حتمی بودن فروپاشی نظام به واسطهی فروپاشی اقتصاد – کورش عرفانی
سه شنبه, ۲۳ام اسفند, ۱۴۰۱
منبع این مطلب https://www.didgah.tv/
نویسنده مطلب: دکتر کورش عرفانی جامعه شناسمطالب منتشر شده در این صفحه نمایانگر سیاست رسمی رادیو زمانه نیستند و توسط کاربران تهیه شده اند. شما نیز میتوانید به راحتی در تریبون زمانه عضو شوید و مطالب خود را منتشر کنید.
نظرات
سپاه پاسداران جنایتکار و ضد کارگر بعنوان بورژوازی انحصاری حاکم در جغرافیای ایران است و کنار زدن رقبای توسط ماشین بوروکراتیک نظامی بخشی از سیاستهای خانواده های مافیایی است. فراموش نکنیم که این رژیم از “اقتصاد دانان” متخصص و تحصیل کرده از داشگاههای آمریکا، انگلیس و فرانسه مشاوره می گیرد. روند سرمایه داری در این سرزمین را باید با روبنای فاشیستی، خفقان و سرکوب حق تشکلیابی و آزادی بیان و قلم برای کارگران و دیگر اقشار خلق در نظر گرفت که با کودتای رضا خان در ۱۲۹۹و شکست انقلاب مشروطه، کودتای پسرش در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ تا ۱۳۵۷ تحکیم یافت. با روی کار آمدن رژیم ج.ا.ایران درساخت و پاخت با دولتهای امپریالیستی آمریکا،انگلیس، فرانسه و آلمان در گوآدالوپ و بدنبال آن سرکوب دستاوردهای قیام پر شکوه بهمن ۵۷ و قتل عام نیروهای کمونیست و دمکراتهای انقلابی در دهه شصت و سرکوب تشکلیابی کارگران و حاکمیت فاشیسم تا به امروز با استفاده ابزاری از مذهب شیعه، بیانگر یک امر مهم است و آنهم نیروی کار بشدت ارزان با بیرون کشیدن حداکثر ارزش افزوده از نیروی کار کارگران است. در این جامعه فاشیستی مذهبی خلاقیت می میرد، نارضایتی کارگران و دیگر اقشار خلق بخصوص زنان دانشجویان بعنوان قشر آگاه اوج می گیرد و رژیم تنها راه حل را سرکوب می داند چرا که سرمایه گذاری بدون نیروی کار ارزان ممکن نیست. با سلطه گلوبالیسم، برای مثال اگر قیمت تمام شده تولید یک جفت کفش ورزشی در داخل بیشتر از قیمت کفش وارد شده از چین یا ایتالیا و یا…. باشد، صد البته مشتری کفش ارزانتر را می خرد و لذا تولیدی ها همانطور که شاهد هستیم تعطیل و ورشکست میشوند. بله، با یوروی ۷۰هزار تومانی، قطعا قیمت تمام شده کالا در داخل سر به فلک می کشد و بی دلیل نیست که سرمایه داران تنها هزینه تولید را که با وقاحت تمام بشدت کاهش می دهند، خرید نیروی کار است. بیش از ۱۰۰ سال است که نقش سرمایه داری در این سرزمین در بازار جهانی با در صد بالایی بر پایه صادرات نفت استوار بوده و سرمایه تجاری و دلالی حرف اول را می زند. به زبان ساده این ساختار یک سرمایه داری وابسته به امپریالیسم و تحت سلطه است. با رژیم چنج نیز، هزار تیم متخصص اقتصادی،علمی، تکنولوژیک نیز قادر نخواهند بود با حفظ این نظم به اقتصاد (نظم خانه) پاسخ دهند مگر آنکه همچون امروز نیروی کار کارگران همچنان بعنوان کمترین بخش هزینه تولید در دسترس تولید کنندگان باشد که این چیزی به معنای ادامه فقر و فلاکت هستی کارگران و دیگر اقشارخلق و بدنبال آن اعتراضات و دریافت سرکوب و زندان و جریمه و…..از طرف رژیم جدید نخواهد بود.
بنابر این راه حل را باید در انقلاب جست، انقلابی که آزادی اختیار را برای کارگران در قسمتهای تولید، توزیع و مصرف در تمام بخشهای کشاورزی، دامداری،پوشاک، تولید لوازم زندگی،درمان، مسکن، حمل و نقل،آموزش و پرورش،فرهنگ و…..نهادینه کند.
و آن چیزی نیست مگر حاکمیت شوراهای سوسیالیستی کارگران همبسته.
چهارشنبه, ۲۴ام اسفند, ۱۴۰۱