الله‌اکبر, شعارِ سرکوب است – مجید نفیسی

در ستایش ایرانیان بپا خاسته که دیگر الله اکبر نمیگویند

الله‌اکبر شعارِ نادانی‌ست.
الله‌اکبر شعارِ نیرنگ است.
الله‌اکبر شعارِ سرکوب است.

چنین گفتند مردمی
که در برابر بلندگوی بسیج
که آنها را به الله‌اکبر بسته بود
فریاد زدند: “بی‌شرف! بی‌شرف!”
چنین گفتند مردمی
که در برابر ملای رهبُر
که آنها را “دست‌نشانده” خوانده بود
فریاد زدند: “خودکامه! خودکامه!”

یک روز الله‌اکبر, شعارِ خیابانها بود.
یک روز الله‌اکبر, شعارِ سرِبامها بود.
یک روز الله‌اکبر, شعارِ امیدهای واهی بود.

شعارها عوض می‌شوند.
رهبرها عوض می‌شوند.
آنچه به‌جا می‌ماند مردمی هستند
که در جستجوی نان و آزادی به خیابان می‌آیند.

چنین گفت شاعری
که در غمِ وطن زار می‌زد.

        سوم ژانویه دوهزار‌و‌هژده

In Praise of Uprising Iranians Who No Longer Chant Allahu Akbar 

Allahu Akbar Is the Slogan of Suppression

By Majid Naficy

Allahu akbar is the slogan of ignorance.

Allahu akbar is the slogan of deception.

Allahu akbar is the slogan of suppression.

Thus said the people,

Who against a militia’s loudspeaker

Cannoning them with “allahu akbar”,

Shouted: “Rascal! Rascal!”

Thus said the people,

Who against the mullah leader

Calling them “stooges”,

Shouted: “Dictator! Dictator!”

Once, allahu akbar was the slogan of streets.

Once, allahu akbar was the slogan of rooftops.

Once, allahu akbar was the slogan of false hopes.

Slogans change.

Leaders change.

What remain are the people

Who take to the streets

In search of bread and freedom.

Thus said a poet

Crying for his homeland.

        January 3, 2018