امروز، تولد ستار بهشتی است، کارگر وبلاگ‌نویسی که علیه این حکومت ستم تنها سلاحش، قلمش را به کار گرفت.

او در آخرین پست وبلاگش نوشته بود:

“دیروز بنده را تهدید کردند به مادرت بگو به زودی رخت سیاه باید بپوشد، دهان گشادت را نمی‌بندی می‌گویم کاری انجام نمی‌دهم که لازم به بستن دهانم باشد می‌گویند وراجی زیاد می‌کنی، می‌گویم چیزی که می‌بینم و می‌شنوم را می‌نویسم، می‌گویند هرکاری بخواهیم می‌کنیم هر رفتاری را انجام می‌دهیم، شما باید خفه شوید و اطلاع‌رسانی نکنید وگرنه خفه خواهید شد بدون نام و نشان! بدون اینکه کسی بداند چه بر سر شما آمده!”

او قلمش را حتی به جانش نفروخت، به رغم خودفروشان مزدوری مثل علی مطهری که از معامله‌ی دو گونی برنج برای ساکت کردن ستار می‌گفتند، او با وجود تهدید جانش ساکت نشد.

می‌گویند در لحظات آخری که در بند ۳۵۰ اوین بود دوباره گفته بود که اینها می‌خواهند بکشندش.

ستار بهشتی، کارگری بود که زاده شد تا در گمنامی بجنگد، مرگش را و علت مرگش را بداند و بدل به نماد ایستادگی و شرافت در وضعیتی شود که بالادستی‌ها به‌خاطر دو گونی برنج بیشتر، شریف‌ترین جان‌ها را می‌گیرند.

ستار بهشتی ایستاده کشته شد تا برای همیشه‌ی تاریخ رو به علی مطهری‌ها و خامنه‌ای‌ها و حکام ظلم بخوانیم:

“و آن کس که برای یک قبا بر تن و سه قبا در صندوق
و آن کس که برای یک لقمه در دهان و سه نان در کف
و آن کس که برای یک خانه در شهر و سه خانه در ده
با قبا و نان و خانه‌ی یک تاریخ، چنان کند که تو کردی
نامش نیست انسان”

امروز، زادروز ستار بهشتی به راستی که باید روز شرافت و روز ایستادگی تا پای جان بر سر حقیقت نامگذاری شود.

#ستار_بهشتی

@sarkhatism

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)