عاملان فیلترینگ در ایران

در جهانی که به سرعت نور در حال تبادل اطلاعات هستیم حکومت ایران هنوز دارد با روش‌های منسوخ، به فیلترینگ اینترنت و شبکه‌های اجتماعی مبادرت می‌ورزد. حال آنکه بسیاری از مقامات رسمی در این شبکه‌‌های ممنوع و فیلترشده حضور دارند. عاملا فیلترینگ در ایران کیستند و چرا فیلترینگ صورت می‌گیرد؟

جهان کنونی، که در آن فناوری دیجیتال، اینترنت و هوش مصنوعی به شکل گسترده‌ای عرصه‌های مختلف زندگی انسان را با یک تحول تاریخی روبرو کرده‌اند، به‌سرعت در حال پیشرفت است.

در چنین شرایطی، دیگر روش‌های سنتی همچون بستن و فیلتر کردن شبکه‌های اجتماعی کارایی ندارند.

شبکه‌های اجتماعی ابزاری قدرتمند برای هماهنگی و سازماندهی اعتراضات و جنبش‌های مردمی هستند.

حکومت با فیلتر کردن این پلتفرم‌ها تلاش می‌کند تا از استفاده‌ی مخالفان برای هماهنگی اعتراضات یا فعالیت‌های سیاسی جلوگیری کند.

در هیچ کشوری به اندازه حکومت ایران، این حجم از اخبار و تحلیل‌های سیاسی در پلتفرم‌هایی مانند تلگرام، اینستاگرام و واتساپ دیده نمی‌شود.

دلیل این امر آن است که در بسیاری از کشورها روزنامه‌ها و تلویزیون‌های رسمی از اعتبار و مرجعیت بالایی برخوردارند.

در کشوری که استقلال، آزادی و امنیت مطبوعات تضمین می‌شود مردم به‌جای مراجعه به شبکه‌های اجتماعی، از رسانه‌های حرفه‌ای داخلی برای دریافت اخبار استفاده می‌کنند.

در واقع، با ایجاد بستر مناسب برای رسانه‌ها، جامعه از سردرگمی خارج شده و می‌تواند از اطلاعات معتبر بهره‌مند شود.

فیلترینگ به‌عنوان شکلی از سانسور، نقض آزادی بیان محسوب می‌شود و هر کشوری که این اقدام را انجام دهد، در واقع مرتکب یک عمل نامشروع شده است.

فیلترینگ و استفاده مقامات رسمی از شبکه‌‌های اجتماعی!!!

از نظر حقوقی، اقدام دولت برزیل در فیلتر کردن ایکس (توییتر سابق) نیز نامشروع تلقی شده است.

اکثریت کشورهای عضو سازمان ملل، دسترسی شهروندان خود به پلتفرم‌های دیجیتال را مسدود نمی‌کنند.

در حوزه شبکه‌های اجتماعی در حکومت ایران، معیارهای دوگانه‌ای وجود دارد.

در حالی‌که شبکه‌هایی مثل تلگرام، اینستاگرام، واتساپ و ایکس فیلتر هستند، مقامات رسمی از جمله وزیران، نمایندگان مجلس و مقامات ارشد کشور بدون هیچ محدودیتی از این پلتفرم‌ها استفاده می‌کنند.

حتی از اینترنت پرسرعت هم استفاده می‌کنند اخیرا عارف معاون اول پزشکیان گفت خودم پرسرعت استفاده دارم ولی مردم…

این یک آشفتگی حقوقی و بی‌نظمی است که در فضای دیجیتال کشور دیده می‌شود.

هزینه‌های فیلترینگ برای شرکت‌ها بسیار بالاست و این در حالی است که جهان جدید تحت تسلط امواج ارتباطات است و جلوگیری از این موج‌ها غیرممکن به نظر می‌رسد.

حکومت ایران نمی‌تواند کشور را مانند یک جزیره محصور نگه دارد و آن را از تحولات دیجیتال جهانی جدا کند.

برای مدیریت صحیح فضای مجازی، توسعه آزادی، استقلال و امنیت رسانه‌های حرفه‌ای ضروری است، امری که از حکومت ملایان نمی‌توان انتظار داشت.

اقدامات حکومت ایران در حوزه فیلترینگ شبکه‌های اجتماعی نه‌تنها از لحاظ حقوقی و اخلاقی مورد نقد قرار گرفته، بلکه پیامدهای گسترده‌ای نیز برای جامعه به همراه داشته است.

فیلترینگ گسترده باعث شده مردم برای دسترسی به اطلاعات به شبکه‌های اجتماعی روی بیاورند، چرا که مطبوعات تحت سانسور قرار گرفته‌اند.

این موضوع به بی‌اعتمادی عمومی به رسانه‌های رسمی دامن زده و جامعه را به سمت استفاده از منابع غیررسمی سوق داده است.

ادامه این روند ملایان را به کاسه گدایی در دست گرفتن می‌کشاند

فیلترینگ به حکومت اجازه می‌دهد که جریان اطلاعات را تحت کنترل خود بگیرد و افکار عمومی را از طریق رسانه‌های رسمی و مورد تأیید خود شکل دهد.

این سیاست، راهی برای محدود کردن دسترسی به اخبار و اطلاعاتی است که ممکن است روایت‌های رسمی حکومت را به چالش بکشد.

همچنین، فیلترینگ در حکومت ایران با انگیزه‌های اقتصادی نیز همراه است. شرکت‌های بزرگ با قراردادهای سنگین مسئولیت فیلترینگ را بر عهده دارند و این فعالیت به منافع اقتصادی برای برخی افراد منجر شده است.

از سوی دیگر، فروش فیلترشکن‌ها نیز به یک بازار پررونق تبدیل شده و میلیاردها تومان در گردش است.

به همین دلیل، می‌توان گفت که فیلترینگ به‌نوعی منبع درآمد برای برخی افراد و شرکت‌ها شده است. این وضعیت مشابه همان «کاسبان تحریم» است که از محدودیت‌ها برای کسب سود بهره می‌برند.

[فیلترینگ ابزار کنترل یا وسیله کسب درآمد؟]

در نهایت، فیلترینگ نه‌تنها به فرهنگ، سیاست و اخلاق جامعه آسیب می‌زند، بلکه از نظر اقتصادی نیز منجر به مشکلات فراوانی برای مردم می‌شود.

حکومت ایران باید سیاست‌های خود را در این زمینه بازنگری کرده و به‌جای فیلتر کردن، به تعامل با پلتفرم‌های دیجیتال و پذیرش نظم بین‌المللی دیجیتال روی آورد.

امری که مانند بسیار امور دیگر هرگز نمی‌توان انتظار آن را داشت مگر اینکه مانند پدیده‌‌هایی مثل دستگاه ویدئو، ماهواره و… مجبور شود.

شاید یکی از این گزینه‌ها اینترنت پرسرعت استارلینک باشد که اینترنت مجانی در اختیار شهروندان قرار می‌دهد. در آن صورت حکومت ایران کاسه گدایی برای استفاده از اپراتورهای داخلی را برخواهد داشت.

چون مافیای مالی فیلترینگ و فیلترشکنش دیگر کارآیی نخواهند داشت.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)