پشته ای از دروغ

 

بالا شده

بر بستری از خون و خاکستر

پشته ای از دروغ همچنان سرپوشی بر پیکرهایی متلاشی شده

و دست و پا و قلب و مغز پاشیده بر پاره هایی از تن پوشِ مسافران و اسباب بازیهایی بخت برگشته

و عروسکهایی زبان دوخته  که افتاده بی سر بر برگهایی پاره از سقوطِ کتابِ فارسی دبستان در شوره زار شهریار

پشته ای از دروغ که با همه تدبیر، پشته ای از سرپوش که با همه فریب و امید، بیرون زده از پشتِ آن لنگه کفش دخترکی

به سرخی دمِ خروس.

 

 

 

                                                              

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)