بررسی کتاب “کمونیسمِ عشق: پژوهشی پیرامون بی بضاعتی ارزش مبادله” (به انگلیسی).

زمان آن فرا رسیده است برای افرادی که آمال و آرزوی عشق را در سر دارند, یعنی همهء ما و در همه جا, کمونیسمِ ذاتی آرزو و آرمان خود را دریابیم.

من عشق را به مثابه یک کنش، به عنوان یک فعالیت, یک کاری که انجام می دهیم، توصیف می کنم؛ نه یک شیء یا یک کالا که به دست می آوریم یا به دیگران می دهیم.
دلبستگی, دلدادگی و احساسات ما برای دیگران شکلی کوشا از روابط انسانی است که توسط پول اداره نمی شود.
عشق یک رابطه مبادلاتی سرمایه دارانه نیست.
عشق مشارکت فعال ما در فرایند های تحول یافتن و “شدن”های مختلف افراد دیگر در زندگانی ماست, مانند درگیری های روزمرهء ما در حیات و تحولات فرزندان، دوستان یا شریک های زندگانی ما جهت نیل به آمال و آرزوهایی است که می توانند بدان دست بیابند و دوست دارند بدانها دست بیابند، اما هنوز بدانها دست نیافته اند.

Love: a counterpower to capital worthy of its name

It is time for those who aspire to love — which is to say everyone everywhere — to finally see the communism of their aspiration

In The Communism of Love: An Inquiry into the Poverty of Exchange Value (AK Press, 2020), I define love as an activity, as something we do, not something we get or give like a commodity. We practice love as an active form of human relations that is not governed by money. Love is not a capitalist exchange relation. It is our active participation in the various “becomings” of other people, such as in the ways we participate in our children’s, friends’ or partners’ becoming what they are able, and would like to become, but not yet are

 

 

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)