(از نوعی که آلن بدیو گفت).
حرکتی که حقیقت نیز، در آن رخ نمود:
حقیقت “راه”.

آنچه مهم است، وفاداری به این رخداد
و لحظهء خلق آن است :
وفادار ماندن به “گذشت” و “خود ندیدن”.

مریوان، تشکل ها در ایران را به انتخاب
“استقامت” واداشت.
آموزه ای عملی آموخت، ما را از ساحت
ذهن به ساحت عمل، فراخوان داد.
“راه” را هویتی نو بخشید، “راه” رها شد.
“شعبان” را شعله ی فروزان این راه ساخت.

دیگر شعبان نه در زندان که در جان تشکل
جای گرفت.
امروز مریوان بر سر خردستیزان شب پرست
فریاد شد، و غرید که: هنوز فرزندان عصیان
“هستند”، آنها در “راهند”.

شما به مطالبه گری و تشکل یابی شرافت
بخشیدید
ما شما را الگوی درخشان فداکاری و دیگرخواهی می دانیم.

 

 

هیأت موسس انجمن فرهنگیان هرسین
۱۷ بهمن ۱۴۰۰

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)