نوشته‌های وبلاگم را پیش رویم ریختم تا کتابی بسازم. بسیاری را حذف کردم و اندکی را که گمان داشتم به خواندن می‌ارزد باقی گذاشتم و به فصولی بخش کردم تا استفاده‌ی بیشتری رساند، اگر که اصلاً رساند. قضاوت با آینده است که به طرز مسرت‌بخشی از ما خالی است.

بر لب بحر فنا منتظریم ای ساقی 
  فرصتی دان که ز لب تا به دهان این همه نیست

 

محمد ذوقی
زمستان ۱۳۹۷

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)