آمار زیر خط فقر ۲۵ میلیون یا ۵۷ میلون نفر؟
گسترش فقر در حکومت ایران طی سالهای اخیر به نگرانی جدی تبدیل شده است. آمارهای رسمی، تصویری فاجعهبار از وضعیت فقر نشان میدهند. هرچند این آمارها معمولاً مهندسی میشوند تا واقعیت را کمتر نشان دهند.
بر اساس گزارش مرکز پژوهشهای مجلس، نرخ فقر از سال ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۳ حدود ۳۰ درصد ثابت مانده است. این یعنی ۲۵ تا ۲۶ میلیون نفر از مردم حکومت ایران زیر خط فقر زندگی میکنند. البته منابع غیررسمی و بینالمللی تخمین میزنند که ۸۰ درصد مردم حکومت ایران با چالش فقر مواجه هستند.
مرکز پژوهشها از افزایش نرخ فقر در سال ۱۴۰۲ به ۳۰.۱ درصد خبر داده است. سلام ستوده، نماینده مجلس، نیز در اواخر ۱۴۰۳ اعلام کرد که حدود ۲۵ میلیون نفر زیر خط فقر رسمی قرار دارند. این آمار نگرانکننده و در حال صعود است.
همواره باید توجه داشت که آمارهای خط فقر و دیگر شاخصهای منفی در حکومت ایران، یا اعلام نمیشوند یا مهندسی شده منتشر میگردند. ارقام اعلام شده از سوی حاکمیت بسیار پایینتر از واقعیت موجود در جامعه هستند.
علاوه بر گسترش فقر، گزارشها از افزایش فاصله درآمدی افراد زیر خط فقر با خود خط فقر حکایت دارند. این شاخص «شکاف فقر» نامیده میشود. مرکز پژوهشهای مجلس گزارش داده که در سال ۱۴۰۱ این شاخص به حدود ۰.۲۸ رسیده است. مرکز پژوهشهای مجلسی بر تصاعدی بودن میزان شکاف فقر در ایران اعتراف کرده است.
فقر در مناطق مختلف حکومت ایران وضعیت متفاوتی دارد. به عنوان مثال، در سیستان و بلوچستان، دوسوم جمعیت فقیر هستند. این در حالی است که در تهران نرخ فقر حدود ۱۳ درصد است.
در تهران، خط فقر رسمی بیش از ۲۰ میلیون تومان اعلام شده است. افرادی که درآمدی کمتر از این دارند، عملاً زیر خط فقر هستند. در کلانشهری مانند تهران، افزایش هزینههای مسکن به تنهایی افراد زیادی را به جرگه فقرا رانده است.
درآمد کارگران در ۴ سال، ۲۰۰ درصد از نرخ تورم عقب افتاده!!!
گزارشهای رسمی نشان میدهند که در تهران، ۵۵ درصد درآمد افراد صرف مسکن میشود. آمارهای وزارت کار ایران نیز، مضافا حکایت از آن دارد که در استانهایی نظیر قم و البرز ، تنها هزینه مسکن مسیر فقیر شدن خانوارها را تسهیل کرده است.
تورم مزمن و بالا در سالهای اخیر نقش مهمی در افزایش شمار فقرا در حکومت ایران داشته است. در طول نزدیک به ۵ دههای ملایان، حدودا ۴ سال نرخ تورم تکرقمی بوده است. در حالی که درآمد افراد متناسب با این نرخ تورم افزایش نیافته است.
فتحالله بیات، رئیس سندیکای کارگران قراردادی و پیمانی، گفته است که درآمد کارگران تا ۲۰۰ درصد در ۴ سال اخیر از نرخ تورم عقب افتاده است. این موضوع قدرت خرید طبقات متوسط و ضعیف را کاهش داده است. نتیجتا، میزان زیادی از کارگران به زیر خط فقر سوق داده شدهاند.
افزایش بیکاری نیز وضعیت فقر در حکومت ایران را وخیمتر کرده است. مرکز آمار ایران اخیرا از حداقل ۲ میلیون بیکار که ۸۰۰ هزار نفر از آنها فارغالتحصیل دانشگاهی خبر داده است. این وضعیت به تضعیف بخش درآمدی خانوارها در حکومت ایران منجر شده است.
وخامت وضعیت اقتصادی و آسیب به مشاغل مولد، فرصتهای شغلی را کاهش داده است. این امر باعث شده نخبگان راه مهاجرت را در پیش گیرند. این وضعیت در سایه تورم بالا، فقیر شدن طیفهای قابلتوجهی از مردم را به همراه داشته است.
نگاه غارتگرانه حکومت ایران و دولتهای منصوب آن به حل مشکلات اقتصادی، به بدتر شدن وضعیت فقر و آمارهای مرتبط با آن نقش مستقیم دارد. بیش از ۶۰ درصد اقتصاد کشور، به اذعان بسیاری از کارگزاران، در دست نهادهای حاکمیتی است. این نهادها شامل «ستاد اجرایی فرمان امام»، «بنیاد مستضعفان»، آستان قدس رضوی، سپاه پاسداران و قرارگاه خاتمالانبیاء هستند.
بالا بودن تعداد افراد زیر خط فقر نتیجه غارتگری ملایان
بهزاد نبوی در شهریور ۱۳۹۸ اعلام کرده بود که «۶۰ درصد از ثروت ملی ایران در اختیار این چهار نهاد است.» با این وضعیت، دولت منصوب تنها نقش تدارکاتچی دارد، البته که همین نقش نیز برای دولتهای منصوب، بهویژه اگر از باند مغلوب باشند، متصور نیست. نظریهپردازان حاکمیتی ادعا میکنند که ناامیدی عمومی ناشی از مدیران نالایق و رانتی است. اما این تقلیل صورت مسئله است.
بیکفایتی حاکمیت، با وجود ثروتهای بیکران نفت، گاز و معادن، بخش عمدهای از مردم ایران را به زیر خط فقر رانده است. ایران، با ۲۸ میلیارد بشکه نفت (۱۸ درصد ذخایر جهانی)، ۵۶ برابر کل اروپا نفت و گاز کشف شده، ۳۸ برابر ذخایر معدنی در مقایسه با اروپا، و ۳۴ تریلیون متر مکعب گاز (۱۷.۳ درصد ذخایر جهانی)، مردم را به زیر خط فقر کشانده است.
اما در حالی که در حال حاضر ادعا میشود ۲۵ میلیون نفر در ایران زیر خط فقر هستند اما آمار پیشین، دروغ، دروغگوی کمحافظه را برملا میسازد.
بر اساس آمار مرکز پژوهشهای اتاق بازرگانی حکومت ایران، حدود ۳۲ میلیون نفر در پایان سال ۱۴۰۰ زیر خط فقر زندگی میکردند.
اما در ۲۷ آبان ۱۴۰۳ بورس نیوز خبر داد که خط فقر در سال ۱۴۰۳ نسبت به سال ۱۴۰۱ بیش از ۸۰ درصد افزایش یافته است.
سال ۱۴۰۰ را فاکتور میگیریم. با در نظر گرفتن ۳۲ میلیون فقیر در سال ۱۴۰۰ و رشد ۸۰ درصدی از ۱۴۰۱ تا آبان ۱۴۰۳، شمار افراد فقیر به ۵۷ میلیون نفر رسیده است. قطعا این آمار از آبان ۱۴۰۳ به بعد نیز افزایش یافته است و نه کاهش.
حال اینکه از آبان ۱۴۰۳ تا خرداد ۱۴۰۴ چگونه و با چه مکانیسمی ۳۲ میلیون نفر از زیر خطر فقر رهانیده شدهاند از عجایبی است که حاکمیت ملایان خود را مجاب نمیکند که به این سوال پاسخ دهد!
[چند میلیون ایرانی زیر خط فقر هستند؟]
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.