بخش دوم،بر سفره ما خون است و گلوله، غنایمی برای تقسیم نداریم

چه کسانی به انقلاب و سخنگویانش شلیک  میکنند و چرا؟

 

 نوربرت روتگن، نماینده‌ی پارلمان و رییس کمیته‌ی امور خارجه‌ مجلس آلمان : «ایرانیان برای آزادی خود و علیه یک رژیم تروریستی در مبارزه‌ای مرگبارند»

 

انقلاب و چشم انداز آینده

در روزهای حساسی بسر میبریم، و همه چیز نشانگر آنست که در هفته های آینده رژیم با موج جدید انقلاب مهسا روبرو خواهدشد.

تاریخ بشر مملو از روز های زرینی است که فصل کهنه را بسته ،آنچه سخت و استوار بوده به هوا سپرده ودروازه های نور را به سوی جهانی نو گشوده، اماهماره تا لحظه ظفرنمون انقلاب زمان درازی باید بگذرد، زمانی دردآلود و پر حسرت، تا آنگاه که مجموعه ای از عوامل اقتصادی اجتماعی فریاد برآرند که اکنون زمان آنست، ویکی از آخرین الزامات این مجموعه آنست که: نه تنها مردمان نظام موجود را نفی کرده باشند، بلکه در پیشارویشان دروازه های طلایی گشوده گردد که در ماورا آن سرزمین موعود خود را ببینند، چنانکه بردگان رومی که قرنها با درد و رنج در زیر یوغ امپرطوری رم باستان زیسته بودند، آنروز که اسپارتاکوس تصویر زیبای روز رهایی را در برابر چشمانشان به پرده خیال کشید، بپاخواستند.

در انقلاب مهسا نیز اگر مردم ما تصویری از آنچه میخواهند به مدد چند دهه مطالعه و مطالعه جمعی ، بحث های خیابانی و از طریق شبکه های تلویزیونی ، فضای مجازی و سفرهای خارجی بدست نیاورده بودند و اگر «گفتمان» خود را در مصاف با «گفتمان» «آنها»  نیافریده بودند، نمیتوانستیم شاهد نبرد قهرمانانه دهشتادی ها و دیگر گروه های سنی در خیابانها با گزمه های استبداد باشیم.

اما منشور«مهسا» این گفتمان و چشم انداز را مکتوب کرد و از سویی دیگر حضور جمعی محبوب در گرداگرد این منشور خود تکانه  بزرگی برای ملیونها ایرانی گردید، به دیگر سخن جنبش رسما با جهان آغاز به سخن کرد.

چه کسانی به «شورای همبستگی» و سخنگویانش شلیک  میکنند و چرا؟

 

تقریبا تمام پیشنهاد ها و ابتکارهای شاهزاده رضا پهلوی در سالهای گذشته با مخالفت دو جناح با حدت و شدت روبرو بوده.

الف:  جناح های گوناگون حاکمیت از اصولگرا تا اصلاح طلب، از بیت رهبری تا «جوان» و «تسنیم» که با تحلیل و فحاشی در دشمنی آشکار با شاهزاده گوی سبقت را از هم میربایند.

ب: در میان اپوزیسیون نیز از طیف ناهمگون زیرگاه شدیدتر و گاه ملایم تر آهنگی ناموزون میشنویم

جناح راست مشروطه خواهان ۱ـ

۲ـ چپ های سنتی

۳ـ مجاهدین

۴ـ گروهایی در میان احزاب سنتی کرد

ـ جمهوری خواهان ۵  

با اعلام «منشور مهسا» نه تنها تمام این ارکستر اشکار و نهان بر طبل مخالفت نواختن گرفت، بلکه پاره ای افراد در این سازمانها فعالتر به صفوف مخالفان پیوستند، این تشدید حملات به ویژه در صفوف «مشروطه خواهان»  مشهود بود و هست.

 «شورای همبستگی» از چشم ضحاک و یارانش

 

 « سال جدید شمسی در شرایطی آغاز شد که حدود ۶ ماه پیش از آن به ویژه سه ماه پائیز، اپوزیسیون و جریان‌های ضدانقلاب و تجزیه‌طلب و از طرفی کشورهای غربی تمام تلاش خود را برای ضربه زدن به کشور و برهم زدن امنیت ایران به کار بستند

با وجود همه دشمنی‌ها، سال جدید در اوج آرامش و شادی مردم برگزار شد اما برخلاف سال نوی میلادی این‌بار خبری از توییت مشترک ضدانقلاب نبود» خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه

رژیم بلافاصله پس از توییت مشترک هشت نفره و سپس توییت ۱۸ اسفند  گروه «همبستگی» را زیر ضرب گرفت: از خامنه ای و نمایندگان مجلس اسلامی تا رسانه های  وابسته ( اصولگرا و اصلاح طلب) گروه  را به «خدمت به منافع خارجی»،«متوهم بودن» و« طرفداری از تحریم ایران و جنگ طلبی »( انصاف نیوز) متهم کرده اند.

در تبلیغات رژیم وزن ویژه ای را حمله به «تجزیه طلبی» و دفاع از «تمامیت ارضی ایران» به خود اختصاص میدهد و ویژگی های زیر مشاهده میشود:

 ۱ـ رصد پیگیرانه گروه

 ۲ـ ادعا ی بی آینده بودن گروه

 ۳ـ سعی در تخریب و بزرگ نشان دادن اختلافات درون گروهی

 ۴ـ سعی در تخطئه شخصیت فعالین گروه

 

 

گروه های اپوزیسیون و گروه «همبستگی»

 

اگر اعراب و اسرائیل میکوشیدند  مشکل فیمابین را از دید طرف مقابل هم ببینند، شاید تا کنون به راه حلی هم برای آن رسیده بودند( آموس اوز، نویسنده اسرائیلی)

 

پس از فاجعه ۵۷ ، تنها چند ماه لازم بود تا اقشار متوسط جامعه(به ویژه بخش های مدرن آن)، کارگران صنعتی و حتی بخش های وسیعی در بازار دریابند که بازی را به یکی از عقب مانده ترین اقشار جامعه یعنی روحانیت(به زبان ساده آخوندها) باخته اند، این استیصال و درماندگی درهمه سطوح جامعه آشکار گشت، آنچه خود را در طنز مشهور « نور به قبرش ببارد» هنوز درهر گوشه ایران  میشنویم.

اما به دلایلی که از حوصله این نوشته خارج است، دیر زمان لازم بود تا در صفوف اول مبارزین،  گروه ها و هسته های سازمان یافته ای ازهواداران«سامانه پادشاهی» را شاهد باشیم، البته صرف نظر از افسران شجاعی که در ماه های نخست سال ۵۸ شجاعانه در مقابل جوخه های اعدام ایستادند.

امروز گروهی از برجسته ترین مبارزین درون و بیرون کشور را هواداران این سامانه تشکیل میدهند، از شیرزنان و شیرمردانی همچون خانم سپهری ، سهیلا حجاب، خالد پیرزاده… و دهها زندانی سیاسی دیگر در اقصی نقاط کشور در این رابطه میتوان نام برد، همزمان هواداری از این گرایش فکری را در تظاهرات خیابانی از ایذه تا مشهد، از تهران تا رشت را میبینیم.

این روند به ویژه از ۱۳۹۶ همزمان با اقبال وسیع توده هابه جنش براندازی شتاب روزافزون گرفته ، اما همینجا باید ذکر کرد که متاسفانه پاره ای از اقشاری که در سالهای اخیر به این سامانه پیوسته اند از دانش سیاسی لازم برخوردار نیستند، چرا که کوتاه زمانی است که در صحنه نبردند،و امید که با مطالعه و کندوکاو بیشتر در تاریخ مبارزاتی کشومان مشکل برطرف شود.

دعوای جناح معترض «سامانه پادشاهی» برسرچیست؟

 

ما نمیپذیریم یک مشت ۵۷ی که به ملت خیانت کرده اند،حالا بیایند سرسفره بنشینند(سعید سکویی، مصاحبه با کانال یک ـ نقل به معنا)

چرا من که ۵۰ سال پیش نطق های شهبانو را مینوشتم حالا کسی صدایم را نمیشنود(رضا تقی زاده، کلاب هاوس ـ نقل به معنا)

  «سعید سکویی» که این روزها جنجالی ترین سخنگوی این جناح است آشکارا میگوید: تمام اینها، ۵۷یها، اصلاح طلبان دیروز و امروز، چپی ها ، «بروند گم شوند» چون فقط « فرصت سوزی» میکنند، او به ویژه روشنفکران ایران را به علت شرکتشان در فاجعه ۵۷ «خائن» خوانده و میگوید اینها حالا اجازه ندارند بیایند سر سفره بنشینند ( تقریبا  همین حرفها به شکل مودبانه تر و تئوریک از جانب رضا تقی زاده هم تکرار میشود)

این سخنان آقایان سکویی و تقی زاده بدون شک با اصول اولیه علم سیاست همخوانی ندارد، چرا که در هر انقلابی شرط اول برد،گردآوری وسیع ترین اقشار مردم حول پرچم واحدی است، در حالیکه منادیان رهبری این انقلاب چون آقایان سکویی و تقی زاده میگویند غیر از ما بقیه بروند گم شوند.   

بدون شک این آقایان نمیتوانند مدعی شوند که همه مردم ایران مشروطه خواه هستند، آیا سخن توماج رپر و مبارز برجسته سرزمینمان را شنیده اید:من به شاهزاده رضا پهلوی احترام میگذارم ،اما رهبر من کودکان کارهستند.

ایا فراموش کرده اید که نیمی ازهواداران شاهزاده حمهوری خواه هستند؟

آیا تجربه نشان نداده که ما با دشمنی بس نابکار روبرویم که تنها و تنها با گرد آوری تمام نیرویمان شانس پیروزی بر آن را داریم.

به سخنی دیگر و با تاسف باید گفت: آنچه سعید سکویی میگوید جز کپی پاره ای از سخنان بعضی نمایندگان جمهوری اسلامی و نوعی پوپولیسم غیر مودبانه نیست، یعنی انچه جنبش ما بدان نیازی ندارد،آقای سکویی بر سفره ما هنوز خون است و گلوله، غنایمی برای تقسیم نداریم. من فکر میکنم مشروطه خواهان به نمایندگانی دانا تر از او نیاز دارند.

 

در مقاله بعدی به مواضع گروهی دیگر از اپوزیسیون در قبال منشور مهسا میپردازیم.

 

با انتشار «منشور مهسا» جنبش انقلابی ما زبان گشود

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)