چماقداران نوین!

همزمان با گسترش تظاهرات اعتراضی ایرانیان در کشورهای مختلف؛ شاهد ظهور پدیده شوم چماقداری در این تجمعات هستیم. این افراد که جمعیت اندکی را شامل میشوند؛ معمولا با شرکت در تظاهرات سراسری با سر دادن شعارهایی در حمایت از رضا پهلوی و با پرچم تاج نشان و حمل عکس و نمادهای سلطنت تلاش میکنند تا با عرض اندام در مقابل دوربین رسانه هایی که مبلغ و حامی آنها هستند چنین وانمود کنند که گویا همه جمعیت تظاهر کننده سلطنت طلب و برای حمایت از رضا پهلوی آمده اند!

در تظاهرات اخیر بروکسل اما حرکات این دسته از چماقداران پهلوی طلب از حد شعار و تهدید و فحاشی فراتر رفت و آنها به حملات فیزیکی علیه دیگر گروهای سیاسی شرکت کننده در این تظاهرات مبادرت کردند. آنها بطور مشخص یکی از هواداران مجاهدین را به صرف در دست داشتن پلاکارد «مرگ بر ستمگر؛ چه شاه باشه چه رهبر» مورد ضرب و شتم قرار دادند؛ بطوریکه فرد مزبور بخاطر وارد شدن ضربه به سرش به بیمارستان منتقل شد. آنها همچنین دیگر گروههای سیاسی مخالف سلطنت را مورد فخاشی و توهین قرار میدهند.در شبکه های اجتماعی مجازی شدت و گستردگی این قبیل توهین ها و فحاشی های رکیک حد و مرزی نمیشناسد. 

پدیده چماقداری معمولا در نظامهای دیکتاتوری ظهور و بروز میکند و یکی از ابزارهای این قبیل حکومتها برای حفظ موجودیتشان است. 

رضاشاه برای ایجاد «نظمی قبرستانی و رعب‌‌انگیز » لاتها و چماقداران را بکار گرفت تا تمایلات مستبدانه او را برآورده کنند.  لاتها و قمه کشان رضا شاه که توسط پلیس سازماندهی و حمایت میشدند وظیفه حمله به مخالفین و به قتل رساندن و سر به نیست کردن آنها بعهده داشتند، آمار قربانیان آن دوران ۲۴۰۰۰ نفر ذکرشده است. قربانیان به شیوه های مختلف از جمله با خوراندن سم؛ حمله با چاقو و تزریق آمپول هوا سر به نیست می شدند. رضا شاه هرگونه مخالفت با حکومت خود را سرکوب و مخالفان را از عرصه سیاسی ـ اجتماعی کشور حذف میکرد.

حضور و نقش‌ لات‌ها و چماقداران به سردمداری شعبان جعفری (ملقب به شعبان بی مخ) در کودتای ۲۸ مرداد و سقوط دولت قانونی دکتر محمد مصدق را میتوان یکی از مهمترین نقش آفرینی های مخرب این پدیده شوم در عرصه‌ی سیاسی و اجتماعی ایران در دوران معاصر ارزیابی کرد. شاه و ساواک مخوفش در تمام دوران حاکمیت خود لاتها و لمپنها را در دستگاه سرکوب خود بکار میگرفتند. شاه نیز همچون پدرش حاکمیت خود را با زور اسلحه و سانسور و زندان و شکنجه و اعدام مخالفین استوار کرد. ساواک شاه هزاران جاسوس و خبرچین و شکنجه گر برای کنترل مردم؛ بخصوص روشنفکران و دانشجویان و فعالان سیاسی به خدمت گرفته بود.

پس از انقلاب و حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی پدیده چماقداری شکل تازه ای بخود گرفت. اینبار حمله و کشتار مخالفین و منتقدین به فرمان مستقیم رهبر و سردمداران نظام و بطور سازماندهی شده توسط جوخه های ترور و سرکوب که تحت ارگان بسیج میلیونی سازماندهی شده بودند صورت میگرفت. ستاد سازمانها و گروههای سیاسی؛ انجمنهای دانشجویی؛ کتابفروشی ها ؛ میتینگهای سیاسی و….تارگت های ثابت و دایمی چماقداران و بسیجی های بیسواد و تشنه بخون بود که به فتوای خمینی با شعار هایی نظیر «کسی که رای نداده حق نظر نداره»؛ «یا روسری یا توسری»؛ «حزب فقط حزب الله» و …. به هر آنکس یا گروهی که کوچکترین اختلاف و زاویه ای با تفکرات قرون وسطایی آنها داشت حمله میکردند؛ میزدند و تخریب میکردند و میکشتند. 

چند ماه پس از انقلاب؛ خمینی و چماقدارانش حمله‌ی تمام عیار خود را برای از بین بردن آخرین قطره‌های آزادی نیم‌بند موجود آغاز کردندو بر آن بودند تا اختناق مطلق را بر جامعه حاکم کنند.نیروهای سیاسی بارها نسبت به حملات چماقداران و بسیجی هاو لباس شخصی ها که به کشته شدن دهها نفر و مجروح و معلول شدن صدها نفر از گروههای سیاسی شده بود به مراجع رسمی شکایت کردند و از شخص خمینی خواستند که مزدورانش را مهار کند. اما او پاسخی ندادو عملا دست چماقداران و بسیجیها و پاسداران جنایتکار را برای حملات بیشتر باز گذاشت.

شرح و تاریخچه چماقداری و بکارگیری لاتها و لمپن ها و سازماندهی و آموزش آنها در قالب نیروهای سرکوب در رژیم جمهوری اسلامی خود مقوله مفصلی است که در یک مقاله نمیگنجد. 

ظهور پدیده چماقداری در تظاهرات ایرانیان خارج کشور و رفتارهای لات مآبانه و سرکوبگرانه جماعتی که در حمایت از رضا پهلوی دست به این اقدامات میزنند را نمیتوان و نباید ساده انگاشت و نسبت بدان بی تفاوت بود. 

سیاست عرصه ابراز تمایلات و اهداف سیاسی است. لذا همه کسانی که به هر ترتیب وارد این میدان میشوند و ابراز وجود میکنند؛ نیمتوانند نسبت به ظهور چماقداران و حضور و حمایت و تبلیغ برای شکنجه گرانی نطیر پرویز ثابتی بی تفاوت باشند. عدم موضع گیری قاطع در قبال موج حملات چماقداران و لمپن هایی که سازماندهی شده؛ به طرفداری از جریان خاصی صحنه سیاسی خارج کشور را آلوده کرده اند؛ میدان دادن به فاشیسمی است که نشانه های آن بوضوح دیده میشود. همچنین رسانه هایی که کار تبلیغ و پوشش اخبار و گزارشات این تجمعات را بشکلی سانسور شده ادیت و منتشر میکنند؛ «حامیان چمافداران نوین» و مبلغان دیکتاتوری های تمامیت خواهی هستند که نزدیک ۷۰ سال بر ایران حکمرانی کردند. 

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)