مرضیه محبی، وکیل ایرانی در تبعید ساکن پاریس، با ارسال نامه‌ای فوری به آقای فولکر ترک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، خواستار اقدام فوری بین‌المللی علیه تشدید نقض حقوق بشر توسط دولت ایران شد.

محبی در این نامه پرقدرت و مفصل که به دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل در ژنو ارسال شده، به الگوی چند دهه‌ای سرکوب در جمهوری اسلامی پرداخته و این رژیم را به ارتکاب مجموعه‌ای گسترده از جنایات متهم کرده است؛ از جمله تبعیض نظام‌مند، اعدام‌های خودسرانه، شکنجه، سرکوب مخالفان و بازداشت‌های جمعی. او وضعیت کنونی ایران را «فهرستی بی‌پایان از جنایات» توصیف کرده و هشدار داده است که شرایط به‌سرعت رو به وخامت می‌رود.

در نامه محبی به اخراج‌های دسته‌جمعی اخیر پناه‌جویان و کودکان افغان اشاره شده است؛ کسانی که بسیاری‌شان سال‌ها در ایران زندگی کرده‌اند اما از به‌رسمیت‌شناختن قانونی و حقوق پایه‌ای محروم‌اند. بنا بر اظهارات وی، جمهوری اسلامی بدون هشدار قبلی، خانواده‌های افغان را به‌زور اخراج کرده و این اقدام، نقض قوانین داخلی و تعهدات بین‌المللی محسوب می‌شود. محبی همچنین هشدار داده که اتهام‌زنی‌های فزاینده درباره جاسوسی به بهانه‌ای برای بازداشت و اعدام شهروندان عادی تبدیل شده است. او به‌ویژه اظهارات اخیر رسانه وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را محکوم کرده که در آن از کشتار زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ (۱۹۸۸) تمجید شده و خواستار تکرار آن شده‌اند. وی همچنین عملکرد رژیم ایران در برابر جنگ ۱۲ روزه اخیر با اسرائیل را به‌شدت نقد کرده و دولت را متهم کرده که حتی ابتدایی‌ترین اقدامات برای حفاظت از جان شهروندان—مانند صدور هشدارهای حمله هوایی—را نیز انجام نداده، در حالی که با قساوت تمام، سرکوب داخلی را ادامه داده است. محبی در پایان نامه خود، از سازمان ملل متحد و جامعه جهانی مدافع حقوق بشر خواسته تا در برابر این «آزمون تاریخی» ایستادگی کرده و پیش از آن‌که جان‌های بیشتری گرفته شود، دست به اقدامی قاطع بزنند.

متن کامل این نامه به شرح زیر است:

مرضیه محبی

وکیل ایرانی در تبعید

نشانی: پاریس، فرانسه

تاریخ: ۸ ژوئیه ۲۰۲۵

جناب آقای فولکر ترک

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد (OHCHR)

کاخ ملل، CH-1211 ژنو ۱۰، سوئیس

موضوع: درخواست فوری برای اقدام علیه نقض حقوق بشر در ایران

جناب کمیسر عالی ترک،

کارنامه ۴۷ ساله جمهوری اسلامی ایران، شرح بی‌وقفه‌ای‌ست از نقض گسترده تمام معیارهای جهانی حقوق بشر. سرکوب نظام‌مند و مداوم زنان، تبعیض بر پایه ملیت، قومیت، مذهب و جنسیت، اعدام و قتل کودکان در خیابان‌ها، کشتار شهروندان معترض، زندانی‌کردن، شکنجه و ضرب‌وشتم آنان، سرکوب رسانه‌ها و قطع دسترسی به اینترنت، برپایی هفتگی چوبه‌های دار در زندان‌های کشور، و شمار فزاینده قربانیان بی‌دفاع دادگاه‌های انقلاب—تنها بخشی از فهرست بی‌پایان جنایاتی‌ست که این رژیم مرتکب شده است.

امروز اما، این رژیم که در پی پیامدهای دهه‌ها شعار توخالی درباره «آزادی قدس» و افروختن آتش جنگ با اسرائیل، دوازده روز جنگ را پشت سر گذاشته، بی‌پرواتر از همیشه، دامنه جنایات خود را گسترش داده است. در برابر چشم نهادهای جهانی مدافع حقوق بشر، کودکان ایرانی–افغان را که در چارچوب حقوق داخلی و بین‌المللی، از حق شهروندی و ادغام در سیستم سیاسی محروم شده‌اند، به کام مرگ و ویرانی فرستاده است. آوارگان افغان را به‌صورت دسته‌جمعی بازداشت می‌کند، آنان را بدون حتی فرصتی برای جمع‌آوری وسایل‌شان به آن‌سوی مرزها پرتاب می‌کند و با افتخار، تعهدات خود را در قبال معاهدات و کنوانسیون‌های بین‌المللی زیر پا می‌گذارد.

در همان حال، شهروندان عادی را به جاسوسی متهم کرده، دستگیر، شکنجه و اعدام می‌کند. از شما استدعا دارم توجه فرمایید: امروز یکی از هولناک‌ترین جلوه‌های جنایات این رژیم—قتل‌عام هزاران زندانی در سال ۱۳۶۷—به‌صراحت از سوی خبرگزاری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ستایش شده و خواستار تکرار آن شده‌اند.

جناب کمیسر عالی،

زندگی زندانیان سیاسی،

زندگی کودکان بی‌هویت ایرانی و آوارگان افغان،

زندگی زنان و مردان بی‌پناه ایرانی که قربانی توهمات نیروهای امنیتی‌اند،

—همه در معرض خطر جدی‌اند.

ایران، در چنگال جمهوری اسلامی، بی‌دفاع مانده است. مردم آن، از دوران کودکی تا امروز، چشم امید به نهادهای مسئول جهانی داشته‌اند، و جز سکوت، پاسخی نیافته‌اند. اکنون زمان آن فرارسیده است که حقوق بشر جهانی در آزمونی تاریخی، قد علم کند و اقدامی قاطع انجام دهد.

جناب کمیسر عالی، این رژیم مشروعیت ملی و بین‌المللی خود را از دست داده است. نه تنها مردم خود را شکنجه می‌کند، بلکه جهان را به لبه پرتگاه جنگ کشانده است. این رژیم کاملاً ناتوان از تأمین امنیت شهروندان خود است؛ در دوازده روز جنگ حتی یک آژیر هشدار هوایی به صدا درنیاورد، که نشان می‌دهد امنیت مردم برای آن هیچ اهمیتی ندارد. غرق در فساد ساختاری‌ست، نیازهای اولیه مردم را برآورده نمی‌کند و اکنون یک‌بار دیگر قصد دارد هزاران زندانی بی‌دفاع را به قتل برساند.

امروز وجدان بشری فراخوانده شده تا عمل کند. مردم ایران تنها و بی‌پناه ایستاده‌اند.

با نهایت احترام

مرضیه محبی

وکیل ایرانی در تبعید

به انگلیسی بخوانید

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)