مجید کاووسی فر، جوان شجاع و دلاوری بود که در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ قاضی جنایت کار و فاسد ولایت فقیه بنام حسن مقدس را در مقابل محل کارش در دادسرای ارشاد، در خیابان وزرا تهران به همراه برادرزاده‌اش، حسین کاووسی‌فر، مجازات کرد.

قاضی مرتضوی مدعی شد که متهمان دارای سابقه چندین مورد سرقت مسلحانه از بانک‌ ها و غیره بوده‌اند اما با این وجود وی گفت مجید در آخرین گفتگو اظهار پشیمانی نکرده و اعلام داشته‌ است: «من به درجه‌ای از فهم و شعور رسیده‌ام و با برادرزاده‌ام حسین هم قسم شدم ریشه ظلم را خشک کنیم.»

مجید قبل از اعدام لبخند بر لب داشت و لحظاتی قبل از اعدام، با دست بسته، برای مردمی که در محل بودند، به علامت پیروزی دست تکان داد. او در آخرین کلماتش فریاد کشید:«مرد می‌میرم.»

پس از چندی خبرگزاری رویتر، عکس اعدام مجید کاووسی‌فر و برادر زاده وی حسین کاووسی‌فر با جراثقال را به‌عنوان عکس دهه انتخاب کرد. رویتر در توضیح عکس نوشت: «رژیم ایران روز پنجشنبه هنگام تجمع صدها نفر از مردم، مجید و حسین را بعلت کشتن یک قاضی که تعدادی از مخالفان را زندانی کرده بود، به‌دار آویخت» و شرح داد که «مجید کاووسی فر، همراه با برادر زاده‌اش، در مرداد سال ۱۳۸۴، حسن مقدس، معاون دادستان تهران و سرپرست دادسرای ارشاد را در حالی که با اتوموبیل خود از دادسرا خارج می‌شد، به هلاکت رساند.»

قاضی حسن احمدی مقدس، علاوه بر صدور احکام ناعادلانه در خصوص نویسندگان معترض، یکی از دست اندرکاران کشتار زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ نیز بود.

اما زیباترین تصویر مجید در صحنه اعدام لبخند پیروزمند او در صحنه اعدام بود که در سینه تاریخ به ثبت رسید.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)