پگاه دوسته پور(شاعره جوان معاصر) تهران سروده ای از استآد گرانقدر و بی نظیر و عزیز خودم جناب خالد بایزیدی (دلیر)

شاعری تمام قد و ارزنده که در برون از مرز های میهن عزیزمآن ایران برای ادبیات این اقلیم می کوشد ..

استاد خالد بایزیدی در مهاباد و در سال ۱۳۴۵ هجری – خورشیدی چشمان مبارکشان را به جهان گشودند و به قول خودشان به این کره تبعید شدند … چند سالی به سبب تولد در خانواده ای مذهبی درس طلبگی می آموزند اما به علت علاقه وافر به هنر و ادبیات مطالعاتشان را در این زمینه گسترش داده و موفق به خلق آثار گرانبهایی می شوند که امروز اسباب لذت شاگردانی چون بنده را فراهم می کنند …

با قاطعیت می گویم در ” طرح ” های استاد دلیـــر نازنین آنقدر تصاویر شاعرانه بکرند و زیبا که متحیر از وصف زیبایی هایشان می شوم ؛

چون در خانواده ای ادبیاتی به دنیا آمده ام همیشه از پدر و مادرم اطلاعاتی کسب کرده و هر بار که پیج استاد را در فیسبوکـــ یا درسایت وروزنامه ها می بینم دوست دارم مثل همیشه بزرگ تر از سنم حرف بزنم ؛ دست به قلم شوم و ساده نگذرم از کنار احساسات ارزشمند استادم اما هر بار کلامم قاصر تر از پیش است .

بی شک استعداد ژرف استاد دلیر در ادبیات سرایشی و ترجمه قضیه ای اثبات شده است .

مجموعه آثار به چاپ رسیده و در دست چاپ ایشان گواه ادعای بنده خواهد بود که در زیر برخی از این آثار گرانبها و گرانسنگ ادبیات این مرز و بوم را عنوان خواهم نمود …

لحظه ای که خواستم این پست را ارسال کنم تنها هدفم به اشتراک گذاشتن گوشه ی کوچک اما بزرگی از توانایی استاد بایزیدی مهربانم بود .؛ شعر ایشان را کپی کردم و یک لحظه به ذهنم رسید گوشه ای از بیوگرافی پر افتخار ایشان را نیز بیان کنم بلکه بازدید کنندگان اینجا دیگر توانایی های استادم را بشناسند .

بنده ارادت ویژه و قلبی به ایشان دارم و همیشه دعا گوی مهربانی ها و الطاف زیبایشان بوده ام و از صمیم قلب نورانی ترین و زیبا ترین لحظات را برایشان آرزومندم .

و اطمینان دارم زبان الکن من و قلم نا رسایم توان وصف تمام زیبایی های قلم و افکار استاد را نداشته و در حد بضاعتم تنها برخی ویژگی های استاد را به روایت این قلم بیان نمودم .

آثار :

* ممکن است در این لحظه که این مطلب درج می شود آثار در دست چاپ نیز به چاپ نهایی رسیده باشند .

مجموعه سخن دل-چاپ شده *-مجموعه شعر دلمویه-چاپ شده *-تبسم تاکستان-مجموعه شعر-چاپ شده *-عصیان غربت-مجموعه شعر-چاپ شده *-سیما گمشده (سیمای ونبوو)مجموعه شعر به زبان کوردی چاپ شده *-توراچون کتابی برگزیدم.ترجمه شعرشاعران معاصرکورد.چاپ شده *-لبخندژرف.کاریکلماتور آماده چاپ

اضافه می کنم استاد دلیر سالهاست از لحاظ جفرافیایی دور از ایران زمین بوده و ساکن ونکوور کانادا می باشند .

به امید روزی که ایشان را از نزدیک زیارت کنم و بعنوان فرزند و شاگرد کوچکشان بوسه ی احترام و شاگردی بر قدمگاه و دستان مبارکشان بنشانم .؛…

#با ادب فراوان پگــــــــــآه دوسته پور

پآینــــــــــــده ایرآن

«وطن» از استاد خالد بایزیدی (دلیر)

به وطن که بازگشتم
خاک اش را
وجب به وجب
اندازه گرفتم
که مبادا
چیزی ازآن
کم شده باشد

___________________________
( وطن پرستی در قلب ایشان جایگآه بزرگی دارد و در اشعار ایشان به روشنی قابل درکـــ می باشد ).

این بار هم قلمی بزرگتر از سن و سالم را برداشتم ؛ نقد که به هیچ وجه نمی تواند عنوان این نوشته شود اما می توانم اسمش را بگذارم ” برداشت های شخصی ام ” ؛ می خواهم آن چه را با افکار ساده ام از دلمویه های استاد دلیر برداشت می کنم به روایت قلمم در آغوش چند واژه و جمله بیان کنم .
استاد سرودن طرح و سپید هایی که به سادگی بیان می شوند اما تصویر و گره های زیبا و فریبنده ای که در ذهن مخاطب ایجاد می کنند کم نیست . گاهی فقط چند واژه , چند واژه ی ساده و عامیانه کنار هم آن قدر با مهارت و هنر چیده می شوند که کلام قاصر از ستایش آن ها می شود .
اشعاری نو با زبان نو و امروزی با قابلیت تحلیل و تفسیر بسیار بالا !؛ به دید بنده اشعاری که در سبک های نو سروده می شوند ، حال طرح باشد ، سپید (آزاد) یا نیمایی و … باید از غنای محتوایی خاصی برخوردار باشند چرا که این جا دیگر چینش ردیف و قافیه و وزن سلیس و بدعت در اوزان کمکی به سروده نمی کند و تنها غنای محتوا و و به کار گیری واژگان تازه و بکر و تصاویر جالب به همراه زیبایی های ادبی ست که شاعر این سبک ها را برجسته می کند و استاد بایزیدی به روشنی توانایی خود را در این زمینه به اثبات رسانده اند . برای نمونه در سپید وزین :
« کاش می شد … »
” کاش می شد

همه پرندگان درقفس را
مست…مست کرد
تاکه دراوج خیال
درآسمان تلوتلوبخورند
شانه به شانه های ستارگان بزنند
وبه سلامتی این شکوفه های ستارگان
پیاله.پیاله بهم زنند
وبه این شورومستی
آی.آی بخندند.بخندند
وزیباترین گوشواره هارا
به گوش این شکوفه های ستارگان بیاویزند “

شاعر با به کار گیری واژگان نه چندان عجی و غریب تصاویر و زیبایی هایی را آفریده است که شایسته ی تحسین فراوانند .
در اوّلین برداشت از مفهوم و معنای این سپید خوب جناب دلیر حس خوب آزادی و رهایی در ذهن خواننده نقش می بندد که این سوژه ی عام پسند _ آزادی و رهایی _ خود به نوعی مخاطب را برای موشکافی عمیق اثر جسور می کند و این هنر شاعر است !!! .
آرایه ی ” تشخیص ” به زیبایی و قوت در این شعر خودنمایی می کند . مست کردن پرندگان و نسبت دادن حالات انسانی به پرندگان که البته مستی در این جا نشان از شور ، نشاط و شادمانی پس از رهایی دارد …
شاعر می کوشد تا لحظات دلپذیری را توصیف کند و بتواند لذت آزادی را خوب به تصویر بکشد .

” شانه به شانه ستارگان بزنند
و به سلامتی این شکوفه های ستارگان
پیاله پیاله بهم بزنند … “

بدون تردید تصاویر خلق شده در این شعر بدیع و بدون نظیر می باشند .
معتقدم رسالت شعر سپید در آفرینش این اثر به خوبی ادا شده ، چون محتوا جذاب است و مخاطب را به سوی خود می کشاند و به عنوان خواننده ی این سپید هنگام خوانش ، افکارم تنها به یک مسیر منتهی نمی شوند و فقط به موضوع آزادی گره نخورده بلکه معانی و تفاسیر متفاوتی را در خیال می پرورانم من جمله : آزادی از بند دنیا و جدایی از جسم و سفر به آسمان ها و زیست ابدی و زیبایی هایی که خدواند وعده شان داده است ؛ درست به همان وسعت و زیبایی !
بصورت اجمالی گر بیان کنم این اثر واقعاً یک سپید خوب و قابل قبول است زیرا معیارهای خوب بودن را داراست و احساس ، آرایه و سوژه دست در دست هم خودنمایی می کنند .
و اما برگردیم به بحث قالب های شعری نو :
اکثر آثاری که از جناب بایزیدی ( دلیر ) خوانده ام در قالب شعری ” طرح ” سروده شده اند که خوانندگان این نوشته را به خوانش این آثار پر ارزش و خواندنی عوت می نمایم .
” طرح ” دقیقاً طرحی از یک اتفاق و رخداد را بیان می کند و مخاطب را در دنیای اندیشه های شاعرانه غرق کرده و وی را به تفکری عمیق وا می دارد .
بر اساس تعاریفی که از شعر طرح خوانده ام باید اشعار سروده شده در این قالب حداکثر شامل بیست واژه بوده و این محدودیت اندازه و به قولی سایز بندی شعر خود نوعی دشواری ست برای شاعر ! ؛ چرا که مجبور است احساس و تراوشات قلمش را مدام اندازه گیری کرده و پیمانه در نظر بگیرد در حالی که شاعران سبک هایی چون مثنوی و چهارپاره و حتی نیمایی آزادترند ، آن قدر در قید اندازه نیستند .برخی معتقدند که شعر طرح برگرفته از همان هایکوی ژاپنی ست البته تفاوت های مشخص و قابل توجهی نیز دارند ؛ طرح به نوعی کامل تر است و اشاره ی بیشتری به رخداد داشته و شاعرانه تر بیان می شود .
و البه به نقل از برخی ” هایکو ” خود مطلع و سر آغازی برای سرایش در مضامین بلند بوده اما در ادامه به قالب مستقل تبدیل شده ست .

√ می دانم قالب یک پست در بلاگ و یا فیس بوک اجازه ی بررسی تمام ابعاد زوایای یک اثر و یا قالب شعری را نمی دهد آن هم با قلمی نارسا و سعی دارم مطالعاتم را گسترش داده و بیشتر با دنیای عمیق شاعرانه های استاد دلیر به صورت تخصصی آشنا شوم به امید روزی که با تخصص و قلمی شاید قوی تر آثار استادم را مورد بررسی قرار دهم .
اگر بزرگ تر از قواری ادبی ام صحبت کردم صمیمانه عذر میخواهم ؛
این ها فقط حرف های شاگردی چهارده ساله می باشد که به قلم شیوا و رسای استادش ایمان دارد و به جهت اراده ای قلبی دست به نگارش چنین متنی زده است و الا غیر !!!!!

:: شنبه هجدهم مرداد ۱۳۹۳ 
نوشته :پگاه دوسته پور(شاعره معاصر)تهران

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)