هم ترکیه و هم تونس بسوی موج دوم بهار میروند. این یک، نخستین انقلاب خود را علیه دولت اسلامی حزب عدالت و توسعه و آن یک، انقلاب دوم خود را علیه حزی “النهضت” آغاز میکند. قانوشی رهبر حزب اسلامی “النهضت که همان اخوان تونس است،”امروز در مصاحبه با الشرق الاوسط گفت که تونس با مصر فرق دارد و ماجرای مصر در تونس تکرار شدنی نیست.

حافظ اسد هم پس از سرنگونی مبارک و قبل از آن زین العابدین بن علی در تونس و قذافی در لیبی ، در یک مصاحبه تلویزیونی گفت : “سوریه با دیگر کشورهای عربی فرق دارد چون محور مقاومت است. ”

او در اینکه سوریه از دیگر دیکتاتوریهای عربی سرنگون شده متفاوت بود کاملاً حق داشت ولی نه به دلیل اینکه محور مقاومت است یا بود بلکه بدلیل اینکه از همه آنها سرکوبگر تر، ضد ملی تر و ضد مردمی تر بود و هست. از قذافی که بگذریم نه زین العابدین بن علی ، نه مبارک و نه علی عبدالله صللح در یمن هیچیک از نیروهای نظامی برای سرکوب مردم تا آخر پیش نرفتند و همینکه دیدند مردم آنها را نمی خواهند پس کشیدند. ولی نخست قذافی و سپس اسد از تمام ظرفیت ماشین جنگی خود استفاده کردن، ماسشنی که بنام مقاومت عربی رژیم اسد و پدرش، برای مقابله اسرائیل برای مدت ۳۰ سال بحسابمالیات دهندگان سوری و دلار های ایران پروار شده بود ولی علیه مردم خود سوریه و با ظرفیت تمام ازآن استفاده شد.

نگارش اصل مطلب را به روزهای آینده واگذار میکنم. ولی آشنایان به زبان انگلیسی را به خواندن ۵ یادداشت تحلیلی زیر، که متعاقباً بر انها افزوده هم خواهد شد ارجاع میدهم

حبیب تبریزیان

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)