جنگ در غزه آیا به ایران گسترش می‌یابد؟

با گذشت ۲ روز از حملات منسوب به اسرائیل به کنسولگری حکومت ایران در دمشق، مهره‌ها و رسانه‌های حکومتی از بر افروخته ‌شدن و کشیده شدن شعله جنگ غزه به ایران، ابراز وحشت و نگرانی می‌کنند.

جنگ از ابتدا نیابتی، اما کاملا واضح بود که بین حکومت ایران و اسرائیل در جریان است.

حماس این جنگ را آغاز کرد. در ادامه حوثی‌های یمنی توسط خامنه‌ای به این جنگ فرا خوانده شدند.

متعاقبا شبه‌نظامیان عراقی و به صورت محدود پای حزب‌الله لبنان به معرکه کشیده شد.

اما زمان هر چه به پیش رفت، خامنه‌ای بر دامنه تشدید تضادها و جنگ‌افروزی‌هایش البته به صورت پنهانی برافروخت.

تا جایی که دیگر به نظر می‌رسد اسرائیل و در معیت آن، آمریکا چاره‌ای جز این ندیدند که پیام‌های روشنی به خامنه‌ای مخابره کنند.

ابتدا این پیام‌ها با هدف‌ قرار دادن نیروهای نیابتی چون حوثی‌ها و پایگاه‌های شبه‌نظامیان خامنه‌ای صورت گرفت.

اما به دلیل عدم بازدارندگی و جری‌تر‌شدن خامنه‌ای، دامنه جنگ بالا و بالاتر گرفت.

جنگ نیابتی بین اسرائیل و حکومت ایران وارد مرحله‌ جدیدی شد، وقتی کنسولگری خامنه‌ای در دمشق هدف حمله منسوب به اسرائیل قرار گرفت.

حالا اما دلواپسان خامنه‌ای از جناحین‌اش، از گسترش جنگ و رودررویی مستقیم با اسرائیل و آمریکا وحشت کرده‌اند.

در روزنامه‌ها و رسانه‌های خامنه‌ای در ۲ روز اخیر و پس از حمله به کنسولگری‌اش در دمشق، فریادهای وحشت از جنگ به هوا برخاسته است.

این ترس و وحشت کاملا طبیعی است. حدت تحریکات نیابتی‌ها از سوی خامنه‌ای به حدی بود که اسرائیل و آمریکا را وارد یک مدار جدید و کیفی درگیری کرد.

سر مار در تهران، هدف نهایی جنگ در غزه

ظاهرا سر مار در تهران باید هدف قرار گیرد. اگر نه که این موضوع مستقیم باشد، اما می‌‌توان اماکن دیپلماتیک و کنسولگری‌هایش را هدف قرار داد.

این موضوع پیام روشن‌تری به خامنه‌ای مخابره می‌کند.

اما به نظر می‌رسد که در مقابل سیاست هدف قرار دادن سر مار در تهران، خامنه‌ای، تاکتیک «دم مارمولک» را برگزیده است.

در طبیعت بسیار آزموده شده است که هنگامی مارمولک را از دم آن بگیرید، برای نجات جانش، تکانی شدید به بدنش داده و دم را از بدن خود جدا کرده و جان خود را نجات می‌دهد.

حال نیز به نظر می‌رسد در مقابل هدف تهدید هدف قرار گرفتن سر مار در تهران، خامنه‌ای تاکتیک دم مارمولک را برگزیده است.

این را تلفات بسیار حملات منسوب به اسرائیل به مواضع حکومت ایران نشان می‌دهد. از هدف قرار گرفتن افسران و فرماندهان نیروی قدس و سپاه تا گروه‌های نیابتی و…

از سیدرضی موسوی تا فرمانده جدیدالجسد نیروی قدس سپاه پاسداران، محمدرضا زاهدی و… واکنش‌های کاملا منفعلانه‌ی خامنه‌ای گویای همین تاکتیک است.

به عبارت دیگر خامنه‌ای قصد آن دارد حتی در صورت هدف قرارگرفتن ارشدترین مهره‌هایش، حتی در داخل ایران، از خطر درگیری مستقیم با اسرائیل بپرهیزد.

دم و مهره‌هایش از فرماندهان سپاه تا… بکند و دور اندازد تا از گسترش جنگ و درگیری مستقیم اسرائیل که پای آمریکا را نیز به آن خواهد کشید، جلوگیری کند.

این ترس و وحشت اصلی خامنه‌ای است. ترس و وحشت همه ارکان نظام است. بی‌شک خامنه‌ای برای باقی‌ماندن خود و نظامش، حاضر خواهد بود بسیاری از این دم‌هایش را قربانی سازد و دم برنیاورد.

در مقابل خامنه‌ای قاطعیت جواب کار است

اما قانونی در این بین وجود دارد که علیه وی عمل خواهد کرد؛ بدین قرار. در ابتدای جنگ در غزه و حمله حماس به اسرائیل، همگان و در رأس آنها آمریکا، غلیظ و شداد اعلام می‌داشتند که هیچ علائم و آثاری از دخالت مستقیم حکومت ایران دیده نمی‌شود.

این انکار بدین دلیل بود که در صورت اذعان، آمریکا باید ریسک درگیری نظامی مستقیم در این جنگ را می‌پذیرفت و با اسرائیل علیه خامنه‌ای همراه می‌شد.

اما از آن پرهیز کرد و پرهیز داد. اما شدت و حدت دخالت‌های پنهان و پیدای خامنه‌ای در جنگ از خود و نیابتی‌هایش آنقدر بود که صحنه را علیه او چرخاند. [آیا خامنه‌ای می تواند خود را از آتش جنگی که برافروخته دور نگه‌دارد؟]

آمریکا که ترس از واکنش و تلافی‌جویی ملایان را داشت، در پی حملات به مرورش به نیروهای نیابتی و ۸۵ پایگاه آنها دریافت که خامنه‌ای نای جواب مستقیم ندارد.

از این رو روز به روز پیش رفت و دریافت که خامنه‌‌ای خطر هدف قرار گرفتن سر مار را بیش از هر کس دیگر احساس می‌‌کند.

از این رو دست به عصاتر از آن را می‌رود که فکرش را کرد. همان که به تاکتیک دم مارمولک از آن یاد شد.

در نتیجه منتج برای اسرائیل و آمریکا این بود، می‌توان اهداف بیشتری، حتی اهداف مستقمیم و دیپلماتیک خامنه‌ای را نیز هدف قرار داد.

و از این موضوع خیال راحت بود که خامنه‌ای، از ترس هدف قرارگرفتن سر مار، جرأت عکس‌العمل و تلافی‌جویی مستقیم را به خود نخواهد داد.

سیاست خامنه‌ای قطعا از جنس نیابتی‌ها، اما باید با ترتیباتی باشد که مرز سرخ مذکور رد نشود.

اما در این بین هیچ تضمینی نیز وجود ندارد این نقشه مسیر به کام خامنه‌ای پیش رود. وقایع روزهای اخیر این را نشان می‌دهد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)