هیچ دقت کردید مسابقات جام جهانی چقدر شبیه رویدادهای سیاسی کشور ماست؟ به‌خصوص انتخابات ریاست جمهوری! در ادامه عرض می‌کنم خدمتون از چه نظر شبیه هستن:

زمان برگزاری

اولین شباهتی که وجود داره اینه که هر دوتاشون چهار سال یه بار برگزار میشن و یه شور و نشاط عجیبی رو به جامعه تزریق میکنن! منتها انتخابات برگزاریش به‌صورت هر چهار سال یه بار قطعیه ولی توی فوتبال همون‌طور که آدم از فردای خودش خبر نداره، فدراسیون هم از چهار سال دیگه خودش بی‌خبره! هیچ بعید نیست همین فردا قبل بازی با پرتغال مثل ماجرای کارلوس پویول یه مسئولی به جو گندمی بودن موی کارلوس کی‌روش، باز بودن یقه پیراهنش و معلوم شدن گردنبندش گیر بده و اینا رو بهونه کنه که این همه خرج اضافه واسه مربی خارجی چرا؟

جو فراگیر

دومین شباهت جام جهانی با انتخابات اینه که حال و هوای کل کشور رو تحت تاثیر قرار میده! موقع انتخابات در و دیوار شهر از عکس کاندیداها پر میشه، موقع جام پوسترهای تیم ملی رو میزنن میدون ولیعصر، این وسط یه کل کلی هم بین هوادارای تیمای مختلف پیش میاد که آدم رو یاد بحثای انتخاباتی هوادارای کاندیداها میندازه، بحث‌های کارشناسی هم که یادآور مناظره‌های بین کاندیداهاست! طرفدار آلمان به طرفدار برزیل میگه بگم؟ بگم؟ بگم ۲۰۱۴ چندتا از ما خوردید؟ یا مثلا منتقد برانکو به هوادار تیم ملی میگه متاسفانه ما با پدیده‌ای رو‌به‌رو هستیم که اتوبوسی دفاع میکنه و بعدم با گل به خودی، حریف رو می‌بره! خلاصه همه چی آدم رو یاد انتخابات میندازه!

باز شدن فضا

اما بزرگ‌ترین وجه شباهت این دو دوران اونجاییه که فضای اجتماعی کشور باز میشه (در حد یه هواخور البته!) و مردم میتونن تا دیروقت بیان توی خیابون و دور هم جمع بشن، حالا دوره انتخابات در حمایت از کاندیداشون، موقع جام‌جهانی واسه دیدن بازی‌ها و حمایت از تیم ملی! در نهایتم که نتیجه مشخص میشه اجازه دارن در صورت پیروزی بیان وسط و در ملأعام یه بوقی بزنن و یه قر ریزی بدن!

تزریق امید به جامعه

همون‌طور که الان مردم بعد از دیدن بازی‌های تیم ملی و شنیدن حرفای کی‌روش و بازیکن‌ها دارن واسه صعود تیم ملی رویاپردازی میکنن و هزاران امید و آرزو واسه بچه‌ها دارن، موقع انتخابات هم با دیدن مناظره‌ها و شنیدن وعده‌هایی که از جانب کاندیداها داده میشه کلی امید و آرزو میگیرن! البته تفاوتی که کارلوس کی‌روش با سیاستمدارا داره اینه که اولا وعده‌های نامعقول نمیده، دوما تا اینجا نه تنها مردم رو ناامید نکرده بلکه یه چیزی بیشتر از کف مطالباتشون رو هم بهشون داده!

 

قانون – احمدرضا کاظمی

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)