#در_چنین‌_روزی ۹ مارس ۱۹۵۲، الکساندرا کولونتای مارکسیست فمنیست انقلابی بلشویک و اولین سفیر زن جهان در شوروی در گذشت.

«تنها طوفان تازه نفس انقلاب می‌تواند تعصبات علیه زنان را جارو کند.»

کولونتای در سال ۱۸۷۲ در اوکراین به دنیا آمد. از سال ۱۸۹۴ فعالیت سیاسی‌اش را با تدریس در اتحادیه‌های کارگری پیترگراد آغاز کرد. او به همراه شوهر خود که مهندس ماشین‌آلات صنایع نساجی بود به کارخانجات می‌رفت و با کارگران ارتباط می‌گرفت، از زندگی آنها خبردار می‌شد و حتی اعتصابات آنها را سازماندهی می‌کرد.

او تفاوتی ماهوی بین منشویک‌ها و بلشویک‌ها نمیدید تا ۱۹۰۳ که خود را متعهد به بلشویک‌ها کرد. در آن دوره بلشویک‌ها بسیار بیشتر از منشویک‌ها نسبت به شوراهایی که کارگران شکل داده بودند اقبال نشان می‌دادند. کمپین «کارگران زن روسیه» که او در سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۸ سازماندهی کرد، بیشترین محبوبیت را برای او به ارمغان آورد. این کمپین علیه استثمار کارفرمایان، فمنیسم بوژوایی، محافظه‌کاری سنتی و شوونیسم مردانه درون سازمان‌های سوسیالیستی بود. در انتهای سال ۱۹۰۸ از روسیه تبعید شد آن هم به دلیل مقاله‌ و کتاب‌هایی که در دفاع از مبارزات چریکی ملت تحت ستم فنلاند علیه روسیه تزاری در آن دوران نوشته بود.

در سال ۱۹۱۷، کولونتای برای شرکت جستن در انقلاب به روسیه بازگشت. پس از پیروزی انقلاب به عنوان کمیسار رفاه انتخاب شد اما به دلیل مخالفتش با پیمان برست-لیتوفسک از این سمت استعفا کرد و به جای آن بیشتر در «ژنودتل» یا سازمان بخش زنان حزب بلشویک مشغول شد. در همین زمان بود که با تلاش‌های سازمان زنان حزب، حق رای و سقط جنین برای زنان بدست آمد. چند سالی بعد نیز او از ژنودتل به وزارت خارجه رفت تا به عنوان سفیر یا مشاور مشغول باشد.

در سال ۱۹۲۰ و در کنگره هشتم معروف که در آن مفاد برنامه سیاست نوین اقتصادی یا «نپ» در دستور کار جلسه بود، کولونتای با داشتن این موضع که کنترل تمام امور اقتصادی باید در دستان اتحادیه‌های کارگری و نه دولت یا خرده مالیکن باشد در جناح «اپوزوسون کارگران» قرار گرفته بود.

Alexandra Mikhailovna Kollontai
Алекса́ндра Миха́йловна Коллонта́й
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
@TarTaKar

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)