اعتصابات و اعتراضات رو به گسترش دریک ماه گذشته که علیرغم اقدامات و تهدیدات دستگاههای امنیتی وسرکوب رژیم ادامه داشته است، کل نظام اسلامی را به چالش کشیده وسران رژیم را دچار سرگشتگی و تناقض گویی ساخته است. اعتصاب و اعتراضات این دوره تنها به کارگران و یا یک قشر و گروه اجتماعی محدود نبوده است و تنها یک شهر و منطقه و در روز و زمان خاصی صورت نگرفته است، بلکه توسط اقشار و طبقات گوناگون، در شهرهای مختلف تداوم داشته است. علاوه بر آن بسیاری از اعتصابات، اعلام پشتیبانی و همبستگی دیگر اقشار و طبقات اجتماعی در بسیاری از شهرهای ایران را نیز به همراه داشته است. این امر یکی از ویژگی های اعتصاب و اعتراضات این دوره بوده که سران رژیم را به صورت جدی نگران و سراسیمه ساخته است. 

در همین یک هفتۀ گذشته، اعتصاب سراسری و ٢٢ روزه رانندگان کامیون هنوز پایان نیافته بود که روز پنج شنبه ١٩ مهرماه نانوایان تبریز دراعتراض به افزایش قیمت آرد دست به اعتصاب زدند و به دنبال آن فراخوان اعتصاب سراسری نانوایان کشور در روزهای سه شنبه و چهارشنبۀ این هفته در اعتراض به افزایش هزینۀ آب، برق وگاز منتشر گردید. فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای فرهنگیان به اعتصاب سراسری روزهای ۲۲ و ۲۳ مهرماه با استقبال سطوح مختلف فرهنگیان درسطح سراسری روبرو شد. تجمع بازنشستگان فرهنگی مشهد در مقابل سازمان برنامه و بودجه، تداوم اعتصاب کارگران شهرداری مسجد سلیمان و اعتصاب کارگران پالایشگاه نفت سنگین قشم در روز چهارشنبه، همچنین اعتصاب کارگران ادارۀ آبفای خوزستان در روز پنجشنه ٢۶ مهرماه و تداوم تجمع اعتراضی شماری از دانشجویان علوم پزشکی تهران درهمان روز، بخشی از اعتصاب واعتراضات با ویژه گیهای ذکر شده هستند که آهنگ سرنگونی نظام جمهوری اسلامی را رساتر کرده است. 

خامنه ای و سایر سران رژیم اسلامی خود شاهد رشد و گسترش روزانه اعتراضات و اعتصابات کارگران وسایر اقشار جامعه هستند. آنان به این امر نیز واقف هستند که درشرایط وخامت اوضاع اقتصادی قادر به پاسخگویی و تأمین نیازهای مردم نیستند. به همین دلیل حتی در شرایط بحران شدید اقتصادی که رژیم با آن دست به گریبان است، حاضربه اختصاص بودجه بیشتر برای حفظ دم و دستگاه و نیروهای امنیتی و سرکوبگرهستند. آنان می دانند با نزدیک شدن به زمان تحمیل مرحلۀ دوم تحریمهای آمریکا بحران اقتصادی تعمیق خواهد شد و با تشدید بحران، بیکاری، قدرت خرید کارگران و توده های مردم زحمتکش بیش از پیش کاهش خواهد یافت و زندگی و معیشت آنان با تنگ ناهای بیشتری روبرو خواهد شد. در نتیجه رشد و گسترش اعتراضات اجتماعی را در چشم انداز می بینند و خود را برای مقابله با آن آماده می سازند. رژه و مانورهای نظامی را باید به عنوان بخشی از اقدامات رژیم دراین راستا به حساب آورد. 

ظاهر شدن بیشترخامنه ای در این دوره و گردآوری عوامل نظامی و بسیج و موعظه های فریبکارانه و تحریک احساسات آنان بخش دیگری از اقداماتی است که به منظور ایجاد آمادگی درآنها برای رویارویی وحشیانه و خشونت بارعلیه اعتراضات کارگران و توده های مردم معترض به عمل می آورند. گرد آوردن ٢٠٠٠ نفر از مزدوران بسیجی تحت نام “نخبگان جوان” در روز چهارشنبه ٢۵ مهرماه از آن جمله بود. خامنه ای هفته گذشته نیز جمع دیگری از اوباشان بسیج را دور خود جمع کرد. او دراین تجمعات با تعریف و تمجید کِذب و بی پایه از خود و نظامش و با تجاهل درارزیابی از اوضاع آشفتۀ موجود گفت: ” تصویر واقعی کشور با تصویر غلط و منفی و نا امید کنندۀ نظام سُلطه همخوان نیست.” او از آنان خواست که نسبت به آسیبهای اجتماعی بی اعتنا نباشند و در فضای به اصطلاح “تخصصی” غرق نشوند بلکه متوجه خطر باشند. او همچنین اعلام کرد که: “دشمن در نظر دارد ملت ایران را به این نتیجه برساند که ما با بن بست رو برو هستیم و راه حلی وجود ندارد.

کسانی در داخل کشور هم که فکر زانو زدن در مقابل آمریکا را ترویج می کنند که مطلوب دشمن است. آنها خیانت می کنند و من به کمک شما تا جان و توان در بدن دارم نخواهم گذاشت این اتفاق درکشور بیفتد.” تجاهل در عدم وجود بن بست اقتصادی و تظاهر به وجود راه حل رژیم را باید جزو تبلیغات شیادانۀ سرمنبری آخوندی گذاشت. خامنه ای و دیگر سران جمهوری اسلامی که سالها با شعار” نه شرقی نه غربی ” تلاش داشتند مردم را فریب دهند، اینک برای در انتظار گذاشتن مردم بدیل ” رویکرد به شرق” را به عنوان راه حل مطرح می کنند. گویا تاکنون تنها به غرب توجه داشته اند و به شرق بی توجه بوده اند. علی اکبر ولایتی مشاور او نیز چند ماه قبل اعلام کرد که: ” نگاه راهبردی به شرق راحت ترین کاری است که ما را از شرغرب راحت می کند.” 

برای سران و کاربدستان رژیم که جیب خود را از ثروت توده های مردم پر کرده اند، اهمیتی ندارد که مردم با چه درجه از فقر و گرسنگی و مشکلات روبرو هستند. خامنه ای در سخنرانی برای بسیجیان بی شرمانه از نتایج مثبت فشارهای اقتصادی دم می زند. اما برای کارگران و توده های مردم ستمدیدۀ ایران که اوضاع اقتصادی رمقی برایشان نگذاشته اهمیتی ندارد که رویکرد این رژیم جنایتکار به شرق خواهد بود یا به غرب. آنان دشمن خود را خوب می شناسند.

چهل سال زندگی تحت حاکمیت رژیم اسلامی شکی برای کسی باقی نگذاشته که عامل و مسبب اصلی این اوضاع فلاکت بار زندگی رژیم سرمایه داری اسلامی است. به همین دلیل توده های مردم کارگر و زحمتکش عزم خود را جزم کرده اند که نباید امیدی به بهبود وضع زندگی و معیشت خود تحت حاکمیت جمهوری اسلامی داشته باشند. اینک سرنگونی این رژیم به بستر و هدف مبارزات مردم تبدیل شده است.

رشد و گسترش اعتراضات و اعتصابات و تلاش فعالین و رهبران جنبشهای اجتماعی و در پییشاپیش آنها فعالین سوسیالیست کارگری برای هماهنگی و تشکل یابی و هدایت و رهبری اعتراضات و اعتصابات تنها مسیری است که باید پیموده شود.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)