آهوی رمیده – شعری از مجید نفیسی

جمعه, ۲۴ام آذر, ۱۴۰۲

منبع این مطلب ایرون

نویسنده مطلب: مجید نفیسی
 

مطالب منتشر شده در این صفحه نمایانگر سیاست رسمی رادیو زمانه نیستند و توسط کاربران تهیه شده اند. شما نیز می‌توانید به راحتی در تریبون زمانه عضو شوید و مطالب خود را منتشر کنید.

 

        بیاد جان کانل

 

می‌خواستم درِ خانه باشم
تا راه را بر تو ببندم
پیش از اینکه آنرا بگشایی
و به سوی شاهراهی برانی
که ترا از آن بازگشتی نبود.

می‌خواستم درِ ماشین باشم
و جاکلیدی هنوز‌آونگانش
آینه‌ای که راه بازگشت را نشان میداد
و ترمز, ترمز, ترمز.

می‌خواستم این همه باشم
و با این همه مرگت
آهووی رمیده‌ای شد که از درون بوته‌ها
خود را به لب جاده رساند
و ترا به ژرفای دره کشاند.

        هفتم ژانویه دوهزار‌و‌شش

 

Fleeing Fawn

By Majid Naficy

        In Memory of John Connell

 

I wanted to be the front door

And block your way out

Before you opened the latch

And drove toward a highway

From which you had no return.

I wanted to be the car door,

The swinging keyring,

The mirror showing the way back

And the brake, brake, brake.

I wanted to be all this, and yet

Your death became a fleeing fawn

Who had reached the edge of the road

From behind bushes,

And took you to the bottom of the valley.

 

                        January 7, 2006

  

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)

مطلب را به بالاترین بفرستید

این مطلب خلاف آیین نامه تریبون است؟ آن را به ایمیل tribune@radiozamaneh.com گزارش کنید
Join

دسته‌بندی‌ها: تمام مطالب, فرهنگ

برچسب‌ها: |

هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.