او در اعماق خویش گم بود

پیـدا در عـوالمـی از اوهام

وَهمِ خویش را شادمانی می نامید.

و مـسـرور از ایـن کشف بـزرگ

خود را بزرگ می پنداشت.

او بــزرگ بــــود بـــزرگ

او در این حـضور از زندگی

مرگِ خویش را باور نداشت.

…………………………

فرهاد صادقی . اردیبهشت 92

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)