کولبران، قربانیان ستم مضاعف حاکمیت ملایان
از سال ۱۴۰۰ تا به امروز، تعداد قابل توجهی از کولبران در مرزهای غربی ایران بر اثر تیراندازی نیروهای نظامی جان خود را از دست دادهاند.
بر اساس گزارشهای سازمانهای حقوق بشری ، در سال ۲۰۲۲ میلادی، ۴۶ کولبر کشته و ۲۴۴ نفر دیگر زخمی شدند.
از این تعداد، بیش از ۸۵ درصد به دلیل شلیک مستقیم نیروهای مسلح حکومت ایران بوده است.
همچنین، در سال ۲۰۲۳، دستکم ۴۱ کولبر کشته و ۲۹۳ نفر زخمی شدند که اکثر آنها نیز هدف شلیک مستقیم نیروهای نظامی قرار گرفتهاند.
تا کنون در سال ۲۰۲۴، تعداد زیادی کولبر در مرزهای غربی ایران بر اثر تیراندازی نیروهای نظامی حکومت ایران کشته و زخمی شدهاند.
گزارشها نشان میدهد که تا پایان ماه جولای ۲۰۲۴، تعداد ۱۷ کولبر بر اثر شلیک مستقیم نیروهای نظامی جان خود را از دست دادهاند.
همچنین، در ماه فوریه، دستکم ۶۷ کولبر در مرزهای مناطق کردنشین ایران کشته و یا زخمی شدهاند که ۸۵ درصد از این موارد ناشی از شلیک مستقیم نیروهای نظامی بوده است.
این آمار نشاندهنده شرایط خطرناک و بحرانی است که کولبران با آن مواجه هستند و لزوم توجه جدی به این مسئله را برجسته میکند.
این آمار نشاندهنده افزایش قابل توجهی در تلفات کولبران طی سالهای اخیر است و به مشکلات جدی و حقوق بشری در این مناطق اشاره دارد.
سازمانهای حقوق بشری همچنان به حکومت ایران فشار میآورند تا سیاستهای خود را در این زمینه تغییر دهد و تدابیر لازم برای حفاظت از جان کولبران اتخاذ کند.
کولبران کودک آماج گلولههای پاسداران
تنها در ۱۰ روز گذشته تعدادی از کولبران مرزی از جمله ناصر عثمانی، محمد آلی و ناظم صفری در مرزهای غربی کشور بر اثر پرتشدن از کوه یا تیراندازی جان خود را از دست دادهاند.
یکی از کولبران جانباخته نوجوانی ۱۵ساله به نام محمد آلی است. در ۱۰ سال گذشته، شمار کولبران جانباخته به طور تصاعدی افزایش یافته است.
افزون بر این، طی سالهای گذشته صدها نفر از کولبران بر اثر حوادث مختلف مانند تیراندازی، پرتشدن از کوه و سرمازدگی جان خود را از دست دادهاند.
در نتیجه، خانوادههای زیادی در استانهای کردستان، کرمانشاه و آذربایجان غربی داغدار شدهاند. کولبری یک معضل اقتصادی و توسعهای است که تحت تأثیر متغیرهای اجتماعی، اقتصادی، جغرافیایی، سیاسی و مدیریتی بر مناطق مرزی غرب کشور تحمیل شده است.
بیکاری روند نگرانکنندهای پیدا کرده، فقر نیز گسترده شده است. از دیگر سو، به علت بیکفایتی ملایان، فرصتی برای اقتصاد زیرزمینی فراهم شده، سوداگری هم ظرفیت اقتصاد غیررسمی را دوچندان کرده است.
در چنین شرایطی، گروهی از هموطنان مرزنشین برای جبران محرومیتها، فقر و بیکاری به کولبری روی میآورند. این حرفه پرخطر و دشوار جان آنها را به خطر میاندازد.
گفته میشود که تجارت غیررسمی مرزی عمری طولانی دارد و حتی در دوره جنگ نیز رایج بود و گروهی از هموطنان با تجارت مرزی به امرار معاش میپرداختند.
اگر این روایت درست باشد، اما باید توجه داشت که هیچگاه مرزهای غربی کشور شاهد این حجم وسیع و تعداد قابل توجهی از کولبران نبوده است.
استمرار این وضعیت یعنی ادامه کولبری و کار کولبران با این حجم وسیع، میتواند پیامدهای قابل توجه و نگرانکنندهای به همراه داشته باشد.
یعنی در صورت ادامه وضع موجود و بیتوجهی به اصلاح رویهها، متأسفانه همچنان گروهی از ایرانیان جانشان را از دست میدهند و خانوادههای زیادی بیسرپرست میشوند.
[کشتار کولبران همزاد نابودی زندگی زنان و کودکان!]
فساد ساختاری در کشور عامل رشد پدیده کولبری
افزون بر از دستدادن عزیزان، خانوادهها با فقر و تنگدستی بیشتری دستبهگریبان خواهند شد. آیا استمرار این وضعیت با حقوق شهروندی تناسب دارد؟ آیا اهمیت حفظ جان کولبران ایجاب نمیکند که راهحلهای ریشهای و ساختاری برای این پدیده یافت شود؟
تا به امروز هزاران شهروند ایرانی جان خود را در اثر کولبری از دست داده و با ضریب چند برابر این اعداد نیز مجروح و زخمی میشوند و حاصل آنکه نانآور خانوارهای بسیاری جان خود را از دست دادهاند. خانوادههای زیادی در چرخه فقر بیشتر گرفتار شدهاند
بدون اینکه حاکمیت بخواهد یا بتواند برای مدیریت این وضعیت تدبیری بیندیشد. از منظری دیگر، افزون بر خسارات غیرقابل جبران انسانی کولبری، اقتصاد غیررسمی مرزی آسیبهای دیگری نیز به اقتصاد کشور وارد میکند.
نارضایتی سیاسی را دوچندان میکند، زمینه سوءاستفاده بیشتر سوداگران وابسته به حکومت، که از تجارت غیررسمی مرزی به سودهای کلان میرسند را فراهم میکند.
به عبارت دیگر، ساختار اقتصادی کشور با معضلات بیشتری مواجه میشود. پدیده غیرانسانی کولبری که موجب خدشهدارشدن شن، حیثیت و کرامت انسانی گروهی از هموطنان در غرب کشور شده، یکی از مسائل حساس و جدی است که باید برای آن تدابیری اندیشید.
نباید اجازه داد جان گروهی از هموطنان بر اثر فعالیت در کولبری از سوی حکومت ملایان با مخاطرات سهمگین مواجه شود. نباید چشمها را بر جانباختن کولبران مرزنشین بست و از کنار غم و رنج خانوادههای داغدار آنان گذر کرد.
کولبری کرامت انسانی گروهی از هموطنان را هدف قرار داده است. در شرایطی که هزاران نفر از مرزنشینان اعم از پیر و جوان، مرد و زن و تحصیلکرده و کمسواد در روستاها و شهرهای منطقه به کولبری روی آوردهاند، مخاطرات جانی این حرفه هر لحظه ممکن است فاجعهای بیافریند و جان عزیزانی را بگیرد.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.