کارگران ساختمانی قربانی حاکمیت معیوب
کارگران ساختمانی در حکومت ایران با شرایط کاری خطرناکی مواجهاند. نبود ایمنی و بیتوجهی به ضوابط حفاظتی، جان آنها را بهطور جدی تهدید میکند. آمارهای مستند نشان میدهد که حوادث در این بخش، سهم قابلتوجهی از تلفات کاری را به خود اختصاص میدهد.
بر اساس گزارشها، حدود ۴۶ درصد از کل حوادث ناشی از کار در پروژههای ساختمانی رخ میدهد که متأسفانه ۷۰ درصد آنها منجر به مرگ نیروی کار میشود.
در سال ۱۴۰۱، از مجموع بیمهشدگان در معرض حادثه شغلی، ۳۸۷۳۴ نفر دچار حادثه شدند که نسبت به سال ۱۴۰۰ حدود ۱۵.۶ درصد کاهش داشته است. از این تعداد، حدود ۴۵۵ مورد منجر به فوت و ۳۶ مورد منجر به از کار افتادگی کلی شده است.
همچنین، در سال گذشته، حدود ۲۰۰۰ نفر در کشور در حوادث ناشی از کار فوت کردند که حدود ۵۰ درصد آنها مربوط به کارگران ساختمانی بوده است.
سقوط از ارتفاع یکی از عوامل اصلی این حوادث است. در سال گذشته، ۴۶ درصد از مجموع حوادث شغلی در مشاغل ساختمانی رخ داده است که این آمار تنها یک نما از فاجعهای است که هر روز در کارگاههای ساختمانی اتفاق میافتد.
بیتوجهی به اصول ایمنی و عدم رعایت استانداردهای لازم، از دلایل اصلی وقوع این حوادث است. کارفرمایان برای کاهش هزینهها، اغلب از تأمین تجهیزات ایمنی مناسب خودداری میکنند. این در حالی است که رعایت اصول ایمنی میتواند مانع وقوع اتفاقهای ناگوار شود یا دستکم آسیب ناشی از حوادث غیرمترقبه را کاهش دهد.
علاوه بر این، نبود آموزشهای لازم در زمینه ایمنی کار، به افزایش حوادث دامن میزند. بسیاری از کارگران بدون آشنایی با خطرات محیط کار و روشهای پیشگیری، مشغول به کار میشوند. این مسئله، بهویژه در فصل گرما، با تحلیل رفتن قوای کارگران و از دست رفتن تمرکز آنها، تشدید میشود.
وزارت کار آمار دروغ میدهد
اکبر شوکت، رئیس کانون انجمنهای صنفی کارگران ساختمانی کشور، درباره آمار مرگ کارگران ساختمانی میگوید: پذیرش آمار وزارت کار غیرمنطقی است زیرا آمارهای مرگ و میر بهدلیل بیدقتی ثبت نمیشوند. طبق آمار پزشکی قانونی، سال گذشته نزدیک به ۲ هزار نفر در حوادث کاری جان باختند. از این تعداد، حدود ۵۰ درصد مربوط به کارگران ساختمانی بوده است. به عبارتی، سالانه ۱ هزار کارگر ساختمانی در پروژهها جان خود را از دست میدهند. این موضوع نشاندهنده مظلومیت و خطرات جدی برای کارگران ساختمانی است.
شوکت از مشکلات تشکلهای کارگری نیز سخن میگوید. او معتقد است که تشکلها با مشکلات فراوانی مواجهاند. کانون انجمنهای صنفی کارگران ساختمانی، با اینکه انتخابات دورهای برگزار کرده، هنوز آگهی ثبت خود را دریافت نکرده است. این مسئله با نگه داشتن آگهی ثبت، منجر به مشکلاتی برای کارگران شده است. این در شرایطی است که ما به حمایتهای قانونی نیاز داریم. شوکت تأکید میکند که حمایت قانونی از تشکلها میتواند بسیاری از مشکلات را کاهش دهد.
وی همچنین به اهمیت ایمنی کارگران اشاره دارد. او میگوید: نبود آموزش ایمنی و تجهیزات مناسب، عامل اصلی حوادث است. شوکت از دولت میخواهد بودجه بیشتری برای ایمنی کارگران اختصاص دهد. او معتقد است که آموزشهای مستمر و اجباری میتواند آمار حوادث را کاهش دهد.
از دولت رئیسی تا پزشکیان، ثبت تشکل کارگران معلق مانده
شوکت بر لزوم نظارت بیشتر بر کارگاهها تأکید دارد. او میگوید: کارفرمایان باید به رعایت قوانین ایمنی متعهد شوند. وی از مقامات میخواهد تا بازرسیهای مداوم را افزایش دهند. شوکت هشدار میدهد که در صورت عدم توجه به ایمنی، شاهد افزایش حوادث خواهیم بود. او همچنین خواستار حمایت بیمهای بهتر برای کارگران شد. شوکت میگوید: کارگران نباید در صورت حادثه، تنها بمانند.
[راه چاره تأمین بیمه کارگران ساختمانی چیست؟]
شوکت با اشاره به محدودیتهایی که برای تشکلهای کارگری ایجاد میشود، افزود: «در کشور اگر یک تشکل بخواهد از کارگران دفاع کند، با محدودیتهایی روبهرو میشود.»
او ادامه داد: «در سه سال اخیر ما یک کانون سراسری برای کارگران ساختمانی ایجاد کردهایم.» کانون انجمنهای صنفی کارگران ساختمانی کشور، بیش از دو سال پیش انتخابات برگزار کرد. اما آگهی ثبت این کانون همچنان معلق است. از دوره صولت مرتضوی، وزیر کار دولت رئیسی، این وضعیت ادامه دارد. با وجود امیدواری به رفع این مشکل با آمدن میدری، هنوز آگهی ثبت صادر نشده است.
شوکت تأکید کرد: «این کارگر مظلوم حتی یک نماینده ندارد تا صدایش را به گوش مسئولان برساند.» او گفت: «هر سال هزار نفر از همکاران ما در پروژههای ساختمانی بهدلیل حوادث کاری فوت میکنند.»
به گفته او، بیتوجهی کارفرمایان و حکومت ایران به رعایت مسائل ایمنی این وضعیت را تشدید کرده است. وی افزود: «کارگران حتی از داشتن یک تشکل کشوری هم محروم ماندهاند.»
حکومت ایران در تأمین حفاظت، ایمنی و سالمسازی محیط کار برای کارگران کوتاهی میکند. سرمایهداران برای کسب سود بیشتر و کاهش هزینهها، ارزشی برای جان و زندگی کارگران قائل نیستند. این بیتوجهی، شرایط خطرناکی را برای کارگران ایجاد کرده است.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.