شعر «ماسک» از خالد بایزیدی (دلیر)

گاه دلم می خواهد:
ماسک بزنم
تاکسی مرانشناسد
تاهرآشنایی

که ازکنارم می گذرد
فقط به ماسک ام بخندد
من نیز…
دستی برشانه اش بگذارم
وعکسی یادگاری بگیریم
وآشنایی مان فقط
ماسکی باشد
آویخته بردیوار؟!
……………………………….

……………………………….
«ده مامک»
زورجارپیم خوشه:
ده مامک لیده م
بوئه وه ی هی چ که س نه مناسیته وه
کاتیک که ناسیاویک
له په نام تی په ریت
ته نیا به ده مامه که م پیکه نیت
منیش ده ستیکی له سه رشانی دانیم و
وینه یه کی یادگاری بکیشین
وناسیاویمان!
ته نیا ده مامکیک بیت
هه لوواسه راوبه دیواره وه؟!

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)