▪️اردوی کار: در پی اعتراضات اخیر صنفی دانشگاهها، گروهی از دانشجویان زیر هشتگ #از_دانشبنگاه_بگو به بازگویی تجارب خود از خصوصی سازی فضاها و امکانات دانشگاهی و تبدیل دانشگاه به عرصه تاخت و ساخت بخش خصوصی و محدودیت های ناشی از آن پرداختند. در این هشتگ از جمله به موارد زیر اشاره شد:

▪️«دستور العمل اجرایی تاسیس و اداره خوابگاه های دانشجویی غیردولتی»شهریور ۹۴با تایید وزیر علوم به دانشگاه ها ابلاغ شد. دراین دستورالعمل وظیفه صدور مجوز و نظارتِ خوابگاه های خصوصی هر استان به عهده«شورای نظارت و ارزیابی» استان است و هیچ دانشجویی دراین شورا حضور ندارد.

‌‏▪️در حال حاضر ۳۱ شورای نظارت و ارزیابی در استان ها فعال شدند و ۳۲۱ خوابگاه دانشجویی غیردولتی با ۲۷ هزار ظرفیت مجوز گرفتن.این شورا برای محل زندگی دانشجویان تصمیم میگیره درحالیکه که دانشجویان دانشگاه ها در این شوراها هیچ نماینده ای ندارند

‏▪️در دانشگاه چمران اهواز دانشجویان ساکن در خوابگاه مجبورند قبل از شروع ترم تمام هزینه‌ی خوابگاه را پرداخت کنند، در غیر این صورت اتاقی به آن‌ها تعلق نمی‌گیرد. این امر برای دانشجویان کارشناسی، ارشد و دکتری یکسان است.‎

‏▪️خوابگاه نواب دانشگاه مازندران را به واسطه موقعیت خوب کنار دریا برای ماههای تابستان به مسافران اجاره میدهند و به دانشجویان میگویند برای شما جا نداریم!!‎

‏▪️دانشکده هنر و معماری شیراز از ساعت هشت شب به بعد محل را به کانون زبان کرایه داده و اگر دانشجو در محل باشد حراست او را بیرون می کند.

▪️قسمت های مختلف خوابگاه چمران دانشگاه تهران از جمله سوله در طول روز کرایه داده میشود و ورزشکاران را از در پشتی وارد سوله میکنند. دانشجویان در طول روز نمیتوانند از سوله استفاده کنند؛ حتی در شرایط بحرانی و روزهای زلزله

‏▪️ببینید سیاست عادی سازی نئولیبرالیسم چه کرده که حتی دانشجو بعضا نمیداند هزینه ی خوابگاه، خوراک یا سرویس اتوبوس را نباید بگیرند و هزینه های دروس جبرانی، هزینه ی سنوات و هزار و یک هزینه ای که از دانشجو گرفته میشود مغایر با قانون نوشته شده ی مملکت است.‎

▪️‏سال ۱۳۹۰ هزینه‌ی غذای هر دانشجو در اکثر دانشگاه‌ها به شکل زیر بود:
صبحانه: ۱۰۰
ناهار: ۱۷۵
شام: ۱۷۵
مجموع در هر روز: ۴۵۰
مقایسه بفرمایید با الان که هزینه‌ی غذا در مجموع برای دانشجویان روزانه به روزی ۴۰۰۰ تومن میرسه.
رشدی حدود ۹ برابر! ‎

▪️‏نادیده‌گرفتن حق ساکنان محل، به حاشیه راندن آنها و ازبین بردن بافت محلی به بهانه‌ی تجاری سازی در پوشش طرح‌های توسعه دانشگاهی، که هم در محله وصال و هم در ‎#ده_ونک شاهدش هستیم و معلوم نیست که دامنه این نوع دیدگاه مدیریت شهری تا کجا ادامه داره.‎

▪️فضای دانشکده‌ها به مجموعه‌های آموزشی خصوصی(آمادگی کنکور و …) اجاره داده شد. جهت درآمدزایی در تابستان فضایی مخصوص پینت‌بال در دانشکده‌ی هوافضا افتتاح شد. جریمه‌های هنگفتی از دانشجویان تحصیلات تکمیلی به بهانه‌ی دیرکرد ارائه‌ی پایان‌نامه دریافت شد.

▪️وقتی دسترسی به آموزش‌رایگان ملغی شده، زمانی که اعتراضات صنفی به کالایی‌سازی آموزشْ منجر به احکام سنگین، حبس و تشدید فضای امنیتی در دانشگاه‌هاست، مادامی که سلف‌های مکمل و حتی تنفس در فضای دانشگاهْ مستلزم داشتن جیبی پُر پوله «دانشبنگاه» نام تمامی دانشگاه‌هاست

▪️حکومت خوب میداند اختلاف میان دانشجویانی که از طبقات مختلف هستند و دفاع پولدار ها از “کیفیت بهتر با پول بیشتر” در دانشگاه راهکار خوبی برای فرسایشی کردن فضای اعتراضی دانشجویان است. آنها که پوزخند میزنند و آن ها که تحت فشارند چگونه هویت واحدی برای خود قائل شوند؟

#دانشبنگاه

 

https://twitter.com/hashtag/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D8%A8%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87?src=hash

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)