حکایت ظلم ساختارمندی که بر جامعه دراویش ایرانی روا داشته می‌شود، مرثیه‌ای 40 ساله است و شرح آن مثنوی هفتاد من کاغذ می‌طلبد.

اما اکنون ده‌ها قلندر پاکباخته که اسیر دستگاه اطلاعاتی رژیم هستند، اراده کرده‌اند تا فریاد تظلم‌خواهی خود را با “اعتصاب غذا” از سلول‌های بیدادگاه به گوش دنیای آزاد برسانند.

درست در زمانی که مجامع بین‌المللی و نهادهای حقوق‌بشری به اجماع رسیده‌اند تا هزینه گردنکشی حکومت توتالیتر اسلامی را بالا ببرند و این رژیم فاشیست را به جرم نقض حقوق اولیه اقلیت‌هایی مانند دراویش صلح‌جو به چالش اساسی بکشند، سالوس‌های جاانداز وارد معرکه شده و در هیبت دایه‌های مهربان‌تر از مادر، دراویش دربند را به ترک اعتصاب غذا دعوت کرده‌اند.

مثل همیشه که در بزنگاه حساس، مزدوران رژیم به تکاپو می‌افتند، جمعی از اصلاح‌طلبان با انتشار نامه‌ای خطاب به دراویش قهرمان، کوشیده‌اند عزم راسخ ایشان را متزلزل کنند و اربابان خود را از تبعات یک پرونده حقوق‌بشری قطعی و قابل پیگرد نجات دهند.

پای تزویرنامه‌ای که منتشر شده است، اسامی آشنایی به چشم می‌خورد که خانوادگی سند خدمتگزاری جمهوری اسلامی را امضا زده‌اند: منتظری و کروبی و تاج‌زاده و…

طرفه آنکه وحشت از سرنگونی قریب‌الوقوع رژیم در نامه‌نگاری این فدائیان خمینی و خامنه‌ای به‌روشنی هویداست؛ آنجا که نگاشته‌اند: «با توجه به شرایط پرخطر کنونی جامعه و اوضاع پرآشوب منطقه و نارضایتی‌های عمومی…»

آری؛ ترس بر پیکره نظام آخوندی سایه افکنده و تا دروازه رهایی فاصله چندانی باقی نمانده است. فردا مائیم و تصمیم جمعی ما برای مجازات جیره‌خواران حکومت فاشیستی.

کسی چه می‌داند؟ شاید در ترازوی عدالت ایران فردا، کفه گناهان اصلاح‌طلبِ جاانداز از بنیادگرای ریش‌دراز سنگین‌تر باشد.

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)