۲۶ سال است که عبدالله اوجالان، رهبر خلق کورد در جزیرۀ ایمرالی در انزوای ویژه به سر می‌برد. او با انتشار یک “فراخوان برای صلح و جامعۀ دموکراتیک” مسئولیت تاریخی خود را برای پایان دادن به مبارزات مسلحانه و انحلال نیروهای مسلح، به منظور ایجاد شرایطی که حقوق و آزادی‌های دموکراتیک اساسی خلق‌های کورد و ترک را به رسمیت بشناسد، اعلام کرد. وی از حزب کارگران کوردستان خواست تا کنگرۀ فوق‌العاده‌ای را برای تصمیم‌گیری در این مورد تشکیل دهد. بر اساس این فراخوان، وی تصریح کرده که گام‌های عملی جدید تنها از طریق تمهیدات سیاسی و قانونی توسط دولت قابل انجام است و ترکیه بدون تغییرات و دگرگونی‌های دموکراتیک نمی‌تواند بحران جاری خود را حل کند.

ما به عنوان حزب کمونیست مارکسیست-لنینیست، موضع تزلزل‌ناپذیر خود مبنی بر غیرقابل چشم‌پوشی بودن حق خلق کورد برای آزادی ملی، برابری و وحدت ملی را حفظ می‌کنیم و حمایت خود را از خواسته‌های ملی دموکراتیک مطرح‌شده توسط “فراخوان برای صلح و جامعۀ دموکراتیک” اعلام می‌کنیم. ما از میلیون‌ها ستمدیده خلق کورد و ترک، همراه با جوامع ملی عرب، چرکس، ارمنی، یونانی، بوسنیایی، پوماک، آشوری، کلدانی، آلبانیایی، روم، لاز، گرجی و آذربایجانی، و همچنین مسلمانان، مسیحیان، یهودیان، علویان و ایزدی‌ها می‌خواهیم که مبارزۀ متحدانه را برای خواسته‌های زیر ارتقاء ببخشند: اعلام فوری آتش‌بس توسط دولت استعماری فاشیستی طیب اردوغان، آزادی عبدالله اوجالان و تمامی زندانیان سیاسی، پایان حملات استعماری، پایان اشغال روژاوا و باشور، به رسمیت شناختن حق مردم کورد برای وجود داشتن ملی و حق آموزش به زبان مادری به لحاظ حقوقی و در قانون اساسی و لغو قانون استعماری فاشیستی ضد ترور.

ما از تمامی نیروهای انقلابی و پیگیر ضد فاشیست خلق‌های خود دعوت می‌کنیم تا در برابر شوونیسم حزب کمونیست ترکیه و سایر سوسیال‌شوونیست‌هایی که خواست پایان دادن به مبارزۀ مسلحانه در چارچوب “فراخوان برای صلح و جامعۀ دموکراتیک” را با هلهله شادباش گفتند، موضع بگیرند. آن‌ها این واقعیت را که تمام دستاوردهای خلق کورد در شمال کردستان از طریق فداکاری‌های بی حد و حصر در مبارزۀ مسلحانه، تحت رهبری گریلاها، به دست آمده و توسط ده‌ها هزار جاویدنام تجسم یافته است را “ترور” و خواسته‌های ملی دموکراتیک خلق کورد را “تجزیه‌طلبی” می‌نامند.

ما قویاً بر این دیدگاه تأکید می‌کنیم که در “فراخوان برای صلح و جامعۀ دموکراتیک” آمده است: “هیچ راهی خارج از دموکراسی برای جستجوی سیستم و پیاده‌سازی آن وجود ندارد و نمی‌تواند وجود داشته باشد. اجماع دموکراتیک یک روش بنیادی است”، با واقعیت دوقطبی شدن بین ستمگران و ستمدیدگان، غنی و فقیر، حاکمان و ستمدیدگان در ترکیه، کوردستان و سراسر جهان ناسازگار است. در جهانی که طبقۀ حاکم به وسیلۀ دستگاه‌های دولتی خود انحصار خشونت را در دست دارد، به ابزار خشونت دسترسی دارد، تا بُن دندان مسلح است، دستگاه‌های دولتی را فاشیستی‌سازی می‌کند و جهان را با خون و آتش تقسیم می‌کند، برای طبقۀ کارگر، زنان، خلق‌های تحت ستم و کارگران غیرممکن است که بدون مبارزۀ مسلحانه و خشونت توده‌ای انقلابی به خواسته‌های اساسی خود برسند، آزادی به دست بیاورند و یک جهان عادلانه و انسانی بسازند.

حزب کمونیست مارکسیست-لنینیست با استفاده از همۀ ابزارها و اشکال مبارزه به مبارزه برای آزادی علیه رژیم فاشیستی، استعمار انکارگرا، نظام پدرسالار، استثمار سرمایه‌داری و امپریالیسم، برای اتحاد جماهیر خلق‌های ترکیه و کوردستان، برای فدراسیون دمکراتیک و سوسیالیستی خاورمیانه، و برای مبارزه برای رسیدن به سوسیالیسم ادامه خواهد داد.

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)