قیام تشنگان در جنوب چه کسانی را به وحشت انداخته است؟

روز شنبه ۲۶تیرماه سومین روز قیام تشنگان در خوزستان بود. در این روز نیز مردم به جان آمده از تشنگی و کم آبی و تبعیض به خیابان آمدند و نسبت به وضعیت موجود اعتراض کردند.

۴ شهید در قیام تشنگان خوزستان

 براساس خبرها وگزارش های تصویری، در این روز شهرهای مختلف استان خوزستان از جمله شاوور، کرخه، سوسنگرد، کوت سید نعیم، شادگان، اهواز، کوت عبدالله، حمیدیه و شوش دست به تجمعات اعتراضی زدند. گزارش‌ها در دومین روز اعتراضات مردمی حاکی از کشته شدن دستکم سه شهروند به نام های مصطفی نعیماوی، قاسم خضیری و علی مزرعه بر اثر تیراندازی نیروهای امنیتی است.

به علاوه اینکه بر اساس آخرین خبرها شب گذشته در سوسنگرد سیدحسین آل ناصر از جوانان غیور این شهر نیز توسط تیر مستقیم نیروی جنایکتار انتظامی به شهادت رسید. به این ترتیب شما شهدای قیام تشنگان به ۴ نفر رسید.

درباره؛ قیام مردم در خوزستان بیشتر بخوانید

قیام تشنگان در خوزستان + کلیپ

مردم سوسنگرد در شب شنبه دفتر نماینده مجلس را محاصره و بنرهای آن را پاره کردند. در شوش مردم خیابان‌های وردی شهر را بستند و مانع ورود خوروها شدند.

همزمان با اوج گیری اعتراضات مردمی در شهرهای خوزستان، اینترنت شهرهای بپاخاسته نیز ضعیف و یا قطع شده بود. به این ترتیب حکومت تلاش دارد با قطع اینترنت، زمینه سرکوب را فراهم کند. [خوزستان؛ قیام تشنگان وارد سومین روز خود شد + کلیپ]

زمینه‌های بحران بی آبی در خوزستان

یک نماینده مجلس از خوزستان به نام جلیل مختار در این مورد می‌گوید: «متاسفانه شاهد بودیم بر اساس مصوباتی که در دولت‌ها صورت گرفت موضوع  نقل و انتقال آب از استان‌هایی مثل خوزستان به برخی از مناطق دیگر باعث شد استان خوزستان که جلگه‌ای بود در مسیر بیابان‌شدن قرار گیرد!».

این نماینده از آبادان می‌گوید که به نظر می‌رسد مدیریت منابع آب کشور بر اساس اهداف مافیای منابع آبی حرکت می‌کند.

این نماینده می‌افزاید: «یکی دیگر از پیامدهای تغییر آمایش سرزمینی در موضوع قطع برق در کشور اتفاق افتاد. وقتی انتقال آب به صورت بی‌رویه و غیرعلمی و غیرمنطقی صورت می‌گیرد طبیعی است که سدهای ما هم خالی از آب شود و شاهد اولین بحران برقی در برقآبی شویم. واقعیت آن است که در حال حاضر سیاست اتخاذ شده از سوی وزارت نیرو و همچنین سازمان آب کشور غیراصولی است و البته ناشی از یک هدف خاص است و آن هم بهره‌مندکردن برخی از استان‌ها از آب بیشتر».

یک نماینده دیگر مجلس به نام یوسفی نیز می‌گوید: «می‌خواهند همان بلایی را که سر دریاچه ارومیه آوردند بر سر خوزستان بیاورند. امروز مردم استان مشکل بزرگی به نام کم‌آبی دارند. دو میلیون اصله نخل به دلیل سوءمدیریت وزارت نیرو و وزارت کشور و سازمان محیط‌ زیست در معرض از بین رفتن قرار گرفت».

به این ترتیب به اعتراف این نمایندگان مجلس، سیاست غیراصولی و سودطلبانه حکومت باعث بحران کنونی در خوزستان است. امری که امروز نه توان پاسخگویی آن را دارد و نه توان حل آن را.

وحشت از قیام تشنگان در خوزستان

روزنامه همدلی در شماره روز ۲۷تیر خود نوشت: «در جلسه شورای هماهنگی مدیریت بحران خوزستان نسبت به تکرار حوادث ۹۶ و ۹۸ هشدار داده شد.

حسن شاهوار پور فرمانده سپاه ولی عصر خوزستان  در جلسه روز جمعه مدیریت بحران خوزستان نسبت به شکل‌گیری زمینه بحران در این استان هشدار داده است.

شاهوار پور گفته است: مشکل امروز ما در استان خوزستان مربوط به مردمی است که منتظر هستند کشت کنند و نان شب‌شان به کشاورزی که سودی ندارد، وابسته است.

این فرمانده وحشت زده سپاه پاسداران هشدار داد که: «اگر این وضعیت مدیریت نشود و درست حرکت نکنیم، تبعات آن مانند بحرانهای سال‌های ۹۶ و ۹۸ خواهد بود».

۵ میلیون مردم تشنه در خوزستان!

روزنامه حکومتی آرمان نیز روز یک شبنه ۲۷ تیر نوشت: «بسیاری از مردم استان پنج میلیون نفری خوزستان تشنه هستند و مردم بی‌پناه این استان نیازمند عزم جدی حکومت برای رفع مشکلات کمبود آب در این استان‌اند».

این روزنامه بدون یاد‌آوری این واقعیت که سپاه پاسداران مجری و صاحب بسیاری از این پروژه‌ها بوده است نوشت: «انتقال آب برای صنایع مرکز کشور، دلیل اصلی اعتراضات مردمی بوده … خوزستان در حالی با مشکل خشکسالی و کمبود شدید آب، دسته و پنجه نرم می‌کند که سه رودخانه پرآب (کارون، کرخه و دز) در  آن جریان دارد!».

بن بست حکومت

روزنامه آرمان سپس چنین نتیجه گیری کرد که: «اگر امروز صدها معترض در خیابان‌ها فریاد خشکسالی و طرح انتقال آب سر می‌دهند و یک نفر کشته می‌شود، همه ما را به یاد حرف‌های رئیس وقت کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی در سال ۹۶ می‌اندازد که گفته بود: «بحران آب در ایران وارد مقوله امنیتی شده است!».

به این ترتیب همان طور که این روزنامه نتیجه گیری کرد، اکنون بحران آب در خوزستان به یک مقوله امنیتی تبدیل شده است. وقتی مردم برای خواسته‌یی به کف خیابان می‌آیند حکومت آن را امنیتی تلقی می‌کند. و لاجرم مسیر سرکوب را در پیش می‌گیرد. اما واقعیت آن است که قیام دی ۹۶ و آبان ۹۸ همانند کابوسی برای مقامات حکومتی در آمده است. این کابوس باعث شده ‌است که در هر بحرانی دست به عصا حرکت کند.