خامنهای حتی از مزار شهیدان قیام میهراسد
پس از سالگرد قیام و اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱، در حالی که خانواده و آشنایان جانفدایان آن قیام به مناسبت سالگرد آنان بر مزار شهیدان گرد میآیند، خامنهای و کارگزارانش در هراس از مزار شهیدان و این تجمعات، اقدام به تخریب مزار آنان میکند.
لاف و گزاف زدن در حکومت ولایت فقیه امری شناخته شده است، حکومت ملایان در هر وضعیتی که قرار گرفته باشد، تبلیغاتی پوشالیاش بخشی از جنگ رسانهیی و تبلیغاتی به شمار میرود که با آن سعی میکند افکار عمومی جامعه را مهندسی کنند.
این سیاست حکومت ملایان گاه در اقدامی محیرالعقول میتواند تنها در عرض چند هفته یا روز تغییر ماهیت بدهد و روندی کاملا معکوس به خود بگیرد.
سالیانی بود که حکومت ولایت فقیه عربدههای فتح مکه سر میداد پس از آن که به سفارت و کنسولگری سعودی حمله کرد.
اما هنگامی که اضطرار و ترس از تغییر و براندازی بر خامنهای چیره شد، به سرعت تغییر تاکتیک داد و به سوی توافق با سعودی شتافت و تابلوهای سران سعودی را در نمایشگاههایی در شهرهای مختلف به نمایش گذاشت.
«چرخش قهرمانانه» یا بهتر است بگوییم «دوران ذلتبار» خامنهای البته از چشمانداز جامعهی شهروندی ایران و افکار عمومی جهانی دور نماند و سخره واکنشی بود که به این اقدامات نشان داده شد.
در تغییر سیاستی دیگر وقتی قیام و اعتراضات بالا گرفت و غرب در تعادل قوای برآمده در پسا اعتراضات اعلام کرد که در طرف مردم ایران میایستد، خامنهای اوضاع را پس دید و به چارهجویی پرداخت و به مرز سرخ از پیش بیرنگ شدهی خود، یعنی مذاکره با آمریکا تن داد چرا که مسئله بود و نبودش بود.
اتفاقات اخیر و تبادل زندانیان و آزادسازی پولهای حکومت درعراق و کره جنوبی نیز پیامد همین ترس بود در حالی که خامنهای و رئیسی آن را «دیپلماسی عزت و افتخار» خواندند.
در سیاست داخلی نیز وضعیت حکومت ملایان به همین شکل است، وقتی چوب مقاومت و ایستادگی در مقابل ملایان از سوی مردم ایران و مقاومت بالا میرود، ملایان به داخل حجرههای خود میخزند و وقتی اعتراضات موقتا فروکش میکند، از حجرههای نمور خود بیرون میآیند.
تا زمانی که جامعه ایران در آستانه سالگرد اعتراضات قرار داشت ملایان از تصویب لایحه جدید «حجاب» در ترس از برافروختن مجدد قیام، ماهها طفره رفتند و به محض این که سالگرد قیام را از سر گذراندند، بلافاصله آن را به تصویب رساندند.
به موازات، برخوردهای دیگر خامنهای و کارگزارنش نیز تابعی از همین معادله و قانون هستند.
تخریب و آتشزدن مزار شهیدان قیام، لاعلاجی و اضطرار خامنهای
در روزهای اخیر اخبار، ویدئوها و تصاویر بسیاری از تخریب و آتشزدن مزار شهیدان قیام و اعتراضات سال ۱۴۰۱ در شبکههای مجازی منتشر شده است.
قطع یقین مزار شهیدان به خودی خود نمیتواند تهدیدی برای ملایان ایران داشته باشد، اما معنا و مفهومی که پیرامون آن تنیده میشود، یعنی جوهر مقاومت، ایستادگی و پرداخت هزینه، باعث میشود که ملایان از مزار شهیدان نیز وحشت داشته باشند. [چرا تبهکاران از بزرگداشت شهیدان قیام میترسند؟]
جامعهی ایران در یک سال اخیر به کرات و به روشنی دیده است که جامعه شهروندی هر روز با بهانه و بیبهانه، بر سر مزار شهیدان قیام گرد میآیند و بر پیمان خود با آنان و ادامه راه آنان پای میفشارند.
از این رو مزار شهیدان که با پرداخت جان خود، راه پس گرفتن آزادی از ملایان قرون وسطایی را به مردم ایران نشان دادند، برای ملایان تبدیل به دژی میشود که از آن برای ملایان وحشت ساطع میشود.
از این رو ملایان، کارگزاران و مهرههای خود را در جای جای کشور بر آن میدارند تا به تخریب مزار شهیدان مبادرت ورزند.
اما دوباره همان قانون پابرجاست، اگر حکومتگران در برابر این اقدام و توهین، آتشزدن و تخریب مزار شهیدان و این سیاست سرکوب، ایستادگی و مقاومتی ببیند یا اگر احساس کنند که این اقدامات میرود تا جرقه قیامی دیگر زده شود، به سرعت دوباره به حجرههای خود میخزند.
از این روست که بر مردم ایران و جوانان و شورشگران است تا با حراست و پاسداری از خون آن شهیدان و جانفدایان آزادی و حراست از مزار شهیدان، سیاست تهاجم را پیش گرفته و آخوندها را مجبور به تمرگیدن در حجرههای خود کنند.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.