمی حکومت ایران اذعان کرده‌اند:

۲۲ شهریور ۱۳۸۳: کاندولیزا رایس، مشاور وقت امنیت ملی رئیس‌جمهور آمریکا، گفت: «ما که خبر نداشتیم و فی‌الواقع یک گروه مخالف ایرانی بود که نیروگاه غنی‌سازی اورانیوم را در نطنز فاش کرد.»

۲۶ شهریور ۱۳۸۳: چهار روز بعد، کالین پاول، وزیر خارجه وقت آمریکا، گفت: «بله آنچه که ورق را چرخاند، اطلاعات مخالفان ایرانی بود.»

۲۹ آبان ۱۳۸۳: پاول، وزیر خارجه آمریکا، گفت که اطلاعاتی که مخالفان حکومت ایران فاش کردند، نشان می‌دهد که این حکومت روی طرح‌های تسلیحات اتمی کار می‌کند؛ مخصوصاً برای گذاشتن کلاهک‌های اتمی روی موشک‌های آن.

۲۹ بهمن ۱۳۸۳، ۱ اسفند ۱۳۸۳ و ۲۶ اسفند ۱۳۸۳: رئیس‌جمهور آمریکا، جورج بوش، سه بار بر همین حقیقت انگشت گذاشت.

او گفت: «ما متوجه شدیم که حکومت ایران به طور مخفیانه به غنی‌سازی اورانیوم مشغول است. این واقعیت دارد، چون یک گروه ایرانی بود که موضوع را فاش کرد.»

جورج بوش افزود: «همه ماجرا از آنجا شروع شد که فهمیدیم حکومت ایران به طور مخفیانه در حال غنی‌سازی اورانیوم می‌باشد. این موضوع از آنجا آشکار شد که کسی آن را اعلام کرد. یک گروه ایرانی این موضوع را فاش نمود. و معلوم شد که این حکومت در حال غنی‌سازی اورانیوم می‌باشد و به کسی هم نگفته است. پس مشکوک شدن ما به حکومت ایران قابل درک است.»

در ۲۶ اسفند ۱۳۸۳، جورج بوش تصریح کرد که حکومت ایران برنامه هسته‌ای‌اش را پنهان کرده بود. او گفت: «برنامه فاش شد، نه به خاطر این‌که آن‌ها از آژانس بین‌المللی انرژی اتمی یا معاهده منع تکثیر تبعیت کرده باشند و خودشان گفته باشند، نه، بلکه به خاطر این‌که گروه مخالف این را به جهان نشان داد.»

ادامه اظهارت مقامات غربی بر نقش سازمان مجاهدین خلق در افشاء برنامه بمب‌سازی ملایان

۱۶ آذر ۱۳۸۶: معاون رئیس‌جمهور آمریکا گفت: «اگر به یاد داشته باشید در سال ۲۰۰۲ برنامه‌های حکومت توسط اپوزیسیون این حکومت بود که فاش شد.»

فروردین ۱۳۸۴ و مهر ۱۳۸۴: کاندولیزا رایس، در مقام وزیر خارجه، ۷ بار به مناسبت‌های مختلف اعلام کرد که «یک گروه مخالف بود که جهان را بیدار کرد.» او پرسید: «اگر حکومت ایران چیزی برای پنهان کردن ندارد، چرا این فعالیت‌ها وقتی برای ما شناخته شد که مخالفان ایرانی آن را فاش کردند؟»

مهر ۱۳۸۵: رایس گفت: «این را به یاد داشته باشید که ما از طریق اپوزیسیون ایران از وجود چنین سایت‌هایی مطلع شدیم.»

۱۶ آذر ۱۳۸۶: دیوید فولی، سخنگوی بخش خاورمیانه وزارت خارجه آمریکا، اعلام داشت: «به خاطر داشته باشید که در سال ۲۰۰۲… برخی از کسانی که مخالف نظام ایران به طرح این قضیه پرداختند که اتفاقاتی دارد برخلاف و در نقض قوانین و مقررات سازمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای می‌افتد که حکومت ایران منکر آن شد.»

آذر ۱۳۸۶: استفان هدلی، رئیس شورای امنیت ملی آمریکا، و هانس بلیکس، کارشناس ارشد و نماینده ویژه، گفتند: «بدون شک این گروه مقاومت ایران بود که برای اولین بار برنامه هسته‌ای حکومت را افشا کرد.»

آذر ۱۳۸۳: بازرسان سازمان ملل متحد، از جمله یک بازرس آمریکایی، گفتند: «بازرسان ۱۸ سال برنامه هسته‌ای حکومت را ندیدند و فقط موقعی آن را پیدا کردند که یک گروه مخالف ایرانی، از این برنامه پنهان پرده‌برداری کرد.»

سازمان مجاهدین خلق ایران در بیش از ۳ دهه، بیش از ۱۰۰ افشاگری علیه پروژه اتمی آخوندها انجام داد. طی این افشاگری‌ها، طناب دار تحریم‌ها، قطعنامه‌ها و فشارهای بین‌المللی بر گردن حکومت تنگ‌تر شده است. این پروژه اتمی که به گفته برخی متخصصان، بیش از ۲ تریلیون دلار از ثروت و دارایی‌های مردم ایران هزینه آن شد، به گفته منتقدان، یک‌شبه دود شد و به هوا رفت.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)