یوسف عزیزى بنى طرف

پیش از انقلاب، کتاب لاغرى منتشر شد با عنوان “نقش شخصیت در تاریخ” تالیف پلخانف با پنج شش ترجمه مختلف. پلخانف در آن کتاب، با نگاه ویژه به وضع اروپا در قرن بیستم، نقش شخصیت هاى سیاسى برجسته آن روزگار – هیتلر، لنین، چرچیل و..- را در تاریخ بررسیده و به این نتیجه رسیده است که هم شخصیت هاى بارز و هم شرایط اجتماعى، تاثیرى متقابل بر هم دارند. در آسیاى غربى و دقیقا در فلسطین نیز این امر صدق مى کند با این تفاوت که در حالت استعمار اسرائیل بر فلسطین – که در قیاس با هند و الجزایر ، پیچیده ترین نوع استعمار کهن است – ملت فلسطین با همه گرایش هاى سیاسى نخبگانش، توانسته است پس از هر ضربه دردناک اسرائیل به رهبرانش، خلاء رهبرى را در کوتاه مدت پُر کند و هدف راهبردى خود یعنى برپایى یک کشور فلسطینى را به شکل هاى گوناگون مبارزاتى دنبال کند. اسرائیل طى شصت سال گذشته ده ها رهبر فلسطینى را کشته است، از همه گروه ها و گرایش هاى سیاسى اما نتوانسته است پرونده فلسطین را ببندد. از غسان کنفانى و ودیع حداد و خلیل الوزیر و ابوایاد بگیرید تا فتحى شقاقى و احمد یاسین و عبدالعزیز رنتیسى و اسماعیل هنیه و اکنون یحیى سنوار. رژیم راستگراى اسرائیل به رهبرى نتانیاهو در این زمینه بیش از دیگران آدم کشته است. و مى دانیم که این رژیم اکنون قبله آمال راستگرایان ایرانى نظیر رضا پهلوى و اقران او شده است تا رژیم خود کامه ج ا ا را براندازد و آقایان را سر کار آورد. چه با حماس و سنوار مخالف باشیم و چه موافق، اکنون یحیى سنوار نزد توده هاى عرب به اسطوره بدل شده است، نظیر حمید اشرف در ایران وحته در اهواز و چگوارا در آمریکاى لاتین و عمر مختار در لیبى و جوهر دودایف در چچن و.. نتانیاهو در کتاب “جایى زیر آفتاب” تاکید مى کند که صلح را فقط با زور مى توان بر عرب ها [همه عرب ها] تحمیل کرد یعنى با ذلیل سازى آنان . ایشان به جاى نفوذ نرم و عادى سازى طبیعى توده اى، بر زور و قدرت شمشیر تاکید مى کند که البته رویدادهاى هفتاد و شش سال گذشته نشان داد که این توهمى بیش نیست.نتیجه نبرد میان فلسطینیان (و حامیانشان ) و اسرائیل (وحامیانش) در بلند مدت را مى توان بر اساس سه پایه اساسى فلسفه هگل پیش بینى و تعریف کرد. از کشمکش میان تز (اسرائیل) و آنتى تز (جبهه مقابل اسرائیل) سنتزى پدید خواهد آمد که با هر دو مقوله تز و آنتى تز تفاوت خواهد داشت.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)