چهل و چهار سال پیش در چنین روزی مردم #مریوان در اعتراض به دخالت و زورگویی ارتش و سپاه در امور شهری و داخلی خود از شهر کوچ کردند.
بعد از ۲۲ بهمن، درعدم حضور حاکمیت سیاسی نظام جدید، نهادها و سازمانهایی از سوی مردم تشکیل شدند و ادارەی امور را در اختیار گرفتند. شورای شهر مریوان، اتحادیەی دهقانان، کمیتەی زنان و جامعه معلمان از جملەی این نهادها بودند. این نهادها اغلب تفکرات مارکسیستی، سکولار داشتند.
جمهوری اسلامی برای سرکوب این نهادهای مردمی تشکیلاتی به نام مکتب قرآن را سازماندهی و مسلح کرد. ارتش و سپاه تدارک حمله به شهر را داشتند که مردم تصمیم گرفتند برای جلوگیری از جنگ، از شهر کوچ کنند.
۱۳ روز بعد و پس از حصول مجموعه ای از توافقات پایان کوچ اعتراضی مردم مریوان با برپایی یک گردهمایی بزرگ، از سوی #فواد_مصطفی_سلطانی اعلام شد اما با بازگشت مردم مریوان به داخل شهر، اوضاع نه بر مبنای محتوای تفاهم نامه، بلکه بە سمت و سوی کاملا متفاوتی سوق داده شد و دو هفته بعد از آن جنگی تمام عیار علیه این مردم آغاز شد.
زندگی یا مرگ
برای زندگی از جادهای سخت عبور میکنم.
جاده سنگلاخ است.
آنچه از این راه دشوار به دست میآورم
یا زندگی است
یا مرگ.
زندگی تنها زنده ماندن نیست:،
اگر آزاد نباشی
زندگی را برای چه میخواهی؟
از یک شعر کردی
از حساب اینستاگرام
تاریخ طبقهی کارگر
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.