سرود آتش، برای سرزمین خوشآوای ایران. به پاس نیکاندیشی و آزادیخواهی مردم.
گروه کوهستان
سرود آتش
تو صدای میهنم باش
مشت ما باش، برنگرد
زندهایم و ناممان هم
راهمان را، درنَوَرد
منم آن مهسا
منم آن نیکا
منم آن زنهای رها از شر
منم آن مادر که به داغم سر
تویی آن راوی بهادرها
در غبار گاز و اشکِ چشم من آن، دفاع تو
سوز نشتر ضرب مِهتر
خار و خس شد در شرر
منم آن مینو
تویی آن گیسو
منم آن تنهای شب بیسو
تویی آن زن، زندگی، آزادی
تویی آن مردم که رهاییدی
ما حدیث یکدگر را
درد هم را، همسریم
راهمان را برنگردیم
ما ز خونت نگذریم
منم آن دربان
تن زندانی
منم آن کارِگر نافرمان
بگشایی گر، گره از مویی
تویی آن مهر و تویی آن آبان
تو جواب کودکم باش
در سقوط از آسمان
بالم آتش نامم ریرا
ماه دی ما را پیمان
بده دستت را
بستان دستم
که به رستاخیز تنت رَستم
بشکن سیم و برَه از آن زر
بفکن آتش، تویی آن آذر
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.