تفکر اسلامی غزوه طلبی (جنگ طلبی) چیست؟

تفکر اسلامی غزوه طلبی (جنگ طلبی) یک تفکر راست گرا است که در بین برخی از مسلمانان شیعه رواج دراد. آنها تمام مسائل را از دیدگاه جنگی می بینند. مهمترین نمایندگان این تفکر اسلامی انحرافی آیت الله خمینی و آیت الله خامنه ای و برخی از روحانیون کشور می باشند.
پیروان این تفکر بعوض صلح و دوستی و ارتباط مسالمت آمیز با سایر کشورها دنبال غزوه و جنگ هستند و بدون آنکه در کشور به معیشت مردم توجه کنند، دنبال ساخت بمب و موشک و بمب اتم و پناهگاههای نظامی زیر زمینی و غنی سازی اتم به هدف اولیه ساخت بمب اتم بوده و هستند.
شعار عمده این تفکر “جنگ جنگ تا پیروزی” و “جنگ برای ما نعمت است” می باشد.
​رهبران جمهوری اسلامی بواسطه همین غزوه طلبی و جنگ طلبی و بواسطه بی سیاستی ها یک میلیون نفر را در جنگ ایران و عراق به کشتن داند!
در طول چهل و شش سال گذشته کشور ایران همواره توسط بی سیاست ترین دولت مردان اداره شده است، بی سیاستی در جنگ نیز مانند سایر بی سیاستی های این دولتمردان بوده است.
در جنگ ایران و عراق بیش از یک میلیون نفر کشته و چند میلیون نفر زخمی شدند که عمدتا بواسطه بی سیاستی دولت مردان ایران بوده است. دولتمردان ایران از همان فردای آغاز جنگ باید بود به عوض شعار های تند و افراطی در باره جنگ و ادامه جنگ و مقدس و نعمت دانستن جنگ، از طریق دیپلماسی سعی در فرونشاندن جنگ می نمودند.
عراق در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ حمله به ایران را آغاز کرد، در سوم خرداد ۱۳۶۱ یعنی پس از یک سال و هشت ماه بعد از شروع جنگ، خرمشهر آزاد شد و امکان پایان دادن به جنگ فراهم شد، دولتمردان جمهوری اسلامی به عوض اینکه در آن تاریخ به جنگ پایان دهند به جنگ ادامه دادند، و هدفشان را سرنگونی صدام اعلام کردند و هدف استراتژیک خود را رسیدن به قدس از طریق آزاد سازی کربلا اعلام کردند. خمینی به غلط می گفت که جنگ برای ما نعمت است.
در صورتی که جنگ در زمان فتح خرمشهر پایان می یافت، تعداد کشته ها به یک پنجم تنزل می کرد و خسارات و خرابی ها به یک پنجم تنزل می کرد. همه اینها را باید به حساب بی سیاستی دولتمردان ایران دانست.
اینکه تعداد نسبی کشته شده های ایران، دو برابر کشته شده های عراقی است باید بواسطه ضعف فرماندهی و مدیریت جنگ از طرف ایران دانست.
بهر حال در سایه صلح و همزیستی مسالمت آمیز کشورها بیشتر پیشرفت می کنند. مسلمانان افراطی باید این تفکرات غزوه طلبی و جنگ طلبی خود را کنار بگذارند.