کاهش طبقه متوسط و گسترش طبقه فقیر

فقر اقتصادی در ایران تحت حاکمیت ملایان و تورم اقلام مبرم و ضروری زندگی مانند اقلام خوراکی باعث حذف طبقه متوسط و گسترش طبقه فقیر در ایران شود.

طبق تعاریف، خانواده‌های دهک‌های اول جامعه یا خانوارهای کم‌درآمد در حالی حدود نیمی از هزینه‌ها یا به عبارت دقیق‌تر درآمد خود را صرف خرید اقلام خوراکی می‌کنند که این شاخص برای خانوارهای پر درآمد یا دهک بالا یعنی دهک دهم ۲۱ درصد هزینه‌ها می‌باشد.

این تعریف کوتاه به تنهایی برای ورشکسته‌کردن وضعیت اقتصادی خانوارهای دهک‌های پایین و کم درآمد و همچنین طبقه متوسط کافی است.

به عبارت دیگر تورم بالای اقلام خوراکی بیشترین آسیب‌ اقتصادی را به خانوارهای کم درآمد وارد ساخته و می‌سازد و نرخ تورم همواره دارای شیب صعودی یا بهتر است بگوییم شیب تصاعدی می‌باشد.

بنا بر گزارشات مرکز آمار ایران، در حالی که حد فاصل سال‌های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۶ میانگین تورم اقلام خوراکی رشدی ۲۱ درصدی داشته، حد فاصل سال‌های ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۲ رشدی ۵۰ درصدی را نشان می‌دهد. [صحبت از طبقه متوسط در ایران شوخی است]

به عبارت دیگر افزایش چشمگیر و قابل توجه نرخ تورم اقلام خوراکی باعث شده است که دهک‌های درآمدی پایین، بیشتر و بیشتر به سوی فقر و حتی فقر مطلق سوق داده شوند و به تبع آن طبقه متوسط نیز در حال امحاء و تبدیل‌شدن به طبقه فقیر جامعه باشد.

حذف طبقه متوسط و افزایش شکاف طبقاتی در ایران

با این توصیفات و در حالی که اگر بتوان به آمارهای داده شده توسط مراکز آماری حکومتی تکیه کرد (که بعید به نظر می‌رسد)، بنا بر آخرین آماری که توسط وزارت رفاه حکومت ایران منتشر شده است در سال ۱۴۰۰ بیشتر از ۳۰ درصد ایرانیان زیر خط فقر قرار داشته‌اند.

البته این آمار رسمی است و آمارهای غیررسمی و آمارهایی که از سوی متخصصان مستقل منتشر می‌شود میزان شهروندان زیر خط فقر در حکومت ایران را بسیار بیشتر از این رقم تخمین می‌زنند.

با این اوصاف و تعریفات، خانوارهای دهک‌های پایین در تامین ضروری‌ترین مایحتاج و اقلام خوراکی نیز درمانده‌اند.

در ماه‌های اخیر وضعیت وخیم تامین مواد پروتئینی و گوشت قرمز در جامعه ایران هشدار دهنده بوده است.

از جمله برخی برآوردهای آماری نشان می‌دهد که سرانه مصرف گوشت قرمز در ایران به ۶ کیلوگرم در سال ۱۴۰۲ کاهش پیدا کرده است که این رقم در سال‌های ۱۳۹۰ برابر با ۱۲ کیلوگرم بوده است.

به عبارت دیگر حد فاصل کمی بیش از یک دهه، مصرف گوشت قرمز در بین شهروندان ایرانی ۵۰ درصد کاهش را نشان می‌دهد.

این تورم اکنون نیز با افزایشی سرسام‌آور ادامه دارد و در مرداد ماه سال ۱۴۰۲، انواع گوشت قرمز و سفید ۷.۵ درصد تورم ماهانه را تجربه کرده‌اند.

وضعیت در بین سایر اقلام خوراکی طبقه فقیر و طبقه متوسط جامعه نیز بهتر از این نیست و این امر باعث شده است که الگوی غذایی خانوارهای طبقه فقیر و حتی طبقه متوسط تغییر پیدا کند.

از سوی دیگر افزایش مزمن تورم و کاهش ارزش درآمد سرانه در طول سا‌ل‌های اخیر باعث شده است که طبقه متوسط به تدریج امحاء شده و به سمت طبقه فقیر سوق پیدا کند.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)