حق ملل در تعیین سرنوشت؛ گفتاری پیرامون مواضع دکتر حسین موسویان رهبری جبهه ملی ایران علیه سخنان مریم رجوی رئیس جمهور شورای ملی مقاومت

سخنی با استاد ارجمند جناب آقای دکتر حسین موسویان رهبری جبهه ملی ایران:

مقدمتاً بگویم که سال ها افتخار شاگردی شما را در قامت عضو جبهه ملی ایران در داخل کشور داشتم و بسیار بیشتر از هر فرد دیگر از شما آموختم، آنچه باعث شد این سطور را بنگارم توییت کوتاهی از شما در مورد سخنان خانم مریم رجوی در مورد فدرالیسم بود، مطلب خود را در چند سر فصل تقدیم میکنم.

فدرالیسم و شورای ملی مقاومت ایران:

دکترین لوئیس اصولا در دو دهه اخیر از یک خیال پردازی آکادمیک به یک نقشه راه برای محافل تندرو صهیونیستی و نئوکان تبدیل شده اگرچه این نظریه در سال هزار و نهصد و پنجاه و پنج میلادی از سوی وی در کتاب Critique of Carneige مطرح شد اما به هر روی هرگز جز در سال های اخیر در دستور کار سیاست خارجی اسرائیل و نئوکان های آمریکا نبود، اما شورای ملی مقاومت ایران در بدو تاسیس و سال هزار سیصد و شصت به در خواست حزب دموکرات کردستان ایران فدرالیسم را در اصول و آرمان های خود به رسمیت شناخت، لذا ارجاع سخنان امروز خانم مریم رجوی که سابقه چهل و دو ساله دارد به دکترین ضد خلقی لوئیس بدور از انصاف رهروان راه رهبر جنبش ضد امپریالیستی خلق های ایران مصدق بزرگ است.

همکاری با صدام:

اتهام همکاری با صدام به شورای ملی مقاومت ایران، سازمان مجاهدین و متعدد حزب و گروه های دیگر که همگی از فرصت جنگ بین دو حکومت ارتجاعی استفاده کردند و با تقدیم هزاران جان شریف کوشش کردند تا انقلاب ربوده شده زحمتکشان ایران را باز پس بگیرند اصولا از سوی دستگاه جنگ روانی حکومت جنایتکار اسلامی مطرح و گسترده شده، در مکتب خودتان آموختیم که سیاست سیاه و سفید نیست و میان این دو هزاران انتخاب و حالت دیگر وجود دارد جناب آقای دکتر. لازم به ذکر است سازمان مجاهدین خلق ایران در سال شصت و یک و پس از آزادی خرمشهر و پایان دفاع ملی خلق های ایران علیه تجاوز صدام در حالی که خمینی برای تحکیم پایه های حکومت خود پیشنهاد میانجیگری عربستان سعودی با تضمین عقب نشینی کامل عراق، پرداخت غرامت و صلح را رد کرد و نیز پس از کودتا حزب اللهی علیه دولت تنها رئیس جمهور منتخب تاریخ مردم ایران دکتر ابوالحسن بنی صدر به عراق رفتند دقیقا در شرایطی که دیگر ما در یک جنگ بزرگ میهنی نبودیم بلکه حامیان ادامه جنگ بازی خوردگان توطئه خمینی برای تثبیت حکومت متزلزل ارتجاعی او بودند. ارتش آزادیبخش ملی هم در سال شصت و پنج تشکیل شد و سازمان مجاهدین عملیات بر حق خود علیه نیروهای نظامی خمینی را آغاز کردند.

خیلی کوتاه در اینجا بگویم نه شورای ملی مقاومت، نه حزب کمونیست ایران و کومله، نه حزب دموکرات کردستان ایران و نه هیچ یک از متعدد گروهای مقاومت کوچک دیگر که در نوار مرزی با نیروهای خمینی می‌جنگیدند هیچ طرح موثری را در پشت جبهه ایران به نفع عراق اجرا نکردند بجر تشکیلات دکتر شاپور بختیار که با پول گرفتن از صدام و طرح یک کودتای ناشیانه که قطعا کلیت طراحی آن خصوصا با هدف گرفتن پایگاه نوژه، لشگر نود و دو، نوهد و ژاندارمری مشخصا دست‌پخت استخبارات عراق بود باعث پیروزیهای سریع عراق در آغاز حمله و اعدام ده ها افسر شریف ایرانی شدند(یک سوزن به خودمان هم بزنیم).

فدرالیسم:

استاد ارجمند؛ در کشور مالتی اتنیک ایران با توجه به آگاهی اجتماعی امروز دیگر ممکن نیست حکومت فارس از مرکز فارس با اجبار زبان فارسی و فرهنگ فوکل کرواتی شمال تهران خلق های اقصی نقاط ایران را بمانند آن قزاق آلاشتی به زور سر نیزه به کرنش وادارد، پس دو گزینه بیشتر روبروی ما نیست؛ نخست طرح لنین در حق تعیین سرنوشت ملل و احترام به زبان و فرهنگ و اختیارات محلی ساب نیشن های ایران با تعریف یک سیستم فدرال کارآمد که در عین دادن اختیارات گسترده منطقه ای به دولت های محلی دارای حکومت مرکزی و ارتش ملی، پلیس فدرال، دیوان عالی و نهاد مدافع قانون اساسی و امنیت کارآمد و ضامن یکپارچگی سرزمینی، حقوق مدنی افراد و قانون اساسی باشد و یا گام نهادن در مسیر هرج و مرج و جنگ داخلی و تجزیه. تغییر از مرکز گرایی به فدرالیسم هیچ کشوری را تجزیه نکرد، عامل تمامی تجزیه های اخیر بروز جنگ داخلی به تحریک و تقویت امپریالیسم بوده بمانند یوگوسلاوی، سودان و لیبی فعلی.

گفتگو:

اگر گاهی برخی مواضع شورای ملی مقاومت نزدیکی با نئوکان ها دارد و باب طبع اکثریت نیروهای مستقل، دموکراتیک و ضد امپریالیستی ایران نیست اول: بدین معنی نیست که شورای مقاومت و سازمان مجاهدین ذیل سیاست های نئوکان تعریف میشوند، در این صد روز اخیر به روشنی دیدیم که آنها تمام قد در کنار مردم تحت ژنوساید فلسطین ایستاده اند البته با حفظ موضع واقع گرایانه محکومیت حماس و کارفرمای آن حکومت اسلامی و دوم: اگر گله ای هست که قطعا هست جناب آقای دکتر راه آن موضع گیری های تند و ابرو درهم کشیدن نیست، راه آن گفتگو دوستانه و نقد قاطعانه تا تفاهم است. بارها گفته ام تا چهار سازمان ریشه دار اپوزوسیون ایران؛ جبهه ملی ایران، حزب توده ایران، سازمان مجاهدین خلق ایران و شورای مقاومت و حزب دموکرات کردستان ایران نتوانند با هم گفتگو و همکاری کنند پیروزی یک انقلاب علیه حکومت ملاها خوابی بیش نیست.

پیروز و پایدار باشید

شرر کنور تبریزی؛ عضو سابق جبهه ملی ایران در داخل کشور

The right of nations to self-determination

A few words with the esteemed Dr. Hossein Mousavian, the leader of the National Front of Iran:

First of all, I would like to say that I had the honor of being your student as a member of the National Front of Iran inside the country for years, and I learned much more from you than from anyone else. The reason for writing these lines was a short tweet from you regarding the remarks of Ms. Maryam Rajavi on federalism, and I present my article in a few chapters.

Federalism and the National Resistance Council of Iran:

Dr. Lewis has essentially turned from an academic fantasizer into a road map for the zealot Zionist and neocon assemblies in recent decades, even though this theory was raised by him in 1955 in the book “Critique of Carneige”, it was never on the agenda of Israel’s foreign policy and neocons until recently. However, the National Resistance Council of Iran recognized federalism as one of its principles and ideals at the request of the Democratic Party of Iranian Kurdistan at the time of its establishment and in 1960, so referring to today’s remarks of Ms. Maryam Rajavi, who has a forty-two-year history, to Dr. Lewis, is unjust towards the followers of the great anti-imperialist leader of the Iranian people, Mohammad Mossadegh.

Collaboration with Saddam:

The accusation of collaboration with Saddam towards the National Resistance Council of Iran, the Mujahedin organization, and various other parties and groups who all took advantage of the opportunity of the war between the two reactionary governments and made efforts to reclaim the stolen revolutionaries of Iran by sacrificing their noble lives, was generally raised and expanded by the psychological warfare apparatus of the criminal Islamic government. We learned in your own school that politics is not black and white, and there are thousands of other choices and conditions between the two, Dr.

It is worth mentioning that the Mujahedin-e-Khalq Organization of Iran, in 1982 after the liberation of Khoramshahr and the end of the Iranian people’s defense against Saddam’s invasion, while Khomeini proposed mediation with Saudi Arabia to guarantee the complete withdrawal of Iraq, payment of reparations, and peace, rejected it, and after the coup against Dr. Abolhassan Banisadr, the only elected president in the history of the Iranian people, they went to Iraq, precisely at a time when we were not in a major domestic war, but supporters of the continuation of war. The conspirators against Iran’s people were involved in Khomeini’s plot to stabilize his shaky reactionary government. The National Liberation Army was formed in 1985, and the Mujahedin organization initiated operations against Khomeini’s military forces.

In short, let me tell you here that neither the National Resistance Council nor the Communist Party of Iran and Komala, nor the Democratic Party of Iranian Kurdistan, nor any of the numerous other small resistance groups that fought against Khomeini’s forces on the border areas executed any effective plan in favor of Iraq. Contrary to that, it was the organizations led by Dr. Shapour Bakhtiar who, by taking money from Saddam and executing a deliberately designed coup, especially aimed at capturing nuclear bases, 90 and Nahed, were clearly orchestrated by the Iraqi intelligence to lead to Iraq’s rapid victories in the initial stages of the attack and execute dozens of noble Iranian officers (let us also hold ourselves accountable).

Federalism:

Respected professor; in the multi-ethnic country of Iran, given the current social awareness, it is no longer possible for the Fars government to force the people in the farthest corners of Iran, such as the Azerbaijanis and Gilaks, to speak Persian and adopt Persian culture, just as Kazakhstan forcibly imposed their language and culture on the Kyrgyz. There are no more than two options in front of us; the first is Lenin’s plan of respecting the destinies of nations and respecting the language, culture, and local rights of the sub-nations of Iran, by defining an efficient federal system that, while giving extensive regional powers to local governments with a central government, a national army, a federal police, a supreme court, and an effective legal defense institution, guarantees territorial integrity, the civil rights of individuals, and the constitution. Or succumbing to chaos, internal war, and disintegration. The shift from centralization to federalism did not cause the breakup of any country, the primary factor in all recent breakups has been the fomentation and reinforcement of imperialism, such as in Yugoslavia, Sudan, and current Libya.

Dialogue:

If sometimes the positions of the National Resistance Council are seen as close to the neocons, and by nature, they do not represent the majority of independent, democratic, and anti-imperialist forces in Iran, first: this does not mean that the Resistance Council and the Mujahedin organization operate under the policies of the neocons; in the past hundred days, we have clearly seen that they have stood shoulder to shoulder with the people under Israeli genocide. Of course, while maintaining a realistic position, they have condemned both Hamas and its sponsor, the Islamic government. Second: if there is a complaint, which there certainly is, it’s not Mr. Dr.’s way of taking sharp and confrontational positions, it is the way of friendly dialogue and rigorous criticism leading to understanding. I have said many times that unless four rooted opposition groups in Iran; the National Front of Iran, the Tudeh Party of Iran, the Mujahedin-e-Khalq Organization of Iran, and the National Resistance Council, and the Democratic Party of Iranian Kurdistan cannot engage in dialogue and collaboration with each other, the victory of a revolution against the clergy government is nothing but wishful thinking.

Be victorious and steadfast.

Sher Kenovertabrizi; former member of the National Front of Iran inside the country