کیفیت پاسخ به اظهارات غضنفری، نقشه مسیر آینده روابط با آمریکا
شاید شما را در شگفت نماید. قطعا حاکمان ایران را نیز به شگفت آورده است! چی؟ کسی به خودش اجازه داده که از احیای روابط کنسولی «نظام مقدس جمهوری اسلامی» ایران با «شیطان بزرگ» در محل سفارت سابق این کشور سخن بگوید؟!
گوینده این سخن از نظر من و شما سزاوار چیزی نیست. ولی از سوی حاکمان ایران قطعا سزاوار مجازات خواهد شد. چنان که در روزهای آتی آن را با احتمال زیاد مشاهده خواهیم کرد. حالا از هر نوعش باشد.
حالا این سخن ممنوعه را چه کسی گفته است؟!
مهدی غضنفری، رئیس هیئت عامل صندوق توسعه ملی ایران، از مسعود پزشکیان، رئیسجمهور ایران، خواست که روابط کنسولی با آمریکا در محل سفارت سابق این کشور در تهران بازگشایی شود.
وی روز جمعه، دوم شهریور ۱۴۰۳، با انتشار پیامی در شبکه ایکس خطاب به پزشکیان تأکید کرد اکنون که همه ارکان نظام در کنار شما و دولت هستند. در صورت صلاحدید، اقدام به اجرای برخی کارهای باقیمانده از سالیان دور کنید.
او به احیای روابط کنسولی اشاره کرد و توصیه نمود شاید بهتر باشد این اقدامات پیش از پایان ماه عسل انجام شود.
وی این را یک گام کوچک در حوزه سیاست خارجی توصیف کرد. وی همچنین حمله به سفارت آمریکا و گروگانگیری دیپلماتهای این کشور در اوایل انقلاب را کار بیهوده دانست.
غضنفری افزود که تعدادی دانشجو، احتمالاً با تحریک حزب توده، سفارت آمریکا را تسخیر کردند سنگی در چاه انداختند که هنوز کسی نتوانسته آن را خارج کند.
او اظهار داشت که اکنون میدانیم جاسوسی و جمعآوری اطلاعات توسط سفارتخانهها امری رایج است، ولی شاید در آن زمان خامی در حکمرانی داشتیم.
حمله به سفارت آمریکا در آبان ۱۳۵۸ و گروگانگیری ۶۶ دیپلمات آمریکایی به مدت ۴۴۴ روز باعث قطع روابط ایران و آمریکا شد و در ۴۴ سال گذشته این روابط همواره خصمانهتر شده است.
ناامیدی غضنفری از وضعیت اقتصادی دولتها
غضنفری در پایان پیام خود به پزشکیان پیشنهاد داد که میتوانستیم قانونی وضع کنیم که هرکس به جرم حمله به سفارتخانهای دستگیر شد. هر روز صبح به مدت ۱۰ سال در جلوی آن سفارت بیانیهای را در عذرخواهی از مردم ایران قرائت کند. یک ساعت نیز خیابانهای اطراف سفارت را جارو بزند.
حمله به سفارت در حکومت ایران سابقه دارد. در دوران محمود احمدینژاد، گروهی از حامیان حکومت به سفارت بریتانیا در تهران نیز حمله کردند.
چهار سال بعد سفارت عربستان در تهران مورد حمله قرار گرفت. بیش از هشت سال طول کشید تا مقدمات احیای روابط فراهم شود.
مهدی غضنفری از مهرماه ۱۴۰۰ با حکم ابراهیم رئیسی به ریاست صندوق توسعه ملی منصوب شد.
به گفته او، بدهی دولت به این صندوق به ۱۰۰ میلیارد دلار رسیده و امیدی به بازگشت این پول وجود ندارد.
این موضوع در ۶ دی ۱۴۰۲ رسانهای شد. غضنفری اعلام کرده بود که دولتها طی ۱۲ سال گذشته بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار از صندوق قرض گرفتهاند.
وی افزود سهم صندوق از ۲۰ تا ۴۰ درصد صادرات نفت که باید به آن اختصاص مییافت، کمتر از ۱۰ درصد بوده است. باقی این سهم به حساب دولتها واریز شده است.
او هشدار داد که به دلیل تحریمها، احتمالاً دولتها قادر به پرداخت بدهی خود از محل صادرات نفت در آینده نخواهند بود. حتی انتظار تحقق ۴۰ درصد سهم صندوق از درآمدهای نفتی در آینده نیز دور از واقعیت است.
[صندوق توسعه ملی یا تنخواه گردان یک دولت ورشکسته؟!]
وی همچنین هشدار داده بود که ریسک انکار برخی مطالبات صندوق توسط دولتها وجود دارد. در نتیجه ناامیدی از تسویه بدهی دولت، وی خواستار مجوز دولت برای سرمایهگذاری مستقیم در میادین نفتی و فروش نفت تولیدی از این میادین شده بود.
غضنفری از پستوی اقتصادی ملایان خبر دارد
او تأکید کرده بود که برای اخذ مجوز سرمایهگذاری در صنعت نفت، صندوق مجبور به موافقت با اختصاص ۲۰ درصد از صادرات نفت به دولت شده است.
اشاره او به مصوبه مجلس بود که به دولت اجازه داد تا در سال ۱۴۰۲، ۲۰ درصد از درآمدهای نفتی متعلق به صندوق توسعه ملی را برداشت کند. این مبلغ معادل ۱۷۰ هزار میلیارد بود.
غضنفری همچنین در ۷ شهریور ۱۴۰۲ نسبت به رشد سریع کشورهای منطقه و تبدیل ایران به جزیرهای خالی از فرصتها هشدار داد.
او اذعان کرد که اگر کشورهای همسایه با این سرعت ادامه دهند، ممکن است ایران به کشوری تبدیل شود که گاز از ترکمنستان، گندم از عربستان وارد کند. کارهای پزشکیاش در عمان و قطر انجام شود. لجستیک هوایی و دریاییاش در اختیار امارات باشد.
وی در مصاحبهای که ویدیوی کوتاهی از آن روز سهشنبه هفتم شهریور منتشر شده بود، از دو رقمی شدن نرخ رشد توسعه در کشورهای همسایه ابراز نگرانی کرده بود
وی افزوده بود: مردم نگرانند که ایران روزی به عمله عربها و غیرعربها تبدیل شود.
میگویند همیشه هیچ سخنی را با قطعیت نگویید. درصدی هم برای خطای احتمالی بگذارید حتی اگر مطمئنید سخنتان درست است.
این گزاره را اگر بخواهیم به اظهارات غضنفری که دستش در کار است. از قضا دستش تا کتف و گلو در کار وضعیت اقتصادی مالی حاکمیت ملایان است، تعمیم دهیم با احتساب آن یک درصد خطا، باید گفت او میداند آن پشت پرده وضعیت اقتصادی ملایان چه خبر است و جز با روابط با آمریکا فرجی برای کشور حاصل نمیشود.
به همین دلیل است که غضنفری اکنون مجبور است به پزشکیان توصیه کند که باز هم به کدخدا! بیاویزد و حالا شرمگینانه از باز کردن خدمات کنسولی آمریکا سخن میگوید.
باید به غضنفری و دیگر توبهکردهی دیگر گفت: کمی برای این کارها دیر شده است. کوچکترین عقبنشینی شما کار ما را برای یکسره کردن کار توابان! آسانتر خواهد کرد.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.