ما زنان سوریه سالهاست که تحت سیاستهای ملیگرایانه و مونیستی رژیم بعث که ارادهی زنان را نادیده انگاشته، زندگی کردیم.
مردمی که در سال ۲۰۱۱ در مقابل رژیم خودکامه بعث در سوریه قیام کردند، در ۱۳ سال گذشته با جنگ، مهاجرت و اشغالگری و ظلم داعش روبهرو بودهاند. لذا ما زنان درد و ستم بیشتری را تجربه کردیم و علیرغم هر نوع ظلم و بردگیسازی هم در برابر رژیم بعث و هم داعش مقاومت نمودیم. هزینههای بزرگی پرداخت کردیم، اما امید خود به زندگی در یک سوریه دمکراتیک را از دست ندادیم. ما به عنوان زنان تمامی ملتها، باورداشت و فرهنگهای سوریه با عزم برساخت آیندهای آزاد برای همه مردم سوریه مجلس زنان سوریه را تاسیس نمودیم. امروز هم برای پیشاهنگی موثرتر دارای عزم و اراده هستیم.
پس از فروپاشی رژیم بعث تلاشها برای ایجاد نظم جدیدی در سوریه ادامه دارد. لیکن در این روند لازم به تضمین به رسمیت شناختن ارادهی زنان و مشارکت آنان به طور برابر و عادلانه وجود دارد. زیرا نیمی از جامعه سوریه را زنان تشکیل میدهند. برساخت کشوری دمکراتیک، عادلانه و امن که آرزوی همگی ماست تنها با مشارکت برابر همهی گروههای مذهبی، فرهنگی و اتنیکی مختلف و زنان در سوریه محقق میشود.
در ۱۳ سال گذشته زنانی که در مناطق شمال و شرق سوریه مبارزه کردهاند، در تمامی عرصههای زندگی سازماندهی شده و به دستاوردهای چشمگیری دست یافتند. آنان دارای تجارب بسیاری در زمینههای سیاست، اقتصاد، خودفاعی، عدالت و سایر عرصهها هستند. بنابراین زمان آن فرارسیده که زنان از دستاوردهای کسب شده در این منطقه بهرهمند شوند. در راستای کسب این دستاوردها فداکاری و هزینههای بسیاری پرداخت شده و به همین دلیل حفظ و دفاع از آنان مهم است. یکی از مهمترین شروطی که مشروعیت محلی و جهانی نظام مستقر در سوریهی جدید را تضمین میکند این است که زنان در پروسه تشکیل سیستم جدید دارای حق سخن باشند.
فروپاشی رژیم اسد یک تحول مثبت بود. لذا ربودن و کشتار زنان، سلب حقوق و آزادیهای آنان در گریسپی، سرکانی، جرابلس و عفرین پایان نیافته است. گروههای مسلح تحت حمایت ترکیه در این مناطق و هم اکنون در منبج همچنان به ارتکاب جنایت و اشغالگری ادامه میدهند.
در روزهایی که سقوط رژیم اسد را جشن میگیریم، خشونت علیه زنان و به ویژه مردم از فرهنگها و گروههای مختلف جنوب سوریه و مناطق ساحلی به ویژه مسیحیان، علویان و دروزیها افزایش یافته است. حملات گروههای تبهکار تحت حمایت دولت ترکیه به مناطق شمال و شرق سوریه و بریدن سر زنان در برخی از مناطق به ویژه تلرفعت ادامه دارد. بر این مبنا در راستای جلوگیری از این جنایات و پایان دادن به ترس و خطراتی که مردم ما با آن روبهرو هستند از تمامی نیروهای سیاسی سوریه خواهان اقدامات زیر هستیم:
- بایستی مردم سوریه خود در مورد آینده سوریه تصمیم بگیرند.
- تحقق نُرمهای بینالمللی و موافقتنامههای صلح، پایان دادن به فضای جنگ و درگیری جاری در منطقه، در این راستا مسدود نمودن حریم هوایی سوریه بر روی فعالیتهای نظامی، توقف تمامی حملات بر خاک سوریه و خروج تمامی ارتشهای متجاوز.
- آزادی فوری تمامی زنانی که هنوز در زندانهای گروههای مسلح در ادلب، عفرین، جرابلس، الباب، گریسپی و سریکانی محبوس هستند.
- ایجاد کمیتهای با مشارکت فعال زنان برای تضمین بازگشت امن آوارگان سوری و پایان دادن به اشغال خاکهای سوریه.
- حصول اطمینان از نمایندگی عادلانه و مشارکت زنان و سازمانهای آنان از سراسر سوریه در برساخت سوریه دمکراتیک و کمیته قانون اساسی جدید.
- برای تحقق الزامات قطعنامه ۱۳۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد: مشارکت زنان در پروسه صلح، جلوگیری از منازعات بیشتر، اخذ تدابیر برای ممانعت از خشونت علیه زنان در مراحل پس از درگیری و حین آنان و اطمینان از مشارکت زنان در تصمیمگیریها، جایگیری موثر زنان در فرایندهای اجرایی و پاسخگویی در این مراحل.
- تشکیل کمیسیونهای حقیقت و عدالت؛ تحقیق در مورد کلیه جنایات جنگی علیه زنان و نقض حقوق بشر و مجازات عاملین آن.
- تضمین مشارکت برابر و آزادانه زنان در مکانیسمهای تصمیمگیری، سیاست، آموزش، عرصههای علمی و اقتصادی.
- به رسمیت شناختن حق زنان در دفاع از خود
- اجرای کامل و صیانت از معیارهای حقوق بشر اعلام شده در توافقنامههای بینالمللی همانند کنوانسیون رفع کلیه اشکال تبعیض علیه زنان (CEDAW) و تضمین حقوق بنیادین و اجتماعی زنان.
- ایجاد کمیتهای برای فعالیت در راستای انعکاس ارادهی زنان در نهادهای عمومی و سیاسی بر اساس اصل نمایندگی برابر.
- ایجاد کمیتههای عدالت برای کودکانی که در محیط جنگ و خشونت متحمل آسیبهای روحی و جسمی شدهاند.
- تشکیل کمیتهی محیطزیست برای رسیدگی به جرایم تخریب طبیعت و تعقیب عاملان آن و انجام اقدامت لازم.
مجلس زنان سوریه
۲۰۲۴/۱۲/۲۰
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.