حسن خمینی و پیشنهاد ساخت بمب اتم
به دنبال تحولات منطقه و دست بالای اسرائیل در سلاحهای مدرن و ضربههای کاری که ملایان و گروههای نیابتیشان خوردهاند بسیاری از کوت ایران به فکر چارهجویی و ساخت بمب اتم افتادهاند.
در چند سال اخیر، صحبتهایی در فضای سیاسی حکومت ایران درباره ضرورت حرکت به سمت دستیابی به بمب اتمی شنیده میشود.
اخیراً حسن خمینی نیز در یک برنامه تلویزیونی بیان کرد که ارتقای سطح بازدارندگی نظامی حکومت ایران ضروری است.
او گفت که بازدارندگی نظامی باید به سطح بالاتری ارتقا یابد و دنیا به مرحلهای رسیده که حکومت ایران نیازمند تقویت بازدارندگی خود است.
این اظهارات از سوی برخی تحلیلگران به عنوان حمایت تلویحی از ساخت بمب اتمی تعبیر شد.
زمزمههای مرتبط با ساخت بمب اتمی پیش از این نیز توسط کمال خرازی، رئیس شورای راهبردی روابط خارجی، مطرح شده بود.
او احتمال تغییر دکترین هستهای حکومت ایران را نیز عنوان کرد.
اکنون فضای سیاسی به قدری پیچیده است که حتی چهرههایی مانند سیدحسن خمینی، به نوعی از لزوم حرکت به سمت دستیابی به بمب اتمی سخن میگویند.
کشورهای دارای سلاح هستهای، توجیهات خاصی برای داشتن این سلاحها ارائه میدهند.
آنها معتقدند که بمب اتمی، از طریق ایجاد بازدارندگی هستهای، مانع از حملات نظامی به کشور میشود. این بازدارندگی بر اساس دکترین تخریب حتمی متقابل بنا شده است.
فقدان مشروعیت داخلی، مانع جدی است
برای حکومت ایران که تحت تحریمهای اقتصادی شدید قرار دارد، چنین شرایطی اصلا مناسب نیست.
علاوه بر این، حکومت ایران باید از پایداری سیاسی داخلی برخوردار باشد.
اگر در داخل کشور پشتیبانی مردمی وجود نداشته باشد، بازدارندگی خارجی نیز تضعیف خواهد شد.
ساخت بمب اتمی یا دستیابی به توان هستهای بهتنهایی نمیتواند به حکومت ایران کمک کند، مگر اینکه اقتصاد و سیاست داخلی نیز در شرایط پایداری قرار داشته باشند.
این نیز بدیهی که ملایان هیچ پشتیبانی مردمی در این زمینه ندارند.
به عنوان نمونه کره شمالی یکی از این کشورهاست که توانسته بمب اتمی تولید کند و آن را به عنوان یک ابزار بازدارندگی در برابر تهدیدات خارجی معرفی کند.
پاکستان و هند نیز نمونههایی از کشورهایی هستند که با وجود داشتن بمب اتمی، نتوانستهاند به بازدارندگی کامل دست یابند.
هند نیز با داشتن سلاح هستهای، نتوانسته از درگیریهای مرزی با چین و پاکستان جلوگیری کند.
برای مثال، تنشهای مرزی اخیر بین هند و چین نشان داده که تهدید هستهای به تنهایی مانع از وقوع درگیریهای متعارف نمیشود.
حکومت ایران به دلایل متعدد نهتنها با مشکلات تکنولوژیکی و اقتصادی روبهروست، بلکه با موانع شدید سیاسی و فشارهای بینالمللی نیز محدود میشود.
قدرتهای جهانی مقابل اتمیشدن ملایان
در ادامه دلایلی که حکومت ایران نمیتواند سلاح اتمی بسازد و قدرتهای جهانی اجازه این کار را نمیدهند بررسی میشود.
یکی از مهمترین دلایلی که حکومت ایران نمیتواند به طور رسمی به سلاح اتمی دست یابد، عضویت این کشور در پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) است.
بر اساس این معاهده، حکومت ایران متعهد به عدم تولید و توسعه سلاحهای هستهای شده است.
هر حرکت ایران به سوی تولید سلاح اتمی، پیامدهای دیپلماتیک و اقتصادی شدیدی از سوی جامعه جهانی در پی خواهد داشت.
در همین راستا، شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز در طول سالهای گذشته، بارها تحریمهای اقتصادی و تسلیحاتی سنگینی علیه حکومت ایران به دلیل نگرانی از پیشرفت برنامه هستهای این کشور وضع کرده است.
علاوه بر این، فشارهای اقتصادی ناشی از تحریمها تأثیرات منفی شدیدی بر اقتصاد داخلی کشور داشته است.
حکومت ایران در شرایطی قرار دارد که برای حفظ ثبات داخلی و اقتصادی، نیازمند رفع یا کاهش تحریمهاست.
قدرتهای جهانی، بهویژه ایالات متحده، کشورهای اروپایی، روسیه و چین، همواره در صدد مهار توسعه برنامه هستهای حکومت ایران بودهاند.
فشارهای اقتصادی امکان ساخت بمب اتمی را نمیدهد
این کشورها نگران هستند که دستیابی ایران به سلاح اتمی تعادل قدرت در خاورمیانه را به هم بزند و منجر به یک رقابت تسلیحاتی در این منطقه ناپایدار شود.
دستیابی حکومت ایران به سلاح اتمی میتواند عربستان سعودی و دیگر کشورهای منطقه را به دنبال سلاح هستهای بکشاند و امنیت جهانی را تهدید کند.
این نگرانیها باعث شده تا قدرتهای جهانی با استفاده از تمامی ابزارهای دیپلماتیک، اقتصادی و نظامی خود، مانع از توسعه برنامه هستهای ایران شوند.
حکومت ایران با چالشهای داخلی بسیاری نیز مواجه است.
فشارهای اقتصادی، مشکلات اجتماعی، و نارضایتی عمومی، این کشور را در وضعیت ناپایداری قرار داده است.
در چنین شرایطی، هزینههای هنگفتی که برای توسعه برنامه هستهای و ساخت سلاح اتمی لازم است، برای حکومت ایران بسیار سنگین خواهد بود.
علاوه بر این، فشارهای داخلی برای بهبود شرایط اقتصادی و اجتماعی نیز باعث میشود تا حکومت ایران نتواند منابع مالی و تکنولوژیکی لازم را به برنامه هستهای اختصاص دهد.
افزون بر مشکلات اقتصادی، حکومت ایران با چالشهای فنی و علمی نیز در این زمینه مواجه است.
اما ترس از سرنگونی و حمله نظامی گسترده که احتمالا به سرنگونی ملایان منتهی شود یکی از عوامل آشکار خزیدن و سخنگفتن از ساخت بمب اتمی است.
ساخت و استفاده از بمب اتم شوخیبردار نیست. اظهاراتی این چنین نیز بیشتر مانور برای قدرتنمایی پوشالی و روحیهدادن به نیروهای ریزشی ملایان است.
[بمب اتمی بازدارندگی یا تزریق روحیه؟]
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.