افزایش سرکوب زنان در آستانه دومین سالگرد اعتراضات ۱۴۰۱
روزنامه لوموند در گزارشی نوشته است حکومت ایران در آستانه دومین سالگرد قیام و اعتراضات ۱۴۰۱ سرکوب زنان ایران را شدت بخشیده است.
در مقابل زنان نیز در سطح جامعه و در زندانها با اقدامات سرکوبگرانه ملایان مقابله میکنند.
لوموند با تیتر «در ایران، حکومت زنان را هدف قرار داده است» گزارش داده که فروغ ثمینیا، ژاله جواهری، نگین رضایی، شیوا شهسیاه و آزاده چاوشیان، فعالان حقوق بانوان از استان گیلان، ایران، برای سپری کردن دوران محکومیت خود در زندان لاکان، در تاریخ ۲۳ تیر ۱۴۰۳ به این زندان معرفی شدند. این پنج نفر از جمله زنانی هستند که بهدلیل فعالیتهایشان در زمینه حقوق بانوان ، به زندان محکوم شدهاند.
لوموند همچنین گزارش داد که برای چندین ماه، سرویسهای اطلاعاتی ایران با همکاری قوه قضاییه، به صورت هدفمند اقدام به سرکوب و آزار و اذیت فعالان حقوق بانوان کردهاند. این سرکوبها به ویژه در استان گیلان، شدت بیشتری داشته است.
این روزنامه اضافه کرده است که در آستانه دومین سالگرد خیزش بانوان ایران علیه حجاب اجباری، که به سرعت به یک جنبش گسترده علیه حکومت تبدیل شد، دستگاههای اطلاعاتی و قوه قضائیه ایران، دوازده تن از فعالان و مدافعان حقوق زنان در استان گیلان را که شامل یازده زن و یک مرد هستند، به بیش از شصت سال زندان محکوم کردهاند.
لوموند افزوده که در اوایل تیرماه ۱۴۰۳، در پروندهای جداگانه، شریفه محمدی، فعال حقوق کارگران ۴۴ ساله و ساکن استان گیلان، به اتهام «شورش مسلحانه علیه نظام اسلامی» به اعدام محکوم شده است.
شریفه محمدی به این حکم اعتراض کرده است. اعتراض او به این حکم نادر بوده، زیرا او به اقلیتهای قومی مانند کردها یا بلوچها تعلق ندارد، و این موضوع در سیستم قضایی ایران کمتر مشاهده میشود.
ترس از دومین سالگرد اعتراضات ۱۴۰۱
در جریان جنبش مهسا، استان گیلان یکی از مراکز اصلی اعتراضات خیابانی بود. این اعتراضات در پی مرگ مهسا امینی در بازداشت نیروی انتظامی آغاز شد و به سرعت به سراسر کشور گسترش یافت. در این استان، فعالان حقوق بانوان با سرکوب شدید مواجه شدند.
به نوشته لوموند، دوازده تن از فعالان حقوق زنان در استان گیلان، به دلیل کمک به خانوادههای کشتهشدگان و زندانیان این جنبش، از سوی «دادگاههای انقلاب» به اتهامات واهی متهم شده و به دههها زندان و در برخی موارد به اعدام محکوم شدهاند.
برخی از این محکومان از شکنجههای جسمی، روحی و حتی جنسی که در دوران بازداشت موقت بر آنها اعمال شده، خبر دادهاند. آنها بیان کردهاند که این شکنجهها با هدف وادار کردن آنها به اعتراف به اتهامات نادرست صورت گرفته است.
دستگیری فعالان حقوق بانوان در گیلان بخشی از انتقامجویی سیستماتیک حکومت ایران علیه زنانی است که برای حقوق برابر و حقوق بانوان مبارزه میکنند.
تحمیل مجازاتهای سنگین به فعالان حقوق بانوان در استانها برای حکومت تهران آسانتر است، زیرا تصور میکند که این اقدامات در استانها کمتر مورد توجه قرار میگیرد و در مقایسه با پایتخت، حساسیت کمتری ایجاد میکند.
علاوه بر این، حکومت با این اقدامات به تمامی فعالان حقوق بانوان و فعالان سیاسی در سراسر کشور پیام میدهد که هر نوع فعالیت در دفاع از حقوق بانوان با خطرات جدی مواجه است. این پیام تهدیدآمیز به وضوح نشاندهنده قصد حکومت برای سرکوب هر گونه فعالیت در راستای حقوق بانوان است.
در مقابل روز سهشنبه ۹ و چهارشنبه ۱۰ مردادماه ۱۴۰۳، زنان زندانی در زندان وکیلآباد مشهد، با مأموران سرکوبگر زنی که به قصد آزار و ایجاد فشار وارد بند شده بودند، درگیر شدند.
این درگیری منجر به گوشمالی مأموران سرکوبگر و تخریب دوربینهای کنترلی داخل بند توسط بانوان زندانی شد.
فشار حکومت بر زنان و نتیجه معکوس
همچنین تمامی شیشههای بند توسط بانوان خشمگین شکسته شد. در پی این درگیریها، مأموران زندان تعدادی از زنان زندانی را از بند عمومی به نقاط مختلف زندان، از جمله بخش روانی، منتقل کردند.
در تاریخ ۱۵ مرداد ۱۴۰۳، کمیته حقیقتیاب سازمان ملل اعلام کرد که افزایش شدید اعدامها به ویژه در میان اقلیتهای قومی و مذهبی، بهخصوص صدور حکم اعدام و سرکوب علیه زنان مورد بررسی قرار گرفته است.
ظهر سهشنبه ۱۶ مرداد ۱۴۰۳، همزمان با اعتصاب غذای زندانیان در بیستوهشتمین سهشنبه کارزار نه به اعدام، بانوان زندانی سیاسی در بند بانوان اوین، در اعتراض به اعدام زندانی قیام، رضا رسایی، در کرمانشاه، دست به اعتراض زدند.
آنان با سر دادن شعارهایی چون «مرگ بر دیکتاتور» و «مرگ بر حکومت اعدامی»، اعتراض خود را اعلام کردند. گارد حفاظت زندان به زندانیان معترض یورش برد و آنها را مورد ضربوشتم قرار داد.
هفته گذشته همچنین در بیستوهفتمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، زندانیان سیاسی زن در زندان لاکان رشت به این کارزار پیوستند.
خبرگزاری انتخاب در تاریخ ۱۷ مرداد ۱۴۰۳ گزارش داد که پلیس راه به دستور تیمور حسینی، رئیس پلیس راهور فراجا، به منظور برخورد با زنان به بهانه حجاب، وارد عمل شده است.
او تأکید کرده که «طرح عفاف و حجاب» به تمامی یگانها و پلیسهای تخصصی ابلاغ شده و پلیس راهور نیز در این زمینه مسئولیت دارد. این اقدام نشاندهنده عزم جدی حکومت برای اعمال فشار بیشتر بر بانوان در ایران است.
[طرح نور یا سرکوب زنان اولین آزمون برای پزشکیان مدعی وفاق]
تمامی این اقدامات از سر ترس و از نظر حکومت پیشگیرانه، برای مقابله با دختران و بانوان ایران در آستانه دومین سالگرد اعتراضات ۱۴۰۱ صورت میپذیرد. اقدامی مذبوح که در ۲ سال اخیر زنان ایران نشان دادند تن به اجبارات حاکمیت ملایان نخواهند داد.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.