در بحث میراث مکتوب نیاکان پیشتر به موارد زیر اشاره شدهاست:
یادگار زریران، نامه تنسر، گاتاها، ماتیکان یوشت فریان، درخت آسوریگ، اَوِستایِ گاهانی و غیرگاهانی، اندرزنامههای کهن ایرانی، خودای نامگ، اَردا ویراف نامه و مادیان هزار دادستان اشاره شد. با یادآوری این واقعیت که ایدههای روزگار قدیم با جامعه امروز ما همخوانی ندارد و هویت ملی ایرانی، در هویت باستانی خلاصه نمیشود، در این قسمت به وداها (वेद) که یکی از یادگارهای مشترک هند و ایرانی است، میپردازم. ودا Veda واژهای سانسکریت از ریشه وید Vid و به معنای دانش و آگاهی است.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.