بیخانمانی در تهران و انبار کردن اثاثیه منازل
به دنبال دیگر معضلات اجتماعی ناشی از فقر، گرانی و تورم بیش از حد، این بار خبر از تخلیه منازل و انبار کردن اثاثیه منازل در کانتینرها در تهران رسانهیی شده است.
پشت بام اجارهیی، گورخوابی، اجارهنشینی مشترک ۲ یا چند خانواده و… معضلاتی دیگر در مورد مسکن که به دلیل گرانی و فقر مفرط در سالهای اخیر منتشر شده است.
حال اما از باغ گرانی مسکن حکومت ولایت فقیه و بیکفایتی سران آن بر دیگری میرسد، برخی از خانوارهای تهرانی به دلیل گرانی مسکن و اجارهبها، منزل خود را تخلیه کرده و اثاثیهی خود را در کانتینرهای حاشیه تهران انبار میکنند!
کانتینرهایی که پیش از این استفادههای تجاری و صنعتی داشت در حال حاضر به دلیل گرانی مسکن و اجارهبها، تبدیل به محل دپوی اثاثیه منزل خانوارهای فقیر تهرانی شده است.
خانوارهایی که به امید واهی ارزانی مسکن و بازگشت به خانه، اثاثیه منزل خود را در کانتینرها دپو کرده و راهی خانواده پدر و مادر و خویشاوندان خود میشوند، امیدی که به نظر میرسد…
معضل اجاره کانتینر برای دپوی اثاثیه منزل اما ابعاد حادتری نیز دارد و بنا بر گفتهی یکی از کانتینرداران حاشیه تهران، برخی خانوارها که از این کانتینرها برای دپوی اثاثیه منزل خود استفاده میکنند، فقط قادرند برای اولین ماه اجاره این کانتینرها را پرداخت کنند و پس از آن دیگر پیدایشان نمیشود!
این موضوع خود باعث شده است که انبارداران اجاره ۶ ماه را در ابتدای اجاره کانتینر از خانوارها وصول کنند!
یکی از کانتینرداران تهران در این زمینه اخیرا اعلام کرده است که در شعبهی غرب تهران ۲۷۰۰ کانتینر داشتیم که همهاش از اثاثیه منزل پر شده است و جای دیگری را احداث کردیم که ظرفیت ۶۰۰۰ کانتینر دارد ولی هنوز ساخت آن به اتمام نرسیده، ۱۰۰۰ کانتینر آن پر شده است.
۷۰ درصد درآمد خانوارهای تهرانی هزینه مسکن میشود!
شایان ذکر است در سالها و ماههای اخیر قیمت سرسامآور مسکن و اجارهبها، امان خانوارهای تهرانی را بریده است.
بنا بر اعلام و اعلان رسانههای حکومتی و ارگانهای آماری، به طور متوسط حدود ۷۰ درصد از درآمد خانوارهای ایرانی به مقوله مسکن اختصاص مییابد.
اخبار همچنین حکایت از آن دارد که رهن یک منزل مسکونی ۵۰ متری در مناطق جنوبی تهران چیزی در حدود ۴۵۰ میلیون تومان میباشد.
این در حالی است که سران حکومت ایران و مقامات دولت رئیسی مستمرا بر این طبل میکوبند که قیمت مسکن در حال حاضر روند نزولی را طی میکند اما در اقدامی تعجب برانگیز از ارائهی آمارهای مربوط به آن خودداری میکنند.
بر اساس آمارهای حکومتی که قطع یقین باید در صحت و سقم آنها، با عینک شک نگریست، وزارت بهداشت حکومت ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت حاشیهنشین و مستقر در سکونتگاههای غیررسمی را بیش از ۱۰ میلیون نفر عنوان ساخته بود.
۵ سال بعد و در سال ۱۴۰۰ یک عضو مجلس حکومت ایران، مجتبی یوسفی، این رقم را برابر با ۲۰ میلیون نفر اعلام کرد.
یعنی تنها در فاصلهی زمانی ۵ سال، تعداد حاشیهنشینان کشور ۱۰۰ درصد افزایش داشته است.
از سال ۱۴۰۰ تا کنون یعنی سال ۱۴۰۲، میانگین قیمت هر متر مربع منزل مسکونی از ۳۳ میلیون تومان به ۷۸ میلیون تومان رسیده است، یعنی رشدی معادل ۱۳۶ درصدی داشته است. [چرا مردم ایران بدون مسکن میشوند؟]
با این رشد سرسامآور قطعا در این بازهی زمانی ۲ ساله بر میزان حاشیهنشینان و بیخانمانها در شهرهای ایران به ویژه در پایتخت افزوده شده است.
اجاره بها منزل نیز در ۲ سال اخیر افزایشهای نجومی داشته است، و بنا بر آمارهای رسمی و البته دستکاری و مهندسیشده، رقم افزایش ۵۳ درصدی را رد کرده است.
با رشد این معضلات و در حالی که دولت رئیسی در ابتدای روی کار آمدنش و در آستانه انتخابات تبلیغ میکرد که در هر سال یک میلیون مسکن خواهد ساخت در این روزها و با پیدایش این معضلات لابد خود را مجاب نمیداند که در این زمینه پاسخگوی افکار عمومی مردم ایران باشد.
دور و دیر نیست تا بحران مسکن اقشار کمدرآمد دست به دست سایر معضلات و بحرانهای اجتماعی داده و ارتش گرسنگان را به سوی ویرانی کاخ، ویرانکنندگان حرث و نسل ایران و ایرانی روانه سازد.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.