با دوستان به شوخی می گفتم اگر جولانی با کارنامهی درخشان عضویت در داعش و القاعده، با یه دست در دست ناتو و یه دست قرآن بتونه بیاد حکومت رو بگیره و بعدش فردا صبح یه سوریه دموکراتیک و گل و بلبل تحویل بده، دیگه چرا این الگو رو در ایران پیاده نکنیم؟! بالاخره اگه اون تونسته، چرا جندالله، کومله، یا حتی مجاهدین خلق نتونن با کمک خارجی یه ایران دموکراتیک و خیرهکننده تحویل بدن؟
واقعاً خاورمیانه جای عجیبیه! از سرزمین عجایب لوئیس کارول هم عجیبتر! الان دیگه باید شعارمون رو عوض کنیم و بگیم: «پیش به سوی سوریهای کردن ایران!» چون دیگه همهچیز امکانپذیره، حتی دموکراسی با چاشنی تروریسم.
فردای آزادی هم باید اول از همه ۲۵ سال روشنفکری ایرانی رو که علیه خشونت نوشت و با شعارهای الکی مقاومت مدنی و کارجمعی ما رو گول زد، محاکمه کنیم. بنظرم عجماغلو روهم دعوت کنیم ایران محاکمش کنیم تا راه باریک آزادیش گشاد بشه.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.