شمی صلواتی

 
سکوت!
من ازسکوتی که!
عاقبت منجر به مرگ شود 
                                  [ می ترسم 
            ٭٭٭
کودک  کار 
و تصاویر  سلاخی شده  زنان را
اگر که تصور نکنم –
و به تصویر عمومی تبدیل نکنم  
                                    [می ترسم
      ٓٓٓ    ٭٭٭
اگر از رنج و درد کارگران  
که همچون بردگان  دراسارت کارند ننویسم 
     از اینکه احساس کنم  شریک جانیانم 
                                          [می ترسم
                       ٭٭٭
و اگر دین و مذهب و –
اخلاقیات تهی از انسانیت را 
 به چالش نکشم 
از اینکه احساس کنم  
به درخت  جهل کمک می کنم 
 تا بیشتر نکبتی  بیافریند و-
من شاهد  قربانی  هر روزه  از انسانها باشم
                                                 [می ترسم
       ٭٭٭
وقتی که دلتنگم
لطافت  و زیبایی و-
لبخند از وجودم کوچانید می شوند
       ٭٭٭
زمزمه می کنم شعر را !
 دیوانه وار می نویسم 
در اوج مستی و درد 
 اینگونه  در واژه ها گم می شوم،
        ٭٭٭
  من عاشق  عاشق شدنم 
دلی که برای انسانیت 
اگر در حال پر زدن  نباشد،
همچون گرگ پیر و –
خسته  در اوج ناتوانی  
عاشق سلاخی  شدن  جاندار یست؛
که تا به آرامش برسد.
و من از سکوتی که 
منجر  به مرگ عواطف و احساس  شود
                                             [می ترسم 
 
                         ۲۹/۰۵/۲۰۱۹ شمی صلواتی

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)