آیا قالیباف میتواند در ادامه راه بر کرسی مجلس تکیه زند؟
مجلس ملایانن خود را برای انتخابات تازه هیأت رئیسه آماده میکند. اگرچه بیشتر گمانهها بر ادامه ریاست قالیباف تأکید دارند، اما اختلافات درون اردوگاه اصولگرایی نادیدهگرفتنی نیست. شکافهای درونی اصولگراها طی ماههای اخیر شدت یافتهاند.
دو انتخابات اخیر، یعنی مجلس در اسفند ۱۴۰۲ و ریاستجمهوری ۱۴۰۳، تحرکات تازهای از اصولگراها نشان داد. آنها با وجود مشارکت حداقلی، توانستند اکثریت مجلس را در یک انتخابات مهندسیشده مجدداً کسب کنند. با این حال، شکست غیرمنتظرهای در انتخابات ریاستجمهوری متحمل شدند.
پس از آن، اختلافات شدید میان گروههای موسوم به نواصولگراها و تندروها علنی شد. نواصولگراها از «قالیباف» حمایت میکردند و میخواستند سعید جلیلی کنار بکشد. در مقابل، تندروها انتظار داشتند نیروهای «قالیباف» به نفع جلیلی کنار بروند.
انتخابات هیأت رئیسه، محل تازهای برای بروز این اختلافات است. این امکان وجود دارد که شکافها باعث تغییر ترکیب ریاست بهارستان شود. در دورههای پیشین، رؤسای مجلس معمولاً در تمام سالهای دوره در جایگاه خود باقی ماندهاند. البته گاه با چالشهایی نیز مواجه شدهاند.
قالیباف نیز در این مسیر بیرقیب نیست. اما حمایت بخشی از نیروهای اعتدالی و اصلاحطلبان حاضر در مجلس، احتمال استمرار ریاستش را تقویت میکند. تا امروز جریان پایداری هیچگاه نتوانسته فردی را برای ریاست مجلس معرفی کند. آنها همیشه در جایگاه اقلیت معترض باقی ماندهاند.
در این دوره نیز چنین شرایطی مشاهده میشود. بهنظر نمیرسد این جریان بتواند رأی لازم برای تغییر ریاست را کسب کند. با این حال، ممکن است در چینش نواب رئیس یا دبیران هیأت رئیسه اثرگذار باشند.
اگر تندروها با برنامهریزی دقیق وارد رقابت شوند، میتوانند امتیازهایی بهدست آورند. در صورت تحقق این هدف، تحرکات بیشتری از آنها قابل انتظار است.
اما جامعه نسبت به انتخابات هیأت رئیسه مجلس بیاعتناست. وضعیت اقتصادی نابسامان و مشکلات معیشتی، مردم را از پیگیری چنین رقابتهایی دور کرده است. عملکرد دولت و مجلس، اعتمادی در افکار عمومی بر جای نگذاشته است.
قالیباف و بختی که از نگونبختی خامنهای دارد
مصوبات اقتصادی، بودجهها و برنامههای توسعهای تصویب شدهاند، اما هیچکدام نتوانستهاند فقر یا فساد را کاهش دهند. در نتیجه، ترکیب هیأت رئیسه مجلس برای مردم اولویتی ندارد.
در حوزه ریاست، نام قالیباف مطرح است. برای نواب رئیس مجلس ۶ یا ۷ نفر نامزد شدهاند. فراکسیون موسوم به «انقلاب اسلامی» تصمیمی ندارد که بگیرد.
در حوزه دبیران و ناظران، یعنی در حوزه فرعی اما، نامزدهای فراوانی اعلام حضور کردهاند. این تعدد، رقابت را فشردهتر کرده است. افرادی مانند ذوالنوری، حاجیبابایی، نیکزاد، منادی، مصری و حاجیدلیگانی در اندیشه نامزدی برای نواب ریاست هستند.
در صورت ورود فراکسیون موسوم به «انقلاب اسلامی» به موضوع، ممکن است افراد رأینیاورده در فراکسیون، مجدداً در صحن کاندیدا شوند.
در چنین حالتی، احتمال کسب رأی پایینتر برای قالیباف وجود دارد. اما او همچنان بخت اصلی ریاست است. با توجه به شرایط موجود، فضای بهارستان دوباره زیر سایه رقابتهای درونجناحی اصولگرایان قرار گرفته است.
اما موضوع اصلی قطببندیهای داخلی حاکمیت ملایان نیست. وضعیت نابسامان داخلی و خارجی خامنهای مطلقا به وی اجازه نمیدهد که در رأس قوای یکی از سهگانههایش تغییرات قابل توجهی ایجاد کند.
به بیان دیگر مجلس و رئیس مجلس مهندسیشده پیشین خامنهای، مطلقا قدرت مانور و نمایشگری ندارند و تضادها و مشکلات ریخته بر روی سر آنها بسیار بیش از آن است که در درون خود به دنبال تقسیم قدرت مجدد باشند.
تیغ قیام و اعتراضات داخلی ناشی از پارامترهای مختلف از جمله قطعی زودرس و مکرر برق، اعتراضات رنگارنگ در تمامی استانها، و از سوی دیگر تیغ خارجی مذاکرات اتمی و اینکه خامنهای با اهرم نظامی یا با توافق برنامه بمبسازیاش را کنار بگذارد به خامنهای و ارکان زیر دستش اجازه نمیدهد که مانند ادوار پیشین خیمهشببازی به راه بیندازند.
وضع خامنهای و حاکمیتش اسفناکتر از آن است که اجازه چنین مانورهایی داشته باشد.
[انتخاب هیات رئیسه مجلس؛ نمودی از فاجعهای بهنام انتخابات!]
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.